عدالت یکی از مهمترین مفاهیمی است که در زندگی انسانها نقش اساسی دارد. همه انسانها دوست دارند با آنها عادلانه رفتار شود و حق هر فرد به او داده شود؛ اما آیا عدالت به این معنا است که همه انسانها باید دقیقاً در یک جایگاه قرار داشته باشند و از امکانات و مسئولیتهای یکسانی برخوردار باشند؟ در کنگره۶۰ نیز مانند هر جامعه دیگری، افراد مختلفی با شرایط، تواناییها، دانایی و میزان تلاش متفاوت در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند؛ بنابراین پاسخ به این سؤال که «آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابر هستند؟» نیازمند شناخت درست مفهوم عدالت است.
برابری با عدالت تفاوت دارد، گاهی عدالت را با برابری اشتباه میگیریم. برابری یعنی همه افراد از نظر جایگاه یا امکانات یکسان باشند؛ اما عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار داشته باشد و حق هر شخص به او داده شود. برای مثال، در یک کلاس ممکن است همه دانشآموزان از حق آموزش برخوردار باشند؛ اما نتیجه تلاش و میزان پیشرفت آنها یکسان نباشد. کسی که بیشتر تلاش کرده، آموزش بیشتری دیده و دانایی بیشتری کسب کرده است، طبیعی است که مسئولیت بیشتری نیز بر عهده بگیرد؛ پس عدالت لزوماً به معنای مساوی بودن نتیجه برای همه نیست؛ بلکه به معنای قرار گرفتن هر فرد در جایگاه شایسته خود است.
عدالت در کنگره۶۰
در کنگره۶۰ افراد با هدف درمان و رسیدن به تعادل وارد مسیر میشوند. اما همه افراد در یک سطح از دانایی، تجربه، آموزش و مسئولیت قرار ندارند. هر فرد بر اساس عملکرد، تلاش، آموزش و جایگاهی که به دست آورده، میتواند مسئولیتهای متفاوتی داشته باشد. ممکن است فردی تازهوارد باشد و فرد دیگری سالها در مسیر آموزش و خدمت حرکت کرده باشد. آیا این تفاوت به معنای بیارزش بودن فرد تازهوارد است؟ قطعاً خیر. همه انسانها از ارزش انسانی برخوردارند؛ اما از نظر جایگاه، تجربه، مسئولیت و میزان دانایی الزاماً برابر نیستند. در کنگره۶۰ هر فرد باید جایگاه خود را بشناسد و برای رسیدن به جایگاههای بالاتر، مسیر آموزش و خدمت را طی کند. بنابراین، اگر فردی مسئولیت بیشتری دارد، این مسئولیت باید نتیجه رشد و تلاش او باشد، نه برتری شخصی او نسبت به دیگران.
آیا پیشکسوت با تازهوارد برابر است؟
از نظر انسانی، بله، همه افراد محترم هستند و هیچکس نباید دیگری را به دلیل جایگاهش تحقیر کند؛ اما از نظر تجربه و مسئولیت، تفاوت وجود دارد. تازهوارد هنوز در ابتدای مسیر قرار دارد و باید آموزش بگیرد. در مقابل، پیشکسوت مسیر بیشتری را طی کرده و تجربه بیشتری دارد و به همین دلیل ممکن است مسئولیت بیشتری بر عهده داشته باشد. این تفاوت جایگاه، اگر بر اساس قوانین و شایستگی باشد، با عدالت منافاتی ندارد؛ بلکه میتواند بخشی از عدالت باشد. عدالت و مسئولیت یکی از نکات مهم در عدالت، ارتباط میان حق و مسئولیت است. هرچه انسان در مسیر خود رشد بیشتری کند، انتظار میرود مسئولیت بیشتری نیز بپذیرد. در کنگره۶۰ خدمت کردن فقط یک عنوان یا مقام نیست؛ بلکه فرصتی برای رشد و آموزش است. کسی که در جایگاه خدمتی قرار میگیرد؛ باید بداند که این جایگاه متعلق به شخصیت او نیست و نباید باعث غرور یا برتریجویی شود. اگر فردی جایگاه خود را وسیلهای برای برتری بر دیگران بداند، از مفهوم واقعی عدالت فاصله گرفته است؛ اما اگر جایگاه خود را مسئولیتی برای خدمت به دیگران بداند، میتواند در مسیر عدالت حرکت کند.
عدالت، نتیجه اعمال ما
یکی از برداشتهای مهم از عدالت این است که وضعیت امروز انسان، نتیجه مجموعهای از انتخابها و عملکردهای گذشته اوست؛ بنابراین نمیتوان انتظار داشت بدون آموزش، تلاش و حرکت، همه افراد دقیقاً به یک نتیجه برسند. دو نفر ممکن است از یک نقطه شروع کنند؛ اما انتخابها، تلاش، نظم و عملکرد متفاوتی داشته باشند. در نتیجه ممکن است به جایگاههای متفاوتی برسند. این تفاوت لزوماً بیعدالتی نیست؛ زیرا عدالت یعنی نتیجه متناسب با عملکرد و جایگاه هر فرد باشد.
عدالت همراه با محبت و احترام
عدالت نباید باعث شود که افراد نسبت به یکدیگر احساس برتری یا حقارت داشته باشند. در یک مجموعه سالم، تفاوت جایگاهها باید همراه با احترام و محبت باشد. کسی که امروز تازهوارد است، ممکن است در آینده با آموزش و تلاش به جایگاه بالایی برسد؛ بنابراین هیچکس نباید جایگاه فعلی خود را دائمی و نشانه برتری شخصی بداند. همه انسانها میتوانند رشد کنند و مسیر خود را تغییر دهند. همه افراد از نظر ارزش انسانی و حق برخورداری از احترام، برابر هستند؛ اما از نظر جایگاه، تجربه، دانایی، مسئولیت و عملکرد، الزاماً برابر نیستند.
عدالت به این معنا نیست که همه را در یک جایگاه قرار دهیم؛ عدالت یعنی هرکس در جایگاهی قرار بگیرد که شایستگی و عملکرد او اقتضا میکند و حقوق او نیز رعایت شود؛ بنابراین اگر در کنگره۶۰ فردی مسئولیت بیشتری دارد، این مسئولیت نباید باعث برتریجویی او شود و اگر فردی در جایگاه پایینتری قرار دارد؛ نباید احساس بیارزشی کند. هر دو میتوانند در مسیر رشد باشند، فقط در مراحل متفاوتی از این مسیر قرار گرفتهاند. در نهایت میتوان گفت عدالت یعنی هر چیز در جای خودش قرار بگیرد؛ نه اینکه همه چیز برای همه یکسان باشد. شاید یکی از زیباترین درسهای عدالت همین باشد که انسان ابتدا جایگاه خود را بشناسد، مسئولیت خود را بپذیرد و برای رسیدن به جایگاه بهتر، به جای مقایسه با دیگران، روی رشد و عملکرد خودش تمرکز کند.
منابع: مطالب رسمی کنگره۶۰، سخنان و نوشتههای مهندس دژاکام درباره عدالت، جزوات آموزشی کنگره۶۰، بهخصوص مطالب مربوط به جهانبینی و وادیها، سیدی انواع تعادل (استاد امین)
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر معصومه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شمس
- تعداد بازدید از این مطلب :
130