خود معمار جایگاه خویش باشیم

در دنیای امروز واژه‌ عدالت از پرکاربردترین مفاهیم به شمار می‌آید، با این حال اندک کسانی به ژرفای حقیقی آن می‌اندیشند. خیلی از افراد از دوران کودکی عدالت را مترادف با برابری می‌پندارند و گمان می‌برند که عدالت به معنای یکسان‌ بودن همه چیز برای همگان است. بر اساس آموزش‌های کنگره۶۰ و با طی مسیر آموزش‌های ساختاریافته درمی‌یابیم که عدالت مفهومی بسیار عمیق‌تر و فراتر از مساوات دارد. اگر به نشان کنگره۶۰ بنگریم مثلثی را مشاهده می‌کنیم که آرم این آموزه به شمار می‌رود.

در رأس این مثلث عدالت جای گرفته است و دو ضلع دیگر آن معرفت و عمل سالم نقش بسته‌اند. این چینش نشان می‌دهد که عدالت هدفی نیست که بدون داشتن زیربنایی استوار قابل‌دستیابی باشد. برای رسیدن به قله‌ عدالت نخست باید به معرفت یا به‌ عبارتی آگاهی و شناخت درست، دست پیدا کنیم. معرفتی که زیربنای تصمیمات ما محسوب می‌شود و در ادامه ما را به عمل سالم می‌رساند؛ بنابراین آگاهی و عمل می‌بایست در امتداد یکدیگر قرار گیرند تا درک درستی از مفهوم عدالت حاصل شود. در کنگره۶۰ عدالت مانند یک ساختار عملی به اجرا در می‌آید.

در بدو ورود به کنگره همه افراد در یک نقطه و در شرایطی کاملاً یکسان قرار می‌گیرند. هنگامی‌ که یک تازه‌وارد پا به کنگره می‌گذارد هیچ تفاوتی میان او و دیگران وجود ندارد؛ همگی از آموزش‌های یکپارچه و یکسان بهره‌مند می‌شوند، در لژیون‌ها در کنار یکدیگر می‌نشینند و از یک منبع آموزشی واحد تغذیه می‌کنند؛ اما این پرسش مطرح می‌شود؛ چرا پس از مدتی مسیر افراد از یکدیگر جدا می‌شود؟ چرا برخی در جایگاه‌های خدمتی همچون راهنما، مرزبان، ایجنت یا دیده‌بان قرار می‌گیرند و برخی دیگر از دایره خارج می‌شوند؟ پاسخ آن در چارچوب رفتاری مبتنی بر عملکرد روشن است؛ زیرا میزان تلاش، انضباط و فرمان‌برداری عملی آنان با یکدیگر تفاوت داشته است.

عدالت به معنای قرار گرفتن هر فرد در جایگاهی است که با تلاش و پایبندی خود به قوانین آن را کسب کرده است. این نگاه به عدالت بسیار منصفانه و مبتنی بر اصل شایستگی است؛ چراکه می‌آموزد اگر امروز فردی به جایگاه استادی یا سمت خدمتی دست می‌یابد این نتیجه‌ شانس یا پارتی‌بازی نیست؛ بلکه حاصل بذرهایی است که خود با عملکردش پاشیده است. کسی که با عشق و بدون گله‌مندی سی‌دی‌های آموزشی را می‌نویسد، قوانین را دقیقاً رعایت می‌کند و در مسیر ارزش‌ها گام برمی‌دارد طبیعتاً به نتایجی متفاوت از کسی دست می‌یابد که صرفاً نقش نظاره‌گر دارد.

خداوند به همگان قدرت اختیار عطا کرده است. در واقع این خود ما هستیم که با مجموعه انتخاب‌های خویش عدالت یا بی‌عدالتی را در حق خویش رقم می‌زنیم. اگر امروز از موقعیت خود ناخرسند هستیم؛ باید به درون بنگریم و بررسی کنیم که آیا معرفت و عمل سالم ما هم سطح خواسته‌هایمان بوده است یا خیر؟ در کنگره می‌آموزیم که جایگاه کنونی بازتابی از نوع عملکرد ما به شمار می‌رود. اگر خواستار جریان عدالت الهی در زندگی‌مان هستیم؛ باید از مسیر ارزش‌ها عبور کنیم و با کسب دانش و به‌کارگیری آن خود معمار جایگاه خویش باشیم.

این رویکرد به ما نشان می‌دهد که عدالت به معنای یکسان‌بودن نتایج برای همگان نیست؛ بلکه به معنای یکسان‌بودن فرصت‌ها و قوانین برای همه است. آنچه مسیر نهایی هر فرد را تعیین می‌کند میزان پایبندی او به معرفت و عمل سالم است. در این نگاه هر کس با عملکرد خویش سرنوشت خودش را می‌سازد و جایگاهی که به دست می‌آورد چیزی جزء انعکاس تلاش و انتخاب‌هایش نخواهد بود؛ بنابراین عدالت در این نظام قانونی استوار و تغییرناپذیر است؛ قانونی که به روشنی می‌گوید: «هر چه بکاری، همان را درو می‌کنی.» این همان معنای حقیقی عدالت است که در سایه معرفت و عمل سالم قابل درک و دستیابی می‌گردد.

منابع: منابع سایت کنگره۶۰، کتاب عشق، 14 وادی برای رسیدن به خود
نویسنده: راهنما همسفر حدیث
رابط خبری: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وحید