هر بذری محصول خود را می دهد

وقتی به عدالت فکر می‌کنم شاید اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این باشد که عدالت یعنی با همه یکسان رفتار کنیم؛ اما با آموزش‌هایی که در کنگره ۶۰ گرفته‌ام، متوجه شدم که عدالت فقط مساوی بودن نیست، بلکه هر چیزی را در جایگاه خودش قراردادن است. من فکر می‌کنم عدالت یک نتیجه است؛ نتیجه‌ عملکرد و انتخاب‌های خود ما، اگر کسی در زندگی خودش تلاش کند، آموزش بگیرد و در مسیر درست حرکت کند، طبیعی است که نتیجه‌ای متفاوت با کسی داشته باشد که برای تغییر خودش تلاشی نمی‌کند.

در جمعیت احیای انسانی کنگره 60 یاد گرفتم که نمی‌توانم همیشه شرایط و اتفاقات زندگی را مقصر بدانم؛ خیلی وقت‌ها چیزی که امروز تجربه می‌کنم، نتیجه‌ی انتخاب‌ها و عملکردهای گذشته‌ی خودم است؛ بنابراین اگر از نتیجه‌ای ناراضی هستم به جای اینکه فقط به دنبال مقصر بگردم باید ببینم سهم خودم در به وجود آمدن آن چه بوده است؟ این نگاه به من کمک می‌کند که مسئولیت زندگی خودم را بیشتر بپذیرم. وقتی مسئولیت را قبول می‌کنم دیگر فقط منتظر تغییر دیگران نمی‌مانم، می‌فهمم که برای بهتر شدن شرایط، اول باید خودم حرکت کنم.

عدالت را می‌توانم در زندگی روزمره هم ببینم؛ در خانواده، کار، روابط  و حتی در برخورد با خودم، اینکه حق دیگران را رعایت کنم، مسئولیت کارهای خودم را بپذیرم و انتظار نداشته باشم بدون تلاش به نتیجه‌ای برسم که دیگران با زحمت به دست آورده‌اند.

به نظرم یکی از مهم‌ترین چیزهایی که در کنگره 60 درباره عدالت یاد می‌گیریم این است که جایگاه هر انسان به عملکرد خودش ارتباط دارد؛ ممکن است دو نفر در شرایط متفاوتی قرار داشته باشند اما چیزی که در نهایت جایگاه آن‌ها را تغییر می‌دهد، حرکت و عملکرد خودشان است.

درگذشته شاید وقتی نتیجه‌ای را که می‌خواستم نمی‌گرفتم، فکر می‌کردم زندگی با من عادلانه رفتار نکرده است؛ اما امروز سعی می‌کنم قبل از قضاوت‌کردن به عملکرد خودم نگاه کنم. اگر می‌خواهم آرامش بیشتری داشته باشم باید برای آرامش خودم قدم بردارم، اگر می‌خواهم روابط بهتری داشته باشم باید یاد بگیرم خودم هم رفتار بهتری داشته باشم، اگر می‌خواهم در زندگی پیشرفت کنم باید آموزش ببینم، تلاش و صبر داشته باشم.

عدالت به من یاد می‌دهد که بین خواسته و نتیجه، عملکرد وجود دارد. هیچ‌کس نمی‌تواند بدون حرکت، انتظار رسیدن داشته باشد. همان‌طور که نمی‌توانم بذری را نکاشته و انتظار برداشت محصول داشته باشم. به نظرم زندگی هم شبیه همین است، هر چیزی که امروز در زندگی من وجود دارد، می‌تواند نتیجه انتخاب‌ها و حرکت‌های گذشته‌ من باشد؛ پس اگر از بعضی نتایج راضی نیستم به‌جای ناامیدی باید مسیرم را اصلاح کنم.

در جمعیت احیای انسانی کنگره 60 یاد گرفتم که هیچ تلاشی بی‌نتیجه نمی‌ماند،ممکن است نتیجه‌ی یک عمل را خیلی زود نبینم؛ اما این به معنی بی‌اثر بودن آن نیست. گاهی باید زمان بگذرد تا نتیجه‌ی یک حرکت خودش را نشان دهد. عدالت، برای من یعنی بدانم هر چیزی حساب‌وکتاب خودش را دارد، اگر خوبی کنم، نتیجه‌ خوبی را دریافت می‌کنم و اگر در جایی کوتاهی کنم باید مسئولیت آن را بپذیرم.

یکی دیگر از چیزهایی که درباره عدالت برای من مهم است این است که عدالت را فقط برای دیگران نخواهم. گاهی انسان خیلی راحت اشتباه دیگران را می‌بیند؛ اما نسبت به اشتباهات خودش چشم‌پوشی می‌کند. من باید قبل از اینکه بگویم چرا فلانی این کار را با من کرد، از خودم بپرسم که رفتار من در آن شرایط چگونه بوده است؟ شاید جایی لازم باشد خودم را اصلاح کنم، شاید جایی باید صبر بیشتری داشته باشم و شاید جایی باید مسئولیت اشتباهی را که انجام داده‌ام بپذیرم.

به نظر من عدالت با آموزش هم ارتباط خیلی زیادی دارد؛ چون وقتی آموزش می‌بینم، نگاه من به اتفاقات زندگی تغییر می‌کند. دیگر هر اتفاقی را فقط خوب یا بد نمی‌بینم؛ بلکه سعی می‌کنم از آن چیزی یاد بگیرم؛ حتی بعضی سختی‌هایی که در زندگی تجربه می‌کنیم ممکن است در ظاهر برایمان ناعادلانه باشند؛ اما اگر از آن‌ها آموزش بگیریم می‌توانند باعث رشد و تغییر ما شوند. عدالت، یعنی من بدانم برای رسیدن به یک جایگاه باید ظرفیت و توانایی آن جایگاه را در خودم ایجاد کنم، نمی‌توانم فقط جایگاه خوب را بخواهم؛ اما مسئولیت‌های آن را نپذیرم. در کنگره 60 یاد گرفته‌ام که خدمت، آموزش و حرکت همگی می‌توانند در رشد انسان تأثیر داشته باشند. هرچه بیشتر آموزش بگیرم و در مسیر درست حرکت کنم، نگاه من به خودم و جهان اطرافم تغییر می‌کند.

به نظرم عدالت یک موضوع فقط مربوط به جامعه یا دیگران نیست، عدالت از خود انسان شروع می‌شود. از اینکه با خودم صادق باشم، اشتباهاتم را ببینم، مسئولیت انتخاب‌هایم را بپذیرم و برای بهترشدن تلاش کنم.

در نهایت برای من عدالت یعنی؛ هر چیزی را در جای خودش دیدن، مسئولیت انتخاب‌های خودم را پذیرفتن و بدانم که نتیجه‌ هر کاری دیر یا زود به خودم برمی‌گردد. من از کنگره 60 یاد گرفته‌ام که به‌جای اعتراض به نتیجه و به عملکرد خودم نگاه کنم، اگر نتیجه‌ای را دوست ندارم می‌توانم از همین امروز حرکت جدیدی را شروع کنم.

عدالت، یعنی باور داشته باشم که مسیر زندگی بدون حساب‌وکتاب نیست. هر بذری که بکارم، روزی محصول خودش را خواهد داد؛ پس اگر محصول بهتری می‌خواهم باید از همین امروز بذر بهتری بکارم. سپاسگزارم که در کنگره 60 یاد گرفتم عدالت را فقط درباره‌ی دیگران قضاوت نکنم، بلکه قبل از هر چیز در زندگی خودم اجرا کنم.

نویسنده: مرزبان همسفر زهرا
عکاس: راهنمای تازه واردین همسفر طاهره
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک