عدالت به معنای تعادل و پایداری است

جلسه دوم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی بجنورد به استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه "عدالت ، آیا همه افراد در کنگره 60 برابرند؟ " در تاریخ 18 مرداد ماه  ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضاهستم یک مسافر. ابتدا از ایجنت محترم،لژیون مرزبانی و  آقای مجید راهنمای محترم که به من اجازه دادند در این جایگاه حضور پیدا کنم تا از شما آموزش بگیرم، تشکر می کنم.
دستور جلسه: "عدالت آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟"
اوایل سفرم فکر می‌کردم چون همه ما مصرف‌کننده هستیم، پس همه با هم برابریم. اما این دستور جلسه به ما می‌آموزد که پاسخ، منفی است؛ همه با هم برابر نیستند.
عدالت به معنای تعادل و پایداری است و بدین معناست که «هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار بگیرد». اگر قرار باشد مسافری که در مسیر ارزش‌ها حرکت می‌کند و فرمان‌بردار است، با کسی که قوانین را نادیده می‌گیرد و هیچ تلاشی برای تغییر و رشد خود انجام نمی‌دهد، یکسان برخورد شود، این عدالت نیست؛ بلکه عین بی‌عدالتی است.
وقتی وارد کنگره می‌شویم، پیشینه و جایگاه قبلی ما اهمیتی ندارد. همه ما به عنوان رهجو وارد می‌شویم و هدفمان یکی است. بستر برای همه ما به صورت یکسان فراهم است؛ همه می‌توانیم در جلسات شرکت کنیم، لژیون داشته باشیم، سی‌دی‌ها را گوش دهیم و از آموزش‌های برابر بهره‌مند شویم. از این نظر، ما با هم برابریم؛ اما از این مرحله به بعد، انتخاب با خود ماست. این‌که چقدر از آموزش‌ها استفاده کنیم و چگونه آن‌ها را کاربردی کنیم، کاملاً به خودمان بستگی دارد.

ممکن است دو نفر در یک لژیون باشند و از یک راهنما آموزش بگیرند؛ یکی مرتب در جلسه حاضر می‌شود، انضباط دارد، سی‌دی‌هایش را به موقع می‌نویسد و آموزش‌ها را کاربردی می‌کند، اما دیگری نظم ندارد، به حرف راهنما بی‌توجه است و در حاشیه سیر می‌کند. طبیعتاً نتیجه‌ای هم که این دو نفر می‌گیرند متفاوت خواهد بود. رسیدن به جایگاه‌های بالاتر، مستلزم مطیع بودن و حرکت در مسیر قوانین کنگره است. من نباید خودم را با دیگران مقایسه کنم؛ چون من فقط ظاهر کار آن‌ها را می‌بینم و بهایی که بابت تغییر پرداخت کرده‌اند را نمی‌بینم. اگر در زندگی موفق نیستم، باید به گذشته خودم نگاه کنم؛ آیا رسیدگی لازم را به بذری که کاشته‌ام داشته‌ام یا فقط آن را کاشته و رها کرده‌ام؟ برای رسیدن به عدالت، ابتدا باید معرفت و شناخت کسب کنیم، آن را بیاموزیم و در قالب عمل سالم اجرا کنیم. صرفِ دانستن کافی نیست؛ باید دانش خود را کاربردی کنیم. من باید امروزِ خود را با دیروزِ خودم مقایسه کنم و همیشه در مسیر رشد و حرکت باشم.این دستور جلسه به ما یادآوری کرد که همه افراد با هم برابر نیستند؛ هر کس در جایگاه خاص خود (راهنما، مرزبان، ایجنت و...) قرار دارد و همین جایگاه‌ها هستند که ارزش ما را تعیین می‌کنند. امیدوارم بتوانیم جایگاه خود را تغییر دهیم، چرا که «صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است». در پایان، این حال خوش را مدیون بنیان کنگره ۶۰، راهنمایان و تمام خدمتگزاران هستیم. و از همه آنها تشکر می‌کنم  متشکرم.

درادامه برگزاری لژیون ویلیام:

مرزبان خبری : مسافر محمد
تایپ و ویرایش : مسافر موسی الرضا لژیون سوم
ارسال: مسافر جواد