عدالت در بعد مادی و معنوی کاربرد دارد

جلسه ششم از دوره سوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی گرمسار، استادی همسفر رویا، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر زهره، با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» روز یکشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

«دستور جلسه در رابطه با عدالت و برابری است؛ آیا همه افراد در کنگره شصت با هم برابر هستند؟» همانطور که میدانید دستور جلسه دو بخش است؛ باید خیلی به دستور جلسه ها با دقت بیشتری توجه کنیم، زیرا بار مفهومی زیادی برای آموزش دارد. دستور جلسه ها مانند آیه هایی هستند که نازل میشوند؛ یعنی میخواهم بگویم اینقدر حساس است که باعث پیشرفت ما میشود و حقیقت وجودی را بالا میبرد. بخش اول دستور جلسه میگوید عدالت و برابری؛ آیا عدالت و برابری با هم یکسان است؟ این دو با هم خیلی فرق دارند. برابری یعنی اینکه همه از یک سطح امکانات برخوردار باشند. فرض کنید یک محصل کلاس اول میرود؛ مدرسه از همه امکانات برخوردار است، اعم از صندلی، معلم، تخته سیاه، آموزشها و کتابهای یکسان.

کنگره هم همینطور است؛ وقتی به کنگره می آییم، چه تازه وارد باشیم، چه کسی که سفر اولی باشد، چه سفر دومی، فرقی نمیکند. موقعی که می آییم اینجا، امکانات برای همه به طور مساوی در اختیار همه قرار میگیرد. ولی عدالتش کجاست؟ عدالت آنجاست که یک رهجو مطالب را که راهنما در اختیارش قرار میدهد و اعم از کتابها، سیدی ها، نوشتن ها، جزوه ها را به نحو احسن آموزش ببیند. تمام این آموزشها را یک رهجو وقتی به درستی انجام دهد، در مقابل کسی که این مسیر را جدی نمی گیرد و به آموزشهای راهنما توجه نمیکند، خودش را مقایسه میکند با کسی که... فرض کنید  ایجنت مسیر طولانی را به شعبه می آیند، اولین نفر هستند و آخرین کسی هم هستند که از شعبه میروند؛ ولی افرادی هستند که میگویند مشکلات و گرفتاری دارند، دیر می آیند و زود میروند. همه مسئولیت دارند؛ یعنی ما زمانی که وارد کنگره میشویم، مسئولیت اینجا را قبول میکنیم. پس باید برنامه ریزی داشته باشیم و قوانین را اجرا کنیم. کسی که آموزشها و قوانین را به خوبی اجرا کند، رشد پیدا میکند و هیچوقت با کسی که قوانین را اجرا نمیکند برابر نیست. این عدالت است؛ یعنی حق به حقدار رسیده است. برداشت عدالت مساوی است با عملکرد ما؛ یعنی عملکرد داشته باشیم، عدالت برقرار میشود. مانند اینکه مسابقه ای باشد؛ یک طرف مسابقه تلاش کرده باشند، تمرین کرده باشند، حقشان برنده شدن است. آن تیمی که تلاش نکرده، سر زمان مناسب نرفته، تمرینها را به موقع انجام نداده است، پس آن برنده نمیشود. مانند این میماند که دو نفر زمین دارند؛ یکی زمینش را بازسازی میکند، قشنگ آماده کاشت میکند، خاکش را آماده میکند، تمام رسیدگیها را به آن انجام میدهد؛ خب وقتی بذر کاشته میشود، محصول خوبی میگیرد. دیگر کسی که به زمینش رسیدگی نکرده و همینجوری بذر بپاشد، هیچ انتظاری نباید داشته باشد. خداوند محصول یکسانی نمیدهد؛ پس این خود عدالت است. بخش دیگر این عدالت این است که آیا همین افراد کنگره شصت با هم برابرند؟ در کنگره همه امکانات به طور مساوی به همه داده شده، اما هیچوقت نتایج برابر نیست. مثلاً فرض کن برای امتحان، فردی سر جلسه امتحان شرکت نمیکند و یکی شرکت میکند؛ نتیجه برابر نیست.

کسی که از امکانات نهایت استفاده را برای ساختن خودش، درک و فهم خودش، خودشناسی و رشد خودش میکند، فرد برنده است. عدالت هم در بعد مادی کاربرد دارد، هم در بعد معنوی؛ مثلاً چیزی ساخته یا انجام شود و اثرگذار باشد و تأثیر داشته باشد، عده زیادی از آن نفع میبرند، مثل کاری که آقای مهندس دژاکام انجام دادند. عدالت آن چیزی که به ایشان رسیده، هم اینکه در بعد معنوی خیلی باارزش است.

تایپ و ویرایش: همسفر میترا، رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دوم)
ارسال: راهنما همسفر زینب (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی گرمسار