عدالت یعنی هرکس نتیجه تلاش و عملکرد خودش را دریافت می‌کند

ششمین جلسه از دوره چهل و نهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی شعبه حر به استادی پهلوان محترم مسافر عیسی، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر علیرضا با دستور جلسه عدالت، آیا همه افراد در کنگره 60 با هم برابرند؟ در تاریخ هفدهم مرداد ماه 1405 راس ساعت هفده آغاز به کار نمود. 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، عیسی هستم مسافر، اول از خدای خودم سپاسگزارم که اجازه داد امروز در خدمت شما باشم. از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان، از راهنمای عزیزم آقا هاشم و همه دوستان تشکر می‌کنم و در آخر از سردار عزیز سپاسگزارم. در مورد دستور جلسه عدالت، آیا همه در کنگره با هم برابر هستند؟ من فکر می‌کنم در ابتدای ورود، همه از شرایط یکسانی برخوردار هستند. همه می‌توانند آموزش بگیرند، خدمت کنند و رشد کنند؛ اما بعد از آن، انتخاب و عملکرد خود انسان است که مسیرش را مشخص می‌کند. من این موضوع را در زندگی خودم تجربه کردم. زمانی که وارد کنگره شدم، دوستانی بودند که در کنار من آموزش می‌گرفتند. بعضی از آنها بیشتر تلاش کردند و به جایگاه‌های بالاتری رسیدند و من شاید به همان اندازه تلاش نکردم. بنابراین نمی‌توانم بگویم آموزش‌ها برای آنها بیشتر بوده است. فرصت برای همه وجود داشت، اما میزان استفاده ما از این فرصت‌ها متفاوت بود. به نظر من عدالت در کنگره یعنی هر کس نتیجه تلاش و عملکرد خودش را دریافت می‌کند. اگر من در یک قسمت رشد نکرده‌ام، نباید آن را به گردن کنگره یا راهنما بیندازم؛ باید به خودم نگاه کنم و ببینم کجا کوتاهی کرده‌ام. اما چیزی که در ادامه مسیر زندگی من خیلی تأثیرگذار بود، موضوع بخشش و خدمت بود. من خدا را شکر می‌کنم که وارد این مسیر شدم و توانستم با موضوع بخشش ارتباط برقرار کنم. اگر این مسیر برای من ایجاد نمی‌شد، شاید خیلی از توانایی‌ها و آموزش‌هایی که امروز دارم، در وجودم شکوفا نمی‌شد. من در ابتدا با امکانات بسیار محدودی شروع کردم، اما به مرور زمان، هم از نظر فکری و هم از نظر مادی رشد کردم. امروز متوجه شده‌ام که بخشش فقط دادن پول یا امکانات نیست؛ بخشش باعث می‌شود ارتباط انسان با خودش، با دیگران و با خداوند قوی‌تر شود.

در کنگره یاد گرفتم که وقتی انسان از مال و داشته‌های خودش می‌گذرد و در جای درست استفاده می‌کند، در واقع یک پل ارتباطی بین خودش و خداوند ایجاد می‌کند. این بخشش فقط به دیگران کمک نمی‌کند، بلکه خود انسان را هم رشد می‌دهد. من امروز اگر توانسته‌ام در بخشش و خدمت قدمی بردارم، آن را متعلق به خودم نمی‌دانم. آموزش‌هایی که از کنگره گرفتم، به من یاد داد که هر چیزی که به دست انسان می‌رسد، می‌تواند وسیله‌ای برای خدمت و آبادانی باشد. به نظر من یکی از زیبایی‌های کنگره این است که انسان‌هایی که شاید در جامعه طرد شده بودند، اینجا با آغوش باز پذیرفته می‌شوند و فرصت پیدا می‌کنند دوباره خودشان را پیدا کنند، آموزش بگیرند و به دیگران خدمت کنند. من خودم را خوشبخت می‌دانم که امروز در جایگاهی هستم که می‌توانم بخشی از داشته‌هایم را در مسیر خدمت قرار بدهم. این موضوع برای من فقط یک کمک مالی نیست؛ یک آموزش بزرگ است که به من یاد می‌دهد داشته‌هایم را چگونه و در چه مسیری استفاده کنم. در پایان، از خداوند سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد، از جناب مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم و از راهنمای عزیزم آقا هاشم ممنونم که در این مسیر به من آموزش دادند. امیدوارم بتوانم در ادامه مسیر، هم در بخش دانایی و هم در بخش خدمت و بخشش، بیشتر رشد کنم و آنچه را از کنگره یاد گرفته‌ام، در زندگی خودم به عمل تبدیل کنم. سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ : مسافر علی ایرانشاهی لژیون دوازدهم

عکس : مسافر مهدی لژیون یکم

بارگزاری : مسافر بهروز لژیون هشتم