ریشه کلمه عدالت عدل است، عدل به معنی قرار دادن هر چیزی در مکان و جای مناسب خودش است، به معنای موزون بودن و متعادل بودن است. عدالت به دو دسته تقسیم میشود: عدل الهی و عدل انسانی؛ حال در کنگره این دستور جلسه جز دستور جلسات سالیانه است.
«عدالت؛ آیا در کنگره همه با هم برابرند؟» در پاسخ به این سؤال باید بگوییم نه تنها در کنگره؛ بلکه در تمام عالم هستی همه با هم برابر نیستند، بارها و بارها در قرآن هم آمده است که انسان چیزی نیست مگر آنچه خود سعی و تلاش میکند. رعایت حقوق افراد و عطاکردن حق به هر صاحب حقی از عدالت سرچشمه میگیرد؛ یعنی هر موجودی به اندازه کمال و تلاشی که استحقاق آن را دارد عدل را دریافت میکند، در کنگره نیز همینگونه است؛ افراد چه مسافر باشند و چه همسفر بنا به خدمتهایی که انجام میدهند جایگاهشان تغییر میکند. درست است آموزشها برای همه یکسان است و همه ما از یک منبع و علم راستین و از یک آموزگار و دانشمند بزرگ آموزش میگیریم؛ اما آیا همه به یک میزان این آموزشها را کاربردی میکنیم؟ و یا اینکه همه ما به یک میزان در خود و در زندگی شخصیمان تغییرات را ایجاد میکنیم؟
با این دستور جلسه صحبتهای آقای خدامی در ذهنم پررنگ میشود که اگر انسان بتواند در درون خود و نیروهای درون خود عدالت برقرار کند قدر مسلم در زندگی بیرون نیز انسان متعادلی خواهد شد. نکته حائز اهمیت این است که من روی اعمالم و تفکراتم تجدیدنظر کرده و ریزبین باشم؛ توجه کنم آیا کارهایی که انجام میدهم از روی معرفت و عمل سالم است و یا عمل به ظاهر نیک؟
بحث عدالت بسیار تا بسیار مهم و سنگین است و احتیاج به تفکر عمیق دارد و بایستی با صبوری و ایجاد تغییرات ذرهذره به سمت تعادل حرکت کنیم. در کنگره افرادی که بسیار منظم و دقیق سیدی مینویسند و به موقع در شعبه حضور دارند و خدمت میکنند و برای خودشان و وقتشان ارزش قائل هستند جایگاهشان با فردی که هیچ خدمتی نمیکند و فقط منتظر دریافت از دیگران است، کاملاً متفاوت است، آیا هردو به حال خوش میرسند؟
طبق فرمایش دیدهبان محترم آقای زرکش انسانها وقتی میشکنند، از درون میشکنند و وقتی قوی میشوند از درون قوی میشوند. در بیرون نباید دنبال چیزی بگردیم، همهچیز در درون ماست، عدالت هم کاملا درون ماست. انسان با معرفت و شناخت و آگاهی میتواند عمل سالم انجام دهد و عدالت را برقرار کند.
در بحث عدالت باید فرد بین عمل سالم و عمل به ظاهر نیک تمایز ایجاد کند. تشخیص این دو گاهی سخت و دشوار است؛ اما آقای مهندس به ما آموختهاند که عمل سالم صلح و آرامش به دنبال دارد؛ درحالیکه عمل به ظاهر نیک ممکن است از روی احساس باشد و عواقب بدی به دنبال داشته باشد چون فرد، با اعتماد، گذشت، محبت، جوانمردی و ... بیش از اندازه و نابهجا مشکلات بسیار زیادی برای خود ایجاد میکند.
نکته طلایی که من از آقای مهندس آموختم این بود که قیمتگذاری هر عملی خیلی مهم است؛ مثلاً عشق، محبت و گذشت قیمت دارد؛ اما آیا طرف مقابل ارزش و قیمتی دارد که برایش هزینه شود؟ عمل سالم قیمت دارد چرا که با انجام عمل سالم، فرد به تعادل و آرامش و عدالت میرسد.
نویسنده: راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر مریم.الف رهجوی راهنما همسفر زینب (لزیون دهم)
عکاس: راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران لوییپاستور
- تعداد بازدید از این مطلب :
193