جایگاه با تلاش ساخته می‌شود

حرکت ما برای رسیدن به تعادل، که مفهومی از عدالت است از معرفت آغاز می‌شود. با کسب دانش و آگاهی، به عمل سالم می‌رسیم و از نتیجه‌ عمل سالم است که عدالت پدیدار می‌گردد. مفهوم عدالت، موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی درباره‌ آن سخن گفت. اگر به نشان کنگره۶۰ دقت کنیم، واژه‌ عدالت در رأس قرار دارد و در دو ضلع پایین، معرفت و عمل سالم جای گرفته‌اند. وقتی از عدالت سخن می‌گوییم، ناخودآگاه ذهن ما به سوی شخصیتی می‌رود که نماد عدالت و محبت است. کسی که با عشق، عقل و ایمان توانست عدالت را در درون خویش به کمال برساند و در نهایت، به چنان جایگاهی در رفتار خود دست یابد که به عنوان، نماد عدالت شناخته شود.

اولین برداشتی که از عدالت در ذهن نقش می‌بندد، برابری است؛ شاید در مواردی عدالت به معنای برابری باشد؛ اما در بسیاری از جاها چنین نیست. در کنگره۶۰ نیز به همین اساس، همه‌با‌هم برابر نیستند. تازه‌وارد، سفر اولی، راهنما، مرزبان، دیده‌بان و نگهبان، هر کدام جایگاه و مسئولیت‌های خاص خود را دارند. البته در برخی جهات، این جایگاه‌ها یکسان است؛ مثلاً هنگام حضور در جلسه، همه ما روی یک صندلی می‌نشینیم و از این بابت تفاوتی نداریم، یا این‌که وقتی وارد کنگره می‌شویم، عناوین و القاب دنیای بیرون را پشت در می‌گذاریم و همگی همسفر یا مسافر هستیم؛ اما در ساختار اجرایی، عدالت به معنای برابری مطلق نیست. عدالت مطلق، تنها مختص ذات پروردگار است و مظهر صفت عادل در هستی است؛ اما انسان‌ها نیز می‌توانند با سعی و تلاش خود، پرتوی از این صفت را در درون و برون خویش به صورت نسبی متجلی سازند. بزرگان گفته‌اند: «از مکافات عمل غافل مشو، گندم از گندم بروید، جو ز جو» و «قدر هر کس به اندازه‌ همت او است». رسیدن به عدالت، یعنی رسیدن حق به حق‌دار و برای رسیدن به آن باید تلاش کرد.

پیش از ورود به کنگره، تصور می‌کردم عدالت یعنی این‌که اگر کسی به من بدی کرد، بلافاصله آن بدی به او بازگردد یا اگر خودم خطایی کردم، مجازات نشوم؛ اما آموختم که عدالت همیشه در جهت منافع شخصی من نیست. عدالت «عین حقیقت و واقعیت» است، فارغ از این‌که به نفع یا ضرر چه کسی باشد. در هر مسیری که حرکت می‌کنیم، اگر از صراط‌مستقیم تعدی کنیم؛ باید تاوان آن را بپردازیم. عدالت در کنگره۶۰ جایگاه بسیار مهمی دارد. در بدو ورود، همه در یک سطح برابرند. کسی نمی‌پرسد که تحصیلات، پست یا مقام شما چیست. این خود فرد است که با تلاش و فرمانبرداری، جایگاهش را مشخص می‌کند. در کنگره اعتقاد داریم که برای رسیدن به درمان، سه ضلع «جسم، روان و جهان‌بینی»؛ باید هم‌زمان با هم رشد کنند و آموزش‌ها بر مبنای عقل، عشق و ایمان استوار است. هر کس بخواهد به تعادل و آرامش برسد؛ باید این پارامترها را سرلوحه‌ مسیر خود قرار دهد.

نویسنده: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ارسال: همسفر فاطمه زهرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیرجند