در رأس هرم لگوی کنگره۶۰ عدالت قرار دارد

همسفر زهرا: عدالت، به معنای تعادل است؛ یعنی هر چیزی سر جای خودش باشد. کنگره بر مبنای عدالت است و در رأس هرم لگوی کنگره ۶۰، عدالت قرار دارد و بعد معرفت که شناخت است. با شناخت می‌توانیم به عمل سالم برسیم که سه اصل اساسی کنگره ۶۰ هستند.عدالت به این معنا نیست که همه با هم مساوی می‌باشند، بلکه عدالت به این معنی است که هر شخص بر مبنای تلاش، کوشش و رفتارش در هر جایگاه و خدمتی که هست قرار بگیرد و این عین عدالت است. هر کس به اندازه همان تلاش و کوشش بهره‌مند شده و هر چیزی در جایگاه خودش قرار می‌گیرد. حال سؤال این است: آیا همه افراد در کنگره برابر هستند؟ افراد در کنگره، با هر عناوینی که در بیرون از کنگره داشتند، در ورود با هم برابر هستند و نباید بر مبنای عناوین بیرون از کنگره، افراد را صدا زد؛ مثلاً: دکتر، مهندس، رئیس‌جمهور، سید، حاجی و… . حتی اگر کسی زباله‌جمع‌کن هم باشد، وقتی از در کنگره وارد می‌شود، در ورود برای کنگره با آن دکتر یا مهندس فرقی ندارند و با هم برابرند و با القاب بیرون از کنگره نباید آن‌ها را در کنگره صدا زد؛ اما این باز به معنای مساوات نیست. در ادامه اگر بخواهیم به افراد و جلسات در کنگره۶۰، نگاهی کلی بیندازیم این سؤال تکرار می‌شود: آیا واقعاً افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند؟ خیر. 

در کنگره، همه از نظر جایگاه، خدمت، عمل و رفتار سالم، خواست، تلاش و کوشش خود، خوب سفر کردن و فرمان‌برداری با هم برابر نیستند؛ زیرا درست است که در کنگره برای همه عشق، محبت، آموزش و راهنما است و برای همه بستری یکسان وجود دارد، ولی تلاش، کوشش، فرمان‌برداری، خواست و صبر هر شخص به او کمک می‌کند تا از جهالت، دردها و بندهای گذشته و حال رها شود. هیچ‌گاه یک ایجنت با یک سفر دومی یا مرزبانان برابر نیست و هیچ‌گاه یک سفر اولی با یک سفر دومی که به خوبی سفر کرده و به رهایی رسیده است، از نظر جایگاه در کنگره برابر نیستند و همین‌طور یک سفر دومی با یک راهنما در جایگاه برابر قرار ندارد. پس در کنگره جایگاه‌ها با هم متفاوت هستند. آقای مهندس می‌فرمایند: هر کس در کنگره ۶۰ در هر جایگاه و خدمتی قرار دارد، عین عدالت است؛ زیرا نتیجه عملکرد اوست و ما با تلاش، صبر، خدمت و آگاهی متوجه شویم که تلاش خودمان است عدالت را برای ما به ارمغان می‌آورد.

همسفر فهیمه: راستش را بخواهید، قبل از اینکه وارد این مسیر و کنگره شوم، نگاه من به عدالت بسیار محدود بود. هر زمان می‌دیدم شرایط زندگی من با دیگران فرق دارد، یا مسیر من با دیگری متفاوت است، ناخودآگاه با خودم می‌گفتم: چرا عدالت رعایت نمی‌شود؟ چرا همه چیز برای من این‌گونه نیست؟ ذهن من ناخودآگاه کلمه عدالت را با برابری گره زده بود. فکر می‌کردم عدالت یعنی همه باید یک جایگاه داشته باشند، همه باید یک امتیاز داشته باشند یا همه باید دقیقاً مثل هم رفتار کنند. اما تجربه‌ حضور در کنگره ۶۰، دیدگاه من را دگرگون کرد. من یاد گرفتم که عدالت، معنای بسیار عمیق‌تر و متفاوت‌تری دارد. عدالت در اینجا به معنای مساوی بودن نیست، بلکه به معنای قرار گرفتن در جایگاه درست است. اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، ما در کنگره با یک فرصت برابری روبرو هستیم؛ یعنی همه ما فرصت داریم اینجا بنشینیم، آموزش ببینیم و از این محیط استفاده کنیم. هیچ‌کس به خاطر گذشته یا جایگاه اجتماعی‌اش برتری ندارد. اما عدالت از اینجا شروع می‌شود که بدانیم تجربه‌های ما با هم فرق می‌کند و این فرق، نه یک بی‌عدالتی، بلکه نتیجه‌ مستقیم انتخاب‌های ماست. ما در مسیر درمان، با سه ضلع اصلی روبرو هستیم: جسم، روان و جهان‌بینی. عدالت زمانی برقرار می‌شود که ما به هر کدام از این سه ضلع، توجه و دقتی را بدهیم که واقعاً حق آن‌هاست. من متوجه شده‌ام که اگر من فقط به جسم خودم توجه کنم و از روان و جهان‌بینی‌ام غافل شوم، در واقع نسبت به خودم بی‌عدالتی کرده‌ام. عدالت یعنی ایجاد تعادل بین این سه بخش تا بتوانم به آن حالت تعادل که همیشه آقای مهندس و راهنما همسفر مهتاب گفتند، برسم.

در کنگره، من دیده‌ام که عدالت به تلاش هر فردی گره خورده است. بله، همه ما در برابر قانون کنگره و ارزش‌های آن برابر هستیم؛ اما در رسیدن به نتایج، برابر نیستیم. کسی که با اشتیاق، با حضور فعال و با تلاش برای تغییر خودش و جهان‌بینی‌اش قدم برمی‌دارد، طبیعتاً در سطح دیگری از رشد قرار می‌گیرد. عدالت یعنی هر کس به اندازه تلاش و کوشش، بهره می‌برد. حتی در بحث خدمت نیز، عدالت معنا پیدا می‌کند. خدمت کردن تنها یک وظیفه نیست، بلکه راهی برای رسیدن به تعادل است. وقتی ما در حد توانمان مسئولیت می‌پذیریم، در واقع در حال برقراری عدالت در مسیر زندگی خودمان هستیم. در نهایت، برداشت من از این موضوع این است که باید از مقایسه کردن دست برداریم. به‌جای اینکه نگاه کنیم دیگران کجا هستند، باید نگاه کنیم که خودمان کجا هستیم و چه قدمی برای بهتر شدن برداشته‌ایم. عدالت یعنی من مسئولیت رفتار و انتخاب‌های خودم را بپذیرم و بدون اینکه به دنبال مقصر بگردم، سعی کنم با آگاهی و عمل درست، خودم را به تعادل برسانم. اگر من امروز عدالت را در خودم رعایت کنم، یعنی به هر بخش از وجودم همان چیزی را بدهم که برای رشد کردن نیاز دارد. امیدوارم همه ما بتوانیم در این مسیر، جایگاه درست خود را پیدا کنی.

رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم)

ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهتاب ، نگهبان سایت

نمایندگی همسفران