هرکسی از این در آمد نانش دهید و از دین و ایمانش نپرسید

به نام قدرت مطلق"

سومین جلسه از دوره چهل و دوم از سری کارگاه های آموزشی، خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی فردوسی مشهد، با استادی مرزبان محترم مسافر رضا ؛ نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر قاسم با دستور جلسه "  عدالت، آیا همهٔ افراد در کنگره 60 با هم برابر اند؟  " یکشنبه هجدهم مرداد ماه 1405 راس ساعت ۱7:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر. تشکر می‌کنم از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و راهنمای محترم لژیون شانزدهم که فرصت خدمت در این جایگاه را به من دادند و خداوند را شاکر و سپاسگزارم.
امیدوارم که همهٔ دوستان تعطیلات خوبی را سپری کرده باشند و خدمت تمامی دوستانی که در این ایام خدمت کردند خسته نباشید و خدا قوت عرض می‌کنم. در رابطه با دستور جلسه، عدالت در کنگره یکی است. آقای مهندس اینجا دستور جلسه را به دو بخش تقسیم کرده‌اند. وقتی‌که رهجو وارد می‌شود می‌گویند بله؛ عدالت برای همه یکی می‌باشد. برای مسافری که از در کنگره وارد می‌شود برای همه عدالت یکسان می‌باشد.

چه آن‌کسی که دکتر است، چه کسی که مهندس است، چه کسی که کارگر است و چه کسی که بیکار می‌باشد عدالت به یک صورت می‌باشد و شرایط اینجا فقط برای درمان کار می‌کند و کاری به سیاست یا اعتقادات دینی فرد هم نداریم و با هر شغل، اعتقاد یا مرتبه اجتماعی‌ای که دارد روی همین صندلی‌ها می‌نشیند و درمان می‌شود اما آن‌کسی که در کنگره ۶۰ خدمتگزار می‌باشد، به گفتهٔ آقای مهندس دژاکام شرایطش فرق می‌کند و می‌گویند آن‌کسی که پس از رهایی آن محبت و عدالت را داشته باشد، در آن جایگاه خدمتگزار درستی می‌باشد. می‌گوید هرکسی از این در آمد نانش دهید و از دین و ایمانش نپرس. هرکسی که از این در بیاید پذیرش می‌کنیم و فقط درمان مطرح است.

ولی یکسری افراد در کنگره هستند که خدمتگزار می‌باشند و طبیعی است که به گفتهٔ خود آقای مهندس این افراد با دیگران فرق می‌کنند. یک نفر راهنما است، مرزبان است، دیدبان یا ایجنت است؛ واضح از که جایگاه ایشان با یک مسافر عادی در کنگره متفاوت می‌باشد. رهجویی که روی برنامه نیست با رهجویی که وظایف خود را به نحو احسن انجام می‌دهد آیا یکی است؟ مشخصاً خیر؛ این دو با یکدیگر برابر نمی‌باشند. عدالت به این صورت در اینجا مطرح می‌شود که آن‌کسی که خدمتگزاری با عشق و محبت است قطعاً با خدمتگزاری که به‌خوبی خدمت نمی‌کند یکی نمی‌باشد و آن‌کسی که خدمتگزار و مسافر درستی نیست قطعاً نمی‌تواند نظریه و دیدگاه و درک درستی از عدالت داشته باشد.

زمانی می‌توان از عدالت در کنگره ۶۰ صحبت کرد که آن عشق و محبت به‌درستی درک شده باشد و زمانی عدالت در جایگاه‌های خدمتی برای شما قابل‌درک و قابل‌فهم می‌شود که شما آن خدمت را انجام داده باشید وقتی خدمت با عشق انجام می‌دهید عدالت را می‌توانید درک کنید و راجع به آن نظر دهید. قاعدتاً راهنمایی که ۲۰ یا ۳۰ نفر را به درمان و رهایی رسانده است باراهنمایی که بازدهی خوبی نداشته است یکی نمی‌باشد؛ فرق مرزبانی که عدالت را رعایت نکرده و درست خدمت نکرده با مرزبانی که با عشق و عدالت وظایف خود را انجام است یکی نمی‌باشد. همهٔ ما باید عدالت را به‌درستی درک کرده و انجام بدهیم و به گفتهٔ خود آقای مهندس دژاکام با آن عشق و محبت می‌شود عدالت را پیدا کنیم.

من خودم روزهای اولی که به کنگره آمدم با راهنمایم مشکل داشتم و فکر می‌کردم ایشان عدالت را رعایت نمی‌کند و پشت سر راهنمای خودم پیش سایرین غیبت می‌کردم و می‌گفتم بین من و اشخاص دیگر فرق می‌گذارد ولی امروز می‌فهمم آن راهنما به من خیلی خدمت کرده است و من بودم که متوجه عدالت نمی‌شدم و من بودم که بلد نبودم عدالت را انجام بدهم زیرا نحوهٔ سفر کردن من با آن رهجوی دیگر متفاوت بود؛ عدالت اینجا مشخص می‌شود. باید یک فرقی بین یک مسافر عادی با یک دیدبان باشد که با هزینهٔ شخصی خود می‌رود به شهرستان‌های دیگر و از شعب بازدید می‌کند یا راهنمایی که از مشهد به شهرستان‌های اطراف می‌رود برای به رهایی رساندن و درمان یک سفر اولی. پس قوانین در بدو ورود برای همه ی ما یکی است اما وقتی شروع به سفر می کنیم، عدالت متفاوت است و بسته به جایگاه خدمتی تغییر می‌کند.

از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید ممنون و متشکرم.

و در ادامه رهایی داشتیم؛

مرزبان خبری : مسافر علیرضا

خدمتگزار : لژیون شانزدهم

تایپ: مسافر جهانگیر لژیون دوازدهم

ویرایش: مسافر حسن لژیون هجدهم

واحد صوت: مسافر الیاس لژیون دهم

عکس: مسافر علی لژیون هفدهم

تنظیم و ارسال : مسافر جهانگیر لژیون دوازدهم