اثر پروانه‌ای بخشش

هشتمین جلسه از دوره نهم لژیون سردار نمایندگی سمنان به استادی مسافر حسن ، نگهبانی مسافر سعید، دبیری مسافر علیرضا و خزانه‌داری مسافر مرتضی با دستور‌جلسه « وادی پنجم و تاثیر آن روی من» در روز سه‌شنبه 30 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت 15:45 برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حسن هستم یک مسافر. خدا را شاکرم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم و از نگهبان جلسه و ایجنت محترم سپاسگزارم که این فرصت را به من دادن تا این جایگاه را تجربه کنم. من ابتدا در مورد خودم می‌خواهم صحبت کنم، ده الی دوازده سال تخریب داشتم اما تخریبم آن‌قدر نبود که خانواده را اذیت کنم، به خاطر شغلی که داشتم هر راننده‌ای‌ می‌آمد پیش ما اولین سؤالی که می‌کردم در رابطه با خلاف و مصرف مواد مخدر بود موقعی به خودم آمدم که خودم آلوده به مواد شده بودم و راه درمان پیدا نمی‌کردم تا اینکه یک نفر برای تعمیر آسانسور منزل ما آمده بود و خودش هم مصرف‌کننده بود برام تعریف کرد که رفتم کنگره ۶۰ درمان شدم منم ازش آدرس گرفتم.

وقتی مراجعه کردم اولین کسی را که دیدم آقا کاظم دوست قدیمی من بود، ایشان به‌عنوان راهنمای تازه واردین با من صحبت کرد و من بعد از سه جلسه راهنما انتخاب کردم و وارد لژیون پنجم شدم. در ابتدا آقا مسعود و در ادامه آقا مهدی خیلی برام زحمت کشیدند. ۱۲ ماه سفر کردم و به لطف خدا درمان شدم. امیدوارم همه سفر اولی‌ها به درمان برسند، اما در مورد دستور جلسه وادی پنجم‌ باید بگویم وقتی وادی‌ها را شروع کردم هرچقدر از وادی یک تا چهار یاد گرفتم باید در وادی پنجم به مرحله اجرا و مرحله ظهور برسانم تا این ساختار عملیاتی که داریم نتیجه بدهد. وقتی وادی را گوش می‌دهیم باید بدانیم چه‌کاره هستیم آیا می‌توانیم چشمه جوشان باشیم تا به اقیانوس برسیم به فرموده جناب آقای مهندس: انسان در سه جهان زندگی می‌کند جهان خاکی، جهان خواب و جهان ذهن، جهان خواب و جهان خاکی که مشخصه، این جهان ذهن است که ما باید خودمان را با آن تطبیق بدهیم تا برسیم.

در این وادی باید اجرا کنیم و حرکت کنیم از خودمان قدرت نشان بدهیم آیا توانایی این را داریم یا خیر؟ چند پله را جناب آقای مهندس در این وادی اشاره کرده‌اند که اولین پله گذشت است اگر می‌خواهی به آرامش برسید باید گذشت داشته باشید، دوم صبر و تحمل است که می‌فرمایند اگر صبر نداشته باشید به نتیجه نمی‌رسید، مثل کشاورزی که یک درخت یا بذری را می‌کارد آن را آبیاری می‌کند، صبر می‌کند تا به میوه برسد، ما باید ذهن خودمان را محک بزنیم که آیا اندازه این درخت هستیم؟ در پایان باید بگویم اگر ما دستمان را باز نگهداریم و ببخشیم خداوند چندین برابر آن را به ما می‌بخشد. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

نگارش متن: مسافر علیرضا لژیون یکم
عکس و ارسال مطلب: مسافر محمد لژیون پانزدهم

مرزبان خبری: مسافر میلاد