تفاوت‌ها زمانی ایجاد شد که حرکت کردیم

امروز افتخار داریم از طرف گروه سایت پارک شهدای شهرداری، در خدمت دیده‌بان محترم، مسافر اصغر باشیم و با ایشان به گفتگو بپردازیم. در ابتدا از طرف گروه سایت، از ایشان بابت فرصتی که در اختیار ما قرار دادند، بسیار سپاسگزاریم

《معرفی به رسم کنگره》

سلام دوستان اصغر هستم مسافر 
آنتی‌ایکس مصرفی: تریاک، شیره 
مدت سفر: ۱۳ ماه 
روش درمان: D.S.T 
داروی درمان: اپیوم 
راهنما: آقای مهندس حسین دژاکام 
رهایی: ۱۶ سال 
سفر تغذیه سالم 
روش درمان: دژاکام 
وزن اولیه: ۱۴۱ کیلو 
وزن کم‌شده: ۴۸ کیلو 
ورزش: والیبال، شنا 

《نظر در مورد دستور جلسه هفتگی》

عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟

من قبل از اینکه به کنگره ۶۰ بیایم، فکر می‌کردم عدالت یعنی مساوات. همیشه این سؤال را از خودم داشتم که چرا خداوند همه را مثل هم نیافریده یا چرا از نظر ابزار و امکانات، همه انسان‌ها به یک اندازه چیزی دریافت نکرده‌اند. 
اما وقتی به کنگره ۶۰ آمدم و معنی عدالت را فهمیدم، متوجه شدم عدالت یعنی «هر چیزی سر جای خودش».

در کنگره ۶۰ یاد گرفتم که درست است روز اَلَست یا از ابتدای آفرینش همه یکسان بودیم، اما تفاوت‌ها زمانی ایجاد شد که حرکت کردیم. یعنی تفاوت من با دیگران در حرکت، خواست و زحمتی است که می‌کشم. آن تفاوت دست خودم بود.

مثلاً وقتی دو نفر از اصفهان تا تهران می‌خواهند حرکت کنند، یکی سر وقت حرکت می‌کند و با سرعت مطمئنه رانندگی می‌کند؛ دیگری سرعتش کم است و دوست ندارد زود برسد. در نتیجه نفر اول سر وقت می‌رسد و نفر دوم دیر. بعد نفر دوم گله‌مند می‌شود و می‌گوید عدالت کجاست؟ در صورتی که خودش باعث دیر رسیدنش شده است.

ما هم تفاوت‌مان در حرکت‌مان است، نه در آفرینش‌مان. عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش. 
اگر امروز من اینجا نشسته‌ام و حالم خوب است، اگر توانستم ۴۸ کیلو وزن کم کنم و اعتیادم را درمان کنم، این عین عدالت است؛ علتش هم حرکت صحیح و آموزش‌هایی است که آقای مهندس به من دادند و من درست اجرا کردم.

《نظر در مورد پارک و ورزش بر روند درمان》

ورزش یکی از نیازهای بشر است. 
ما وقتی در کنگره ۶۰ آموزش دیدیم و فهمیدیم ورزش چیست، متوجه شدیم هر چیزی را باید اول بشناسیم؛ بدانیم چه فایده‌ای دارد و چه کاری برای ما انجام می‌دهد.

قبلاً ورزش می‌کردیم فقط برای اینکه به مقامی برسیم، اما از فواید واقعی آن برای جسم آگاه نبودیم. بدن ما ۳۸ هزار میلیارد سلول دارد و همان‌طور که آقای مهندس دژاکام فرمودند، این سلول‌ها یک نیروگاه هستند؛ یعنی ورودی و خروجی دارند. ما باید جسم را سالم نگه داریم و این سالم بودن با ورزش کردن به‌دست می‌آید.

ورزش درمان اعتیاد نیست؛ ورزش مکمل درمان و مکمل سلامت جسم است. 
وقتی ورزش را شناختیم، فهمیدیم می‌تواند به ما کمک کند، از بسیاری بیماری‌ها پیشگیری کند و انرژی لازم را به ما بدهد.

من نزدیک به ۱۸ سال است در کنگره ۶۰ هستم. وقتی به پارک می‌آیم و ورزش می‌کنم، می‌بینم حال کسانی که ورزش می‌کنند با کسانی که ورزش نمی‌کنند، زمین تا آسمان تفاوت دارد. انرژی ورزش در ادامه مسیر به ما کمک می‌کند؛ مخصوصاً ورزش در کنگره ۶۰ که همراه با جهان‌بینی است.
در کنگره ۶۰ شعاری داریم: 
«ما هیچ‌وقت نمی‌بازیم؛ یا می‌بریم یا می‌آموزیم.» 
اگر در مسابقات نتیجه نگیریم، این شکست نیست؛ این «آموختن» است. نقطه تحمل ما بالا می‌رود و یاد می‌گیریم بهتر باشیم.

《خاطره‌ای از دوران حضور در کنگره ۶۰》

کنگره ۶۰ برای من سراسر خاطره است. 
خاطره‌ای که همیشه یادم می‌ماند مربوط به اوایل حضورم در کنگره است؛ زمانی که تعداد افراد در پارک بسیار کم بود. آن‌قدر کم بودیم که برای انجام یک بازی، تعدادمان به حد نصاب نمی‌رسید و از کارگر شهرداری خواهش می‌کردیم بیاید با ما بازی کند تا تعدادمان کامل شود.

آن روزها در کنگره ۶۰ اصفهان فقط یک پارک داشتیم، اما امروز یازده پارک داریم. با اینکه در این پارک پنج زمین والیبال وجود دارد، باید در نوبت باشیم تا بتوانیم بازی کنیم. این‌ها همه از لطف خداوند و نتیجه روش D.S.T است که جواب داده است.

     《پیامی به سفر اولی‌ها》

ما پیام‌دهنده نیستیم؛ ما فقط چیزی را که به‌دست آورده‌ایم می‌گوییم. 
ما این راه را رفته‌ایم و تجربه خود را در اختیار دیگران قرار می‌دهیم.

من زمانی که مصرف‌کننده بودم، صبح‌ها تا ساعت ۱۰ خواب بودم. خواب من را استخر و ورزش کنگره ۶۰ تنظیم کرد. 
مثالی هست که می‌گویند: «چرا معتاد شدی؟» می‌گفتند در تعطیلات می‌کشیدم؛ عید شد، ۱۳ روز تعطیل بود، ما هم کشیدیم و معتاد شدیم.
وقتی تعطیل باشد، نفس انسان خواسته دارد؛ اگر خواسته خوب نداشته باشد، دنبال خواسته‌های نامعقول می‌رود. جمعه‌ها هم همین‌طور بود. وقتی صبح جمعه به پارک آمدم و دیدم چقدر انرژی می‌گیرم ـ انرژی سالم، نه تخریب‌کننده ـ فهمیدم این پارک به ما کمک می‌کند.

ورزش خواسته‌های نفس را تربیت می‌کند. 
برای بچه‌هایی که تازه می‌آیند همیشه می‌گویم: 
کنگره را تجربه کنید. 
کنگره ۶۰ الگویی است. چیزهایی که می‌گویند را عمل کنید؛ ببینید واقعیت دارد یا نه. چرا بیش از ۱۰۰ هزار نفر به درمان قطعی رسیدند؟ چرا یک نفر با مصرف شیشه و هروئین به کنگره می‌آید و بعد صبح جمعه ساعت ۵ می‌آید ورزش می‌کند؟

در جهان‌بینی ۲ می‌گویند شکل‌گیری دانایی چگونه است؟ 
آموزش  تجربه  تفکر
و این عکس مثلث دانایی شکل می‌گیرد
وقتی به پارک می‌آیم، آموزش می‌گیرم، تجربه می‌کنم و می‌بینم چقدر حالم خوب شده؛ آن‌جاست که می‌فهمم
چون انسان تا وقتی به موضوع نرسد تعریف کردن و آدرس دادن درست است. اینکه ما پیام دهیم درست است ولی باید خودمان تجربه کنیم .
من همیشه می‌گویم: 
۳ ماه کنگره‌ای شوید؛ قوانین را رعایت کنید؛ استخر، ورزش، سی‌دی‌ها، خواب شب. 
بعد از ۳ ماه ببینید چه چیزی به‌دست آورده‌اید. اگر خوب نبود، ترک کنید. 
اما مطمئن باشید بعد از ۳ ماه حالتان بهتر می‌شود.

ان‌شاءالله خدا کمک کند و برای آقای مهندس دژاکام خیر و خوشی مقدر کند که روش D.S.T را کشف کردند و جهان‌بینی و مجموعه‌ای از قوانین زندگی را به ما یاد دادند.

قبلاً ورزش ما ورزش نبود؛ اما امروز وقتی به پارک می‌آییم، نگاه کنید: شاید حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر اینجا هستند. ساعت ۱۱ یا ۱۲ که می‌خواهیم برویم، یک دانه زباله اینجا نیست. بارها دیده‌ام بچه‌ها زباله‌های شب قبل را هم جمع می‌کنند. این خودش یک جهان‌بینی است؛ یک عمل درست زندگی کردن است. همه این‌ها را آقای مهندس دژاکام به ما دادند و ان‌شاءالله خدا کمک کند که ما از کنگره۶۰ جدا نشویم.
《 کلام آخر》
 
پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. 
آخری وجود ندارد؛ اما اینکه همیشه باید سپاسگزار خداوند باشیم، حقیقتی است روشن. خداوندی که وصل‌ها را انجام داد؛ خدایی که ما را به کنگره ۶۰ وصل کرد؛ ما را به آقای مهندس دژاکام و آموزش‌های این دانشمند بزرگ رساند؛ کسی که تمام زندگی‌شان را گذاشته‌اند برای ما تا بتوانیم قوانین و هنر زندگی را یاد بگیریم و در کنار خانواده باشیم. چون هدف کنگره ۶۰ همین است؛ بیشتر از اینکه هدف آقای مهندس دژاکام درمان اعتیاد باشد، این است که ما یاد بگیریم چگونه زندگی کنیم.
من غذا خوردن، لباس پوشیدن، راه رفتن و طرز صحبت کردن را بلد نبودم و همه‌ی این‌ها را مرهون زحمات آقای مهندس دژاکام و خانواده‌ی محترم‌شان هستیم. 
ما دو هفته تعطیل بودیم و همه دنبال استراحت؛ اما آیا آقای مهندس دژاکام هم استراحت کردند؟ 
آقای مهندس از ساعت ۵ صبح تا ۷ شب کار می‌کردند. آیا نیاز به پول دارند؟ خیر. تفکرشان این است که بتوانند کاری برای ما انجام دهند و روزبه‌روز با روش‌های جدید و کتاب‌هایی که می‌نویسند، روش درست زندگی کردن را به ما یاد بدهند.
خداوند ان‌شاءالله خودشان و خانواده‌شان را سالم نگه دارد و سایه‌شان بالای سر ما باشد و ما هم قدرشناس زحمات و نعمت‌ها باشیم. 
یک روز از ایشان سؤال کردم: «ما چطور می‌توانیم قدرشناس کارهای شما باشیم؟» 
فرمودند: «به دانسته‌هایتان عمل کنید؛ به چیزی که یادتان می‌دهم عمل کنید.» 
و وقتی عمل می‌کنیم، همه‌ی خیر آن به خودمان می‌رسد.
از ایجنت و مرزبانان پارک تشکر می‌کنم که ساعت ۵ صبح حضور پیدا می‌کنند و فضایی ایجاد می‌کنند تا ما بتوانیم در پارک شهدای شهرداری لذت ببریم. 
از گروه سایت پارک شهدای شهرداری نیز تشکر می‌کنم که این وقت را در اختیار من قرار دادند.

تایپیست : مسافر مرتضی

مصاحبه کننده : مسافر محمد

ارسال مطلب : مسافر امیرحسین