عدالت از درون شروع می‌شود

پرسش این است که آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ چیزی که به ذهنم می‌رسد این است که عدالت با مساوات فرق دارد؛ یعنی قرار نیست همه آدم‌ها دقیقاً شرایط و جایگاه یکسانی داشته باشند. همه ما به‌عنوان یک انسان ارزش و احترام داریم و هیچ‌کس از نظر انسانی بر دیگری برتری ندارد؛ اما از نظر جایگاه و مسئولیتی که داریم، با هم فرق داریم. مثلاً کسی که سالها در کنگره آموزش دیده و خدمت کرده، طبیعتاً تجربه بیش‌تری دارد و ممکن است نیز مسئولیت بیش‌تری بر عهده بگیرد. این به این معنا نیست که آن شخص از بقیه بهتر است؛ بلکه نتیجه مسیر و تلاشی که انجام داده است. کسی که تازه‌ وارد کنگره شده هم همان فرصت آموزش را دارد؛ اما باید خودش حرکت کند و آموزش‌ها را در زندگی خودش به کار بگیرد.

به نظر من عدالت، یعنی هرکس نتیجه عمل خودش را ببیند. اگر من تلاش کنم، آموزش بگیرم و خدمت کنم، نتیجه‌ای که می‌گیرم با کسی که هیچ تلاشی نمی‌کند یکسان نخواهد بود. این بی‌عدالتی نیست، نتیجه عملکرد خود انسان است. در کنگره همه می‌توانند آموزش بگیرند، رشد کنند و خدمت کنند؛ اما این‌که هرکس چقدر از این فرصت استفاده کند، به خودش بستگی دارد. ممکن است دو نفر کنار هم باشند؛ اما یکی بیش‌تر حرکت کند و یکی کمتر؛ بنابراین نتیجه‌ای که می‌گیرند هم متفاوت خواهد بود. من فکر می‌کنم یکی از اشتباه‌های ما این است که عدالت را با مساوی بودن اشتباه می‌گیریم؛ اگر به همه افراد بدون توجه به تلاش و عملکرد آن‌ها دقیقاً یک جایگاه بدهیم؛ شاید این مساوات باشد؛ اما لزوماً عدالت نیست. از طرفی کسی که جایگاه بالاتری دارد نباید خودش را بالاتر از دیگران بداند. جایگاه بالاتر، یعنی مسئولیت بیش‌تر و خدمت بیش‌تر است.

در کنگره یاد می‌گیریم که هرکس به‌جای مقایسه خودش با دیگران، خودش را با گذشته خودش مقایسه کند و ببیند چقدر تغییر کرده است. ممکن است من امروز نسبت به گذشته خودم خیلی بهتر شده باشم؛ حتی اگر هنوز با شخص دیگری فاصله داشته باشم. به نظر من عدالت از خود انسان شروع می‌شود. وقتی من مسئولیت کارهای خودم را قبول کنم، دیگر همیشه دنبال مقصر بیرونی نمی‌گردم و می‌فهمم که بسیاری از نتایجی که در زندگی گرفته‌ام، مربوط به انتخاب‌ها و عملکرد خودم بوده است؛ پس اگر بخواهم جواب سؤال دستور جلسه را بدهم، می‌گویم همه افراد در کنگره۶۰ از نظر ارزش انسانی با هم برابرند؛ اما از نظر جایگاه، تجربه، مسئولیت و نتیجه عملکرد با هم برابر نیستند. این تفاوت، اگر بر اساس تلاش، آموزش، خدمت و عملکرد درست باشد، به نظر من عین عدالت است. مهم این است که هرکس فرصت حرکت داشته باشد و بتواند با انتخاب و تلاش خودش مسیرش را تغییر دهد. در نهایت عدالت برای من یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد و هرکس نتیجه عمل خودش را دریافت کند. اگر این دیدگاه را در زندگی خودمان اجرا کنیم، هم کمتر دیگران را قضاوت می‌کنیم و نیز مسئولیت زندگی خودمان را می‌پذیریم.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیرجند