عدالت باعث خلاقیت و پیشرفت می‌شود

جلسه چهاردهم از دوره چهل و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ عمان‌ سامانی شهرکرد به استادی راهنما همسفر پروین، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره‌۶۰ با هم برابرند؟» روز يکشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه امروز «عدالت؛ آیا  همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابر هستند؟» است. کلمه عدالت از عدل گرفته شده است و به معنی تعادل است؛ یعنی هرچیزی در جای خودش قرار دارد. عدالت انواع مختلفی دارد؛ عدالت فردی، اجتماعی، بشری و سایرعدالت‌هایی که وجود دارد. عدالت یک چیزی است که در ذات، درون و در عقل انسان‌ها ریشه دارد، به این معنی که اگر قرار است در یک جامعه‌ای و یا در یک سیستم عدالت برقرار شود؛ اولین کار این است که اعضای آن اجتماع یا آن سیستم را تربیت کنیم طوری‌که خودشان بتوانند مجری عدالت در آن جامعه باشند. عدالت نسبت به بخشش از مزیت بیشتری برخوردار است؛ چون وقتی‌که در یک جامعه‌ای عدالت برقرار شود در مرحله اول باعث می‌شود همه اعضا راضی باشند و دوم این‌که اجتماعی که در آن عدالت برقرار شده از نظر روانی در سلامت و آسایش قرار می‌گیرد و در کل عدالت باعث خلاقیت و پیشرفت می‌شود. این‌ها یک سری تعاریف از کلمه عدالت بودند.

حال می‌خواهیم بدانیم که کنگره۶۰، عدالت را برای ما چگونه تعریف کرده و عدالت در کنگره به چه شکلی است؟ همان‌طور که می‌دانیم جمعیت احیای انسانی کنگره60، بر مبنای عدالت، معرفت و عمل سالم در حال حرکت است؛ به این معنی که اگر کسی در کنگره۶۰ از نظر معرفت به آن مرحله از شناخت و دانایی موثر برسد که بتواند عمل سالمی را انجام دهد، این می‌تواند عدالت را برقرار کند. این تعریفی که از عدالت کردیم را ببینیم در  کنگره۶۰ به چه شکلی برقرار می‌شود؟! آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: افرادی که به کنگره می‌آیند ما فقط نگاه‌مان به این است که آن‌ها برای درمان به کنگره آمدند و ما فقط روی این مسئله تمرکز می‌کنیم. فرقی ندارد کسی پولدار یا بی‌پول، کم سن‌وسال و یا مسن‌سال، سفید پوست یا سیاه پوست باشد؛ همه را به یک چشم می‌بینیم و هیچ فرقی بین اعضای کنگره۶۰ نمی‌گذاریم و یا حتی اگر کسی لقب یا منسبی دارد، می‌گوییم پشت در کنگره۶۰ بگذارد و بعد وارد شود، پس این مسئله خیلی مهم است که همه افراد کنگره۶۰ به یک چشم دیده می‌شوند و هیچ فرقی بین‌ آن‌ها نیست.

مورد دوم که می‌شود عنوان کرد این است وقتی کسی در یک جایی  به آن مرحله از دانایی مؤثر رسید که می‌تواند عمل درستی را انجام دهد‌، با یک فردی که در سفر اول در کنگره۶۰ است از نظر جایگاه و موقعیت در یک سطح نمی‌تواند قرار بگیرد. یک راهنما که کار تولید را برعهده دارد و یک مرزبانی که در نمایندگی خدمت می‌کند‌، با یک تازه وارد در یک سطح نیستند؛ پس همین تفاوت بین جایگاه‌ها خود مشخص کننده است که باید در کنگره۶۰ به بهترین شکل ممکن خدمت کرد.

حال ببینیم این عدالتی که از آن صحبت کردیم، آیا در زندگی ما درست برقرار است؟ آیا همه در جایی که دل ما می‌خواهد باشیم،  قرار داریم یا خیر؟ اگر بخواهیم به این سوال جواب دهیم باید این‌گونه فکر کنیم که زندگی ما مثل کتابی است که ۵۰۰ صفحه دارد؛ از زمانی‌که به دنیا می‌آییم تا زمانی‌که می‌میریم، یک صفحه از آن کتاب است و تمام صفحات این کتاب مثل حلقه‌های زنجیر به همدیگر وصل هستند و پشت سرهم قرار گرفته‌اند. ما فقط یک قسمت کوچکی از آن کتاب را بررسی می‌کنیم، صفحات اول این کتاب مربوط به سفر قبل از تولد ماست. زمانی‌که ما بوده‌ایم اما نه در قالب این جسم فیزیکی‌، ولی بودیم و در روز الست با خداوند پیمان بستیم. صفحات آخر این کتاب مربوط به حیات‌های بعدی ما و سایر جهان‌های دیگراست‌. ما بوده‌ایم و یک زمانی در روز الست با خدای خودمان پیمان بسته‌ایم و بعد از مدتی طی یک فرایندی ما آمده‌ایم و در این جسم خاکی و کالبد قرار گرفته‌ایم و حیات ما شروع شد‌ه است. در طول حیات ما یک‌سری خواسته‌ها و تصمیم‌هایی را انجام داده‌ایم و بعد، مرگ ما فرا رسیده و جسم خاکی را ترک کردیم و به جهان‌های دیگر سفر کردیم. بعد از گذشت هزاران سال ما دوباره برگشته‌ایم و‌ در این کالبد خاکی  قرار گرفته‌ایم و این زندگی ما شده است. این زندگی در واقع ادامه‌ همان حیاتی است که هزاران سال پیش داشته‌ایم و زندگی فعلی ما را رقم زده است و اسم آن را نامه پیشین یا تقدیر می‌گذاریم، پس این زندگی که داریم تقدیر ماست.

ممکن است برای بعضی ها این سؤال پیش بیاید این زندگی که ما می‌کنیم از قبل مشخص شده است و تقدیر ما از قبل رقم خورده است، پس ما در این زندگی چه نقشی داریم؟ در جواب باید بگوییم که زندگی بر پایه ۲ محور است؛ تنها تقدیر نیست و تفکرات انسان نیز در تقدیر او تاثیر دارد و می‌تواند جهت تقدیر را به بهترین شکل ممکن تغییر دهد. به عنوان مثال اگر فکر می‌کردیم که اعتیاد درمان ندارد، همیشه بر روی مسئله اعتیاد بودیم و در حیات‌های بعدی نیز با مشکلات اعتیاد روبه‌رو می‌شدیم ولی همین که اعتیاد را در همین حیات حل کردیم، باعث می‌شود که مسیر و تقدیر انسان تغییر کند.

در کل باید گفت که زندگی ما یک کتاب است؛ کتابی که ما خودمان نوشته‌‌ایم و این کتاب هم اکنون در حال نوشتن است، کارهایی که انجام می‌دهیم، تصمیم‌هایی که می‌گیریم و خواسته‌هایی که داریم تقدیر را برای حیات‌های بعدی تامین می‌‌کند. تصمیمات امروز ما نامه پیشین حیات‌های بعدی می‌شود. بیایید این کتاب را به بهترین شکل ممکن بنویسیم‌. اگر در زندگی برایمان مصیبت و مشکلی پیش آمد، بدانیم این چیزی است که خود‌مان با دست‌های خود آن را به‌وجود آوردیم وهیچ وقت به کائنات ناسزا نگوییم. اینگونه فکر کنیم که بعضی اوقات مشکلات می‌توانند رحمت باشند، همیشه لعنت نیستند‌.

در ادامه جلسه همسفر معصومه به‌ عنوان نگهبان دوره چهل و سوم و همسفران ثریا و زهرا به ‌عنوان دبیران کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی عمان سامانی انتخاب شدند. ضمن عرض خداقوت خدمت همسفر سمانه نگهبان دوره قبل و دبیرانشان همسفر فاطمه و همسفر زهره، دوران خدمتی پرباری را برای این عزیزان از خداوند طلب می‌کنیم.

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر امین
تایپیست‌: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر مهشید رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ارسال:همسفر زری مرزبان خبری
همسفران عمان سامانی شهرکرد