عدالت در مسیر آموزش اجرا می‌شود

دوازدهمین جلسه از دوره نوزدهم سری کارگاه‌های خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی بنیان مشهد به نگهبانی مسافر نوید، استادی راهنمای محترم مسافر حسین و دبیری مسافر حمید با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ برابرند؟»، روز یکشنبه مورخ ۱۸ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز شد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر؛ خداوند را شاکرم بابت حضور در کنگره ۶۰ و امیدوارم حال همه شما خوب باشد. خوشحالم که این فرصت نصیبم شد تا در جمع شما باشم و خدمت کنم. از نگهبان، ایجنت محترم و لژیون مرزبانی هم سپاسگزارم. در رابطه با دستور جلسه، کلمه «عدالت» واژه‌ای بود که سال‌ها به دنبال آن می‌گشتم؛ چه در جامعه و چه در خانواده. همیشه دنبال حق خودم بودم؛ اما در اطرافم بی‌عدالتی زیادی می‌دیدم. از نگاه من اگر کسی پول‌دار بود می‌گفتم حقش نیست این امکانات را داشته باشد و همیشه چنین نگاهی داشتم. تا قبل از ورود به کنگره ۶۰ تعریف من از عدالت کاملاً اشتباه بود.وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم کم‌کم متوجه شدم که عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه خودش قرار داشته باشد. هرچه جلوتر آمدم این مفهوم برایم عمیق‌تر شد و امروز به درک عمیق‌تری از عدالت رسیده‌ام. در مسیر خدمت و آموزش‌هایی که در کنگره ۶۰ دریافت کردم متوجه شدم عدالت یکی از اضلاع مثلث معرفت است. معرفت یعنی شناخت و آگاهی. تا زمانی که به شناخت و آگاهی نرسم، نمی‌توانم تشخیص بدهم که آیا عدالت برقرار است یا خیر و آیا یک فرد در جایگاهی که باید باشد قرار دارد یا نه. زمانی می‌توانم این موضوع را تشخیص بدهم که معرفت داشته باشم و آموزش‌های کنگره را به‌صورت مداوم دریافت کنم. وقتی آموزش‌های کنگره ۶۰ را دنبال می‌کنم، می‌توانم تشخیص بدهم چه حرفی را بزنم و چه کاری را انجام دهم. برای همین لازم است به آموزش‌ها، سی‌دی‌های کنگره ۶۰ و نوشتن و مطالعه آن‌ها متصل باشم.

من هر زمان که حتی برای یک هفته از آموزش‌ها دور می‌شوم به همان اندازه تشخیص من نسبت به کار درست، موقعیت درست و زمان درست دچار اشتباه می‌شود. اما زمانی که در مسیر آموزش‌های جهان‌بینی کنگره ۶۰ هستم حواسم جمع‌تر است و بیشتر مراقب هستم که هر حرفی را نزنم و هر کاری را انجام ندهم. امروز به این نتیجه رسیده‌ام که هر کسی که در هر جایگاهی قرار دارد حقش همان جایگاه است. بنابراین بهترین راه برای تشخیص عدالت کار درست و رسیدن به تعادل این است که من همیشه و به‌صورت مداوم در حال آموزش باشم. امیدوارم همه ما به چنین درکی از عدالت برسیم.اما سؤال اصلی دستور جلسه این است: آیا همه افراد در کنگره ۶۰ برابرند؟ می‌توان از دو زاویه به این موضوع نگاه کرد. از یک زاویه، همه ما یک هدف مشترک داریم و آن درمان اعتیاد است. ما به کنگره آمده‌ایم تا درمان شویم و از این نظر با یکدیگر برابر هستیم. پشت درِ کنگره هر فردی ممکن است جایگاه اجتماعی، شغل، وضعیت مالی و شرایط متفاوتی داشته باشد؛ اما وقتی از درِ کنگره وارد می‌شود، از نگاه کنگره ۶۰ یک رهجو است و با دیگران برابر است. همه از یک پروتکل درمانی تبعیت می‌کنیم و در این زمینه تفاوتی میان افراد وجود ندارد؛ اما از زاویه دیگر افراد در کنگره ۶۰ با یکدیگر تفاوت دارند. بین فردی که در لژیون حضور دارد، فرمان‌بردار است و وظایف خود را انجام می‌دهد، با فردی که این وظایف را انجام نمی‌دهد، تفاوت وجود دارد. تشخیص این موضوع نیز چندان سخت نیست.

عدالت در هستی برای تک‌تک اجزای آن اجرا می‌شود و هرکس به حق خود خواهد رسید؛ چه در مسیر درست حرکت کند و چه در مسیر اشتباه. فردی که هر طور دوست دارد سفر می‌کند و سی‌دی‌های خود را حتی باوجود تذکرهای متعدد نمی‌نویسد، طبیعتاً به حق خودش خواهد رسید. در مقابل فردی که درست، صادقانه و خالصانه خدمت می‌کند، با کسی که به دنبال شانه خالی‌کردن از مسئولیت است تفاوت دارد. همچنین تفاوت وجود دارد میان افرادی که توانایی بخشش ۶۰۰ میلیون تومان را دارند و کسانی که چنین توانایی‌ای ندارند. یک سفر اولی با یک سفر دومی نیز شرایط یکسانی ندارد و این تفاوت‌ها طبیعی است. بنابراین، عدالت در رابطه با تمام افراد در کنگره ۶۰ اجرا می‌شود و هر فرد متناسب با جایگاه، عملکرد، انتخاب‌ها و حرکت خود، نتیجه و حق خودش را دریافت خواهد کرد. از اینکه با سکوت خود به سخنان من گوش دادید، سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر وحید

عکس: مسافر سیدمحمد

نگارش: مسافر محسن

ویرایش و ارسال: مسافر نوید