عدالت یعنی حق به حق‌دار برسد

جلسه سوم از دوره ششم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی بوئین‌زهرا، با استادی راهنمای محترم مسافر مهدی، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه "عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰با هم برابرند؟" یکشنبه 18 مرداد ۱۴۰۵  رأس ساعت ۱۷ آغاز به‌ کارکرد.

به نام قدرت مطلق الله
دستور جلسه: عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰با هم برابرند؟
سخنان استاد:

سلام دوستان، مهدی هستم یک مسافر، ابتدا از نگهبان و دبیر محترم تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم.

اگر بخواهم در یک کلمه بگویم که همه با هم عدالت دارند، می‌گویم که نه. قبل از کنگره، کلمهٔ عدالت را برای خودمان طور دیگری معنی می‌کردیم. عدالت را با برابر و یکسان بودن یکی می‌گرفتیم؛ اینکه همه باید از یک شرایط یکسان و خاصی برخوردار باشند تا زندگی عادلانه باشد.

درصورتی‌که این تفکر کاملاً اشتباه است. عدالت با یکسان بودن و برابر بودن کاملاً تفاوت دارد. عدالت یعنی حق به حق‌دار برسد. عدالت یعنی اینکه من تلاش کنم تا به آن چیزی که حقم است برسم. عدالت از کلمهٔ عدل می‌آید. بیرون از کنگره خیلی‌ها این مشکل را دارند که چرا خدا این زندگی را به من داده و فلانی از زندگی بهتری برخوردار است. این چه عدالتی است؟

همه هم فکر می‌کنند که این، از ناعدالتی خداوند است؛ درصورتی‌که اصلاً این‌طور نیست. ما در کنگره یاد گرفته‌ایم که هرکسی در هر جایگاهی که هست، عین عدالت است. اصلاً باید این‌طور باشد؛ اگر این‌طور نباشد، هستی نمی‌تواند به کار خود ادامه بدهد. من هرچقدر که تلاش کنم، به همان اندازه مزد خودم را می‌گیرم.

اگر تلاش من به اندازهٔ چهار ساعت باشد، مزد من هم به اندازهٔ چهار ساعت است. اگر تلاش من به اندازهٔ ده ساعت باشد، مزدم به اندازهٔ ده ساعت است. در همهٔ موارد زندگی همین‌طور است. این عین عدالت است که کسی که همیشه در کنگره حضور دارد، از حال خوبی برخوردار باشد؛ اما کسی که هر وقت دلش بخواهد می‌آید، معلوم است که از حال خوبی برخوردار نخواهد شد.

اگر می‌خواهیم زندگی بهتری داشته باشیم، تک‌تک ما محکوم هستیم به آموزش گرفتن در کنگره. به عقیدهٔ من، اگر آموزش نگیریم، فکر نمی‌کنم حال خوبی داشته باشیم. حال خوب به این است که من از درون خودم و جهان هستی آگاه باشم. اگر من به‌درستی آموزش بگیرم و دید من نسبت به هستی و اطراف خودم مثبت باشد، همین یعنی عین عدالت.

همه، در هر شرایطی، به کنگره می‌آییم که آموزش بگیریم. برای حال خوب، این عین عدالت است که یک نفر حالش خوب باشد و کسی دیگر حالش خوب نباشد. آن کسی که سی‌دی می‌نویسد، با کسی که سی‌دی نمی‌نویسد، باید یک فرقی داشته باشد. آن کسی که نمی‌نویسد، مطمئن هستم حال خوبی ندارد. پس همهٔ افراد در کنگره برابر نیستند؛

بیرون از کنگره هم همین‌طور است. یک انسان هرچقدر تلاش کند، چه در کنگره و چه بیرون از کنگره، به اندازهٔ تلاش خود مزدش را می‌گیرد.

دستور جلسهٔ خوبی است؛ اینکه به خودمان بیاییم، ببینیم چه‌کار می‌کنیم، چقدر زحمت می‌کشیم برای درمان خودمان و چقدر زحمت می‌کشیم برای بهتر شدن زندگی‌مان. کمی به خودمان فکر کنیم و ببینیم کجای کار هستیم.

تایپ و تنظیم: همسفر امیرحسین لژیون دوم
عکاس: همسفر محمد لژیون اول
با تشکر سایت نمایندگی بوئین زهرا