هر چیز از حد تعادل خارج شود آسیب ایجاد می‌کند

عدالت هم‌خانواده تعادل است؛ یعنی برقرارشدن توازن و قرارگرفتن هر چیز در جایگاه واقعی و شایسته خود، برای درک بهتر مفهوم تعادل می‌توان یک میز را در نظر گرفت که چهار پایه دارد، اگر یکی از پایه‌ها برداشته شود، میز تعادل خود را از دست می‌دهد و در زندگی انسان نیز زمانی که اندازه‌ها رعایت نشوند، تعادل از بین می‌رود و در نتیجه، عدالت هم به‌درستی جاری نخواهد شد.

بنیان کنگره۶۰ بر این است که امور بر مبنای تعادل انجام شوند تا انسان بتواند به نقطه عدالت برسد. نخستین گام برای رسیدن به عدالت، معرفت است. معرفت، یعنی شناخت آگاهی و تجربه، شناختی که به انسان کمک می‌کند جایگاه خود، دیگران و مسائل مختلف زندگی را بهتر درک کند، اگر انسان در یک موضوع شناخت و آگاهی کافی داشته باشد و این شناخت را در جهت خیر و درست به کار بگیرد، می‌تواند به عمل سالم برسد؛ اما نیت خوب به‌تنهایی برای انجام یک عمل سالم کافی نیست.

ممکن است انسان قصد انجام کار خوبی را داشته باشد؛ اما به دلیل نداشتن آگاهی کافی، نتیجه‌ کار او برخلاف نیت قلبی‌اش باشد؛ برای مثال، فردی ممکن است از روی دلسوزی به شخصی پول بدهد و تصور کند کار نیکی انجام داده است؛ اما اگر این کمک باعث ادامه‌ یک رفتار نادرست، وابستگی یا جلوگیری از رشد و مسئولیت‌پذیری آن فرد شود، نتیجه‌ عمل می‌تواند آسیب‌زا باشد؛ بنابراین میان عمل نیک و عمل سالم تفاوت وجود دارد، عمل نیک ممکن است بیشتر بر اساس احساسات و دلسوزی انجام شود؛ اما عمل سالم بر پایه‌ معرفت، آگاهی و رعایت اندازه‌ها شکل می‌گیرد. در عمل سالم، تنها نیت و احساس خوب لحظه‌ای موردتوجه نیست؛ بلکه نتیجه‌ واقعی و خیر نهایی عمل نیز اهمیت دارد، گاهی چیزی که از نظر ما جوانمردانه، محبت‌آمیز و کمک‌کننده به نظر می‌رسد، اگر بدون شناخت و خارج از حد و اندازه انجام شود، می‌تواند نتیجه‌ نامطلوبی داشته باشد و به همین دلیل، برای انجام عمل سالم باید ابتدا معرفت و آگاهی لازم را به دست آورد.

نشانه کنگره۶۰ به شکل یک مثلث است و سه ضلع آن را معرفت، عمل سالم و عدالت تشکیل می‌دهند، این سه ضلع به یکدیگر وابسته و مکمل یکدیگر هستند.

انسان با آموزش و تجربه، معرفت کسب می‌کند، زمانی که این معرفت در مسیر خیر و درستی به کار گرفته شود، زمینه‌ انجام عمل سالم فراهم می‌شود، عمل سالم نیز به برقراری تعادل کمک می‌کند و در نهایت، انسان را به سمت عدالت هدایت می‌کند و به بیان دیگر نمی‌توان معرفت، عمل سالم و عدالت را از یکدیگر جدا دانست، اگر معرفت وجود نداشته باشد، تشخیص درست و نادرست دشوار می‌شود؛ اگر عمل سالم انجام نشود، معرفت در حد دانستن باقی می‌ماند و اگر تعادل برقرار نباشد، رسیدن به عدالت امکان‌پذیر نخواهد بود.

یکی از موضوعات مهم در این مسیر، شناخت اندازه‌ها است، هر کاری؛ حتی محبت و کمک کردن، اگر از حد و اندازه‌ خود خارج شود می‌تواند از تعادل خارج شود. افراط‌ و تفریط هر دو می‌توانند تعادل را بر هم بزنند، محبت بیش از اندازه، کمک بدون شناخت یا مسئولیتی که بیش از توان فرد پذیرفته شود ممکن است در ظاهر مثبت باشند؛ اما اگر در اندازه‌ صحیح رعایت نشود، نتیجه‌ مطلوب نخواهند داشت؛ بنابراین معرفت به ما کمک می‌کند اندازه‌ها را بشناسیم و با شناخت درست، تصمیم مناسب بگیریم، هرچه شناخت انسان بیشتر شود، توانایی او برای تشخیص عمل سالم نیز افزایش پیدا می‌کند.

عدالت در کنگره را می‌توان در دو مرحله موردتوجه قرار داد: مرحله اول، در بدو ورود افرادی که وارد کنگره می‌شوند از نظر آموزش، احترام و برخورد، نقطه‌ شروع یکسانی دارند، همه فرصت دارند آموزش ببینند، رشد کنند و در مسیر حرکت قرار بگیرند و مرحله‌ دوم در ادامه‌ مسیر، عدالت به این معنا نیست که همه‌ افراد باید در یک جایگاه قرار داشته باشند عدالت؛ یعنی هر فرد متناسب با تلاش، فرمان‌برداری، خدمت، آموزش و معرفتی که کسب کرده است، جایگاه خود را دریافت کند؛ بنابراین اگر فردی در مسیر آموزش حرکت کند، مسئولیت‌پذیر باشد، خدمت کند و برای رشد خود تلاش کند، طبیعی است که به جایگاه متفاوتی برسد و این تفاوت به معنای بی‌عدالتی نیست؛ بلکه نتیجه عملکرد و تلاش افراد و در واقع بخشی از مفهوم عدالت است.

نویسنده: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر فریده رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر آرزو نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان