English Version
This Site Is Available In English

باید به خدمتگزاران احترام بگذاریم

باید به خدمتگزاران احترام بگذاریم

اولین جلسه از دوره سی و هشتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی میرداماد با استادی مسافر مرتضی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر علی با دستور جلسه " عدالت،آیا همه افراد در کنگره 60 با هم برابرند؟ " در روز یکشنبه هجدهم مرداد ماه ۱۴۰۵ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مرتضی هستم یک مسافر
سپاسگزار خداوند هستم که به من اجازه داد در این جایگاه قرار بگیرم تا بتوانم آموزش بگیرم و خدمت کنم،از جناب آقای مهندس بابت مهیا کردن چنین بستر آموزشی صمیمانه سپاسگزارم و از نگهبان محترم و همچنین از راهنمای خوبم آقا علیرضا و ایجنت محترم و گروه مرزبانی کمال تشکر را دارم که به من اجازه خدمت در این جایگاه را دادند.
دستور جلسه این هفته"عدالت،آیا همه افراد در کنگره 60 با هم برابرند؟ " است.
اگر این سوال را مرور کنیم متوجه می شویم،در بدو ورود همه افراد با هم برابرند و به همه آنها لقب مسافر داده می شود و فرقی نمی کند از نظر اجتماعی یا مالی یا حتی میزان سواد در چه جایگاهی قرار دارند و همه ما در اصل یک درد مشترک داریم به نام بیماری اعتیاد و برای درمان،پروتکلی که اعمال می شود برای همه یکسان می باشد؛در اینجا کلمه عدالت بیان شده است و اگر معنی عدالت را بخواهیم بدانیم به معنای آن است که هر چیزی در جایگاه خودش قرار بگیرد و به معنای تعادل می باشد؛بنابراین آیا شخصی که در سفر دوم خدمتگزار می شود و شخصی که رها می شود و دیگر به کنگره نمی آید این دو با هم برابرند؟
آیا شخصی که درمان سیگارش را انجام داده است با شخصی که همچنان سیگار مصرف می کند برابر است؟
آیا آن راهنمایی که از زندگی خودش می گذرد و برای نجات انسان ها تلاش می کند با شخصی که به کنگره آسیب می زند و حرمت ها را رعایت نمی کند با هم برابرند؟
قطعا برابر نیستند،اشخاصی که در کنگره خدمتگزار هستند و دارای شال مرزبانی یا راهنمایی یا ایجنتی و یا در هر جایگاه خدمتی هستند برای ما وظیفه است که به آنها احترام بگذاریم و حتی بین شخصی که به این عزیزان احترام می گذارد با شخصی که به اهمیت این موضوع بی تفاوت است مسلما تفاوت وجود دارد.
به طور مثال برای اینکه متوجه بشویم سپاسگزاری از چه اهمیتی  برخوردار است دو نفر را فرض کنیم که وارد یک شغلی می شوند یکی  از روز اول غرغر می کند و می گوید چه کار سختی دارم و همیشه ناسپاسی می کند و شخص دوم هر موقع صاحب کارش را می بیند سپاسگزاری می کند و می شود سوپر وایزر و بعد می شود سرپرست و باز هم هر موقع آن شخص را می بیند تشکر می کند و می گوید ما هرچه داریم از شما داریم و با اینکه خودش تلاش کرده است تا به این جایگاه برسد همیشه سپاسگزار استادش است،بنابراین در کنگره هم کسانی که قدر آموزش ها و رهایی و حال خوش را می دانند با کسانی که نسبت به این موارد سپاسگزار نیستند و خدمت نمی کنند و زکات رهایشان را پرداخت نمی کنند،با هم برابر نیستند و مسلما از حال خوشی برخوردار نیستند و انسان همیشه باید این تجزیه و تحلیل را در مورد خودش انجام بدهد که آیا من سپاسگزاری انجام می دهم و اگر انجام می دهم از حال خوشی برخوردارم و اگر سپاسگزار نباشم از حال خوشی برخوردار نخواهم بود.
از اینکه به صحبت های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

نگارش: مسافر حسین ل 17
عکس: مسافر مهدی ل 1
صوتی: مسافر یعقوب ل 26 – مسافر امید ل 16
مرزبان خبری: مسافر داوود
تنظیم و ارسال: مسافر مهدی ل 17

تهیه شده در سایت نمایندگی میرداماد اصفهان
تقدیم به نگاه زیبایتان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .