هرکس بر اساس تلاش خودش در جایگاه‌ها قرار می‌گیرد

جلسه سیزدهم از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی سیرجان با استادی راهنما همسفر اسماء، نگهبانی همسفر مریم و دبیری همسفر طاهره، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» روز یکشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
همیشه برای من سؤال بود که عدالت چیست و کجاست؟ در این دستور جلسه ابتدا کلمه عدالت مطرح شده و سپس این سؤال مطرح می‌شود که آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ بنابراین ابتدا باید تعریف درستی از عدالت داشته باشیم. مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «عدالت چیزی نیست که هر کسی آن را بفهمد و اجرا کند».

یکی از کارهای ارزشمندی که مهندس حسین دژاکام در کنگره انجام می‌دهند، تعریف درست واژه‌هاست. زمانی که معنای واقعی واژه‌ها را می‌آموزیم، بسیاری از موضوعات برایمان روشن‌تر می‌شود و حتی ممکن است مسیر نگاه و حرکت ما تغییر کند.

قوانین هستی بسیار دقیق عمل می‌کنند؛ اما بسیاری از انسان‌ها به دلیل ناآگاهی از این قوانین، مدام شکایت می‌کنند یا هنگام روبه‌رو شدن با مشکلات از خود می‌پرسند: «چرا این اتفاق برای من افتاد؟» آموزش‌های کنگره به ما می‌آموزد که هر انسانی بر اساس مسیر و تلاش خود در جایگاهی قرار می‌گیرد و این، خود عدالت است.

همه انسان‌ها لیاقت داشتن آرامش و آسایش را دارند، اما برای رسیدن به آن باید تلاش و حرکت داشته باشند. نمی‌توان فردی را که سالم زندگی کرده و فردی را که سال‌ها مواد مخدر مصرف کرده است، بدون در نظر گرفتن عملکرد و مسیرشان در یک جایگاه قرار داد. انسان ممکن است توانایی و استعداد پزشک، مهندس یا معلم شدن را داشته باشد، اما برای رسیدن به این جایگاه باید حرکت و تلاش کند.

بسیاری از انسان‌ها به جای نگاه کردن به مسیر خود، وارد قیاس با دیگران می‌شوند و می‌پرسند چرا فلانی فلان مدرک را گرفته یا چرا فلانی به جایگاه خاصی رسیده است. در حالی که ما از گذشته، شرایط، تلاش‌ها و حتی مسیرهای قبلی زندگی افراد آگاهی نداریم و فقط ظاهر زندگی آن‌ها را می‌بینیم. بنابراین قیاس کردن بر اساس اطلاعات ناقص، ما را از دیدن حقیقت دور می‌کند.

اگر امروز بخواهیم ببینیم در چه شرایط و جایگاهی قرار داریم، باید کلاه خودمان را قاضی کنیم و بپذیریم که وضعیت امروزمان تا حد زیادی نتیجه عملکرد و انتخاب‌های خودمان است. البته هیچ وضعیتی ثابت و تغییرناپذیر نیست. مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی (جبر و اختیار) می‌فرمایند: «هیچ چیزی در این جهان نیست که تغییر نکند». بنابراین اگر بخواهیم و تلاش کنیم، می‌توانیم شرایط خود را تغییر دهیم.

انسان‌ها گاهی در هر شرایطی که باشند، باز هم احساس نارضایتی و بی‌عدالتی دارند؛ زیرا اتفاقات را فقط از یک زاویه نگاه می‌کنند. مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی عدالت، زندگی انسان را به کتابی تشبیه می‌کنند که خودمان آن را می‌نویسیم. از تولد تا مرگ فقط یک صفحه از این کتاب را می‌بینیم و از گذشته خود و آنچه پیش از تولد بوده، آگاهی نداریم. بنابراین اگر کتاب زندگی را از وسط باز کنیم و درباره آن قضاوت کنیم، ممکن است دچار اشتباه شویم؛ زیرا از پیشینه خودمان خبر نداریم.

کنگره ۶۰ بر اساس مثلث معرفت، عمل سالم و عدالت پایه‌گذاری شده است. وقتی معرفت و دانایی افزایش پیدا کند، گفتار، رفتار و کردار اصلاح می‌شود و در نتیجه عمل سالم شکل می‌گیرد و در نهایت به عدالت می‌رسیم. عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه خودش قرار داشته باشد، تعادل حفظ شود و سیستم دچار بی‌نظمی نشود. برای حفظ این تعادل نیز باید قوانین درست را بشناسیم و به آن‌ها عمل کنیم.

افرادی که وارد کنگره ۶۰ می‌شوند، ممکن است از نظر مذهب، نژاد، ثروت، تحصیلات و شرایط زندگی با یکدیگر متفاوت باشند؛ اما کنگره هیچ‌گاه افراد را بر اساس این موارد طبقه‌بندی نمی‌کند. در ابتدا همه در یک جایگاه و با یک نام کوچک در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند؛ اما در ادامه، جایگاه افراد با خدمت کردن، معرفت و حرکت آن‌ها مشخص می‌شود.

با توجه به این تعریف‌ها، می‌توان گفت افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر نیستند، اما قوانین برای همه یکسان است و جایگاه‌ها با یکدیگر تفاوت دارند. اگر می‌بینیم انسانی در کنگره در شرایط و جایگاه خوبی قرار گرفته، این موضوع نتیجه مسیری است که طی کرده و تلاشی است که انجام داده است. کسی که در اینجا تولیدکننده است و برای خدمت به دیگران از وقت، توان و زندگی خود می‌گذرد، با کسی که فقط مصرف‌کننده امکانات است و تولیدی ندارد، طبیعتاً در یک جایگاه قرار نمی‌گیرد.

دکتر امین می‌فرمایند این دستور جلسه می‌خواهد مشخص کند که انسان به‌عنوان یک مخلوق چگونه می‌تواند عدالت را به اجرا درآورد. برای اجرای عدالت، به شرط دیگری به نام انصاف نیاز داریم؛ یعنی هر چیزی را که برای خود می‌خواهیم، برای تمام هستی و همه افراد جامعه نیز بخواهیم. اگر صفت انصاف را در خود به وجود بیاوریم، می‌توانیم عدالت را هم در مورد خود و هم در مورد دیگران اجرا کنیم.

حضور در کنگره ۶۰ فرصتی ارزشمند برای تغییر است. اگر از این فرصت استفاده کنیم و از خود انسانی بسازیم که از تغییراتش رضایت داشته باشد و از مسیر رشد خود لذت ببرد، قلبمان برای کمک به دیگران نیز خواهد تپید تا آن‌ها هم بتوانند به نقطه‌ای که ما رسیده‌ایم، نزدیک شوند.

در پایان، صحبتم را با پیامی از استاد سردار به پایان می‌رسانم که می‌فرمایند: «باید در انجام کارهایتان به نقطه‌های بسیار باارزش فکر و عمل نمایید و در کلام و سخن خداوند هم به نتایج و معنای واقعی دست یابید و در کار خویش به عمل آورید؛ آنگاه قدرت و توانایی خداوند از وجود فرد، فرد هر انسانی که بیابد تراوش خواهد کرد».

مرزبان کشیک: همسفر زینب و مسافر ناصر
تایپیست: همسفر فرشته، رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر حمیده، رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ارسال: مرزبان خبری، همسفر زینب
همسفران نمایندگی سیرجان