عدالت؛ ترازوی دانایی و خدمت

جلسه سوم از دوره دهم  کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 به استادی ایجنت محترم مسافرعلی، نگهبانی مسافر میثم و دبیری راهنمای محترم مسافر علی با دستور جلسه *عدالت ،آیا همه افراد در کنگره 60 با هم برابرند؟* روز شنبه 17 مرداد ماه آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد:
در رابطه با دستور جلسه که یکی از الگوهای اصلی و راهبردی کنگره ۶۰ است، ابتدا باید ببینم عدالت چیست و چگونه می‌توانم مفهوم عدالت را در وجود خود پیدا کنم و در زندگی خود به اجرا درآورم. سپس می‌توانم درباره رعایت عدالت در مورد دیگران یا حتی درباره عدالت موجود در یک سیستم قضاوت کنم.
یکی از سؤالاتی که در این زمینه مطرح می‌شود این است که آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با یکدیگر برابر هستند؟
در پاسخ باید گفت: از نظر خدماتی که کنگره به افراد ارائه می‌دهد، بله؛ همه افراد از خدمات کنگره به یک شکل بهره‌مند می‌شوند. اما اگر بخواهیم از نظر جایگاه، دانش و میزان دانایی افراد صحبت کنیم، مسلماً تفاوت‌هایی میان آن‌ها وجود دارد.
کنگره ۶۰ زمانی که یک شخص وارد این سیستم می‌شود، به جایگاه اجتماعی و موقعیتی که او در بیرون از کنگره دارد توجهی نمی‌کند. مهم نیست فرد در بیرون از کنگره پزشک، مهندس، مدیر، رئیس کارخانه یا صاحب هر جایگاه دیگری باشد. هر شخصی هنگام ورود به کنگره، آن جایگاه‌ها را پشت در می‌گذارد و وارد مسیری می‌شود که هدف و قوانین خاص خود را دارد.
هدف اصلی کنگره ۶۰، درمان اعتیاد و رسیدن انسان به تعادل و رهایی است. بنابراین، در این زمینه، معیار اصلی، میزان حرکت و آموزش فرد در مسیر درمان است.
اگر شخصی حتی یک روز زودتر از من وارد این مسیر شده باشد، در همین زمینه یک روز بیشتر آموزش دیده و تجربه کسب کرده است. بنابراین من باید برای او احترام قائل باشم؛ زیرا در زمینه‌ای که هدف مشترک ماست، یک قدم از من جلوتر است. حال اگر شخصی سال‌ها از رهایی او گذشته باشد، قطعاً آموزش، تجربه و دانایی بیشتری در این مسیر به دست آورده است و طبیعی است که جایگاه و احترام بیشتری داشته باشد.
البته این موضوع فقط به مسئله رهایی مربوط نمی‌شود. در مورد جایگاه‌های خدمتی در کنگره نیز شرایط مشخصی وجود دارد. هیچ شخصی بدون طی کردن مراحل لازم، بدون کسب آموزش و بدون تأیید، به یک جایگاه خدمتی منصوب نمی‌شود.
برای مثال، اگر شخصی بخواهد راهنما، راهنمای تازه‌واردین، مرزبان، ایجنت یا در جایگاه‌های دیگر خدمت کند، باید مراحل مشخصی را پشت سر بگذارد. او باید آموزش ببیند، دانش لازم را کسب کند، در آزمون‌ها و مراحل مختلف شرکت کند و صلاحیت او مورد بررسی و تأیید قرار گیرد.
بنابراین، جایگاه در کنگره چیزی نیست که بتوان آن را با رابطه، آشنایی، پارتی ‌بازی یا مسائل خارج از چارچوب به دست آورد. جایگاه هر فرد نتیجه مسیری است که طی کرده، آموزشی است که گرفته و دانایی و تجربه‌ای است که به دست آورده است.
از این منظر، عدالت در کنگره به این معنا نیست که همه افراد الزاماً جایگاه یکسانی داشته باشند. عدالت یعنی هر چیز و هر شخص در جایگاه مناسب خود قرار بگیرد و هر فرد متناسب با مسیر، آموزش، دانایی و عملکرد خود به جایگاه خدمتی برسد.
برای مثال، امکاناتی که در شعب مختلف کنگره وجود دارد، در اختیار همه افراد قرار می‌گیرد. همه از خدمات کنگره استفاده می‌کنند و تفاوتی از این جهت میان افراد وجود ندارد. اما در عین حال، جایگاه افراد بر اساس میزان آموزش و مسیری که طی کرده‌اند متفاوت است.
اگر فردی پس از طی مراحل لازم به جایگاه راهنمایی می‌رسد، این جایگاه حاصل یک فرآیند مشخص است. او باید آموزش‌های لازم را فرا گرفته باشد، آزمون‌ها و مراحل مورد نیاز را پشت سر گذاشته باشد و صلاحیتش مورد تأیید قرار گرفته باشد. بنابراین، من به عنوان شخصی که از خدمت او بهره‌مند می‌شوم، وظیفه دارم به او احترام بگذارم.
نکته مهم دیگر این است که خدمت در کنگره ۶۰ با هدف دریافت منفعت مالی انجام نمی‌شود. شخصی که به عنوان راهنما یا در هر جایگاه دیگری خدمت می‌کند، وقت و انرژی خود را صرف کمک به دیگران می‌کند تا آن‌ها بتوانند از تاریکی اعتیاد خارج شوند و مسیر درمان و رهایی را طی کنند.
بنابراین، احترام گذاشتن به خدمتگزاران کنگره وظیفه من است؛ نه به این دلیل که آن شخص به احترام من نیاز دارد، بلکه به این دلیل که من باید قدر خدمتی را که به من ارائه می‌شود بدانم و نسبت به آن سپاسگزار باشم.

در واقع، ممکن است خدمتگزار نیازی به احترام من نداشته باشد. او مسیر خودش را طی می‌کند، آموزش می‌گیرد، خدمت می‌کند و از این خدمت انرژی و لذت معنوی خود را دریافت می‌کند. اما من به عنوان دریافت‌کننده این خدمت، باید جایگاه و ارزش آن را درک کنم.در نهایت، می‌توان گفت عدالت در کنگره ۶۰ به معنای یکسان بودن جایگاه همه افراد نیست؛ بلکه به این معناست که همه افراد از خدمات و فرصت‌های کنگره بهره‌مند می‌شوند، اما جایگاه هر شخص متناسب با میزان آموزش، دانایی، تجربه، عملکرد و مسیری است که طی کرده است.

در ادامه شما را به دیدن رهایی مسافران کامران و علی از لژیون چهارم و مسافر اصغر از لژیون سوم دعوت می نماییم:

سایت نمایندگی پردیس