عدالت یعنی نهادن هر چیزی در جایگاه‌ خودش

سلام دوستان ندا هستم همسفر

عدالت در لغت به معنای انصاف داشتن و عادل بودن است و یکی از صفات بارز خداوند محسوب می‌شود. در یک تعریف کلی، عدالت یعنی نهادن هر چیزی در جایگاه خویش. شاید برداشت غالب انسان‌ها از عدالت، «برابری» و «یکسان بودن» باشد؛ اما این برداشت همیشه و در همه‌ جا درست نیست. در کنگره۶۰، عدالت به معنای قرار گرفتن هر شخص در جایگاه حقیقی خود است؛ به این معنا که هر فرد به اندازه تلاش خود سهم ببرد و جایگاهش را براساس عملکردش تعیین کند. عدالت در کنگره۶۰ یکی از ارکان اساسی است که در آرم کنگره در قسمت رأس مثلث قرار دارد؛ در سمت راستِ آن «معرفت» و در سمت چپ آن «عمل سالم» جای گرفته است. این مثلث نشان می‌دهد که برای دست‌ یافتن به عدالت، بایستی از مسیرِ معرفت و کسب آگاهی و دانش به دروازه عمل سالم برسیم. در واقع، عدالت تنها در نتیجه علم و دانش و در نهایت عمل سالم پدیدار می‌گردد.

جمله معروف آقای مهندس که می‌گویند: «درمان فوقِ ترک است و تعادل فوقِ درمان» بیانگر همین موضوع است؛ چرا که تعادل که مفهومی از عدالت است و تنها با درمان واقعی امکان‌پذیر است. ترک به معنای صرفِ قطعِ مصرف موادمخدر است؛ در این حالت، سیستم ایکس (تولیدکننده مواد مخدر طبیعی بدن) بازسازی نشده و روان و جهان‌بینی نیز همچنان در وضعیت عدم تعادل قرار دارند. اما درمان حقیقی با به تعادل رسیدن جسم، روان و جهان‌بینی صورت می‌گیرد. در موضوع اعتیاد، رسیدن به تعادل یکی از مقوله‌های بسیار مهم و از نتایج آموزش‌های جهان‌بینی است. انسانی که بتواند در درون خویش و بین نیروهای درونی خود عدالت را برقرار کند، به طور حتم در زندگی شخصی و جامعه نیز انسانی متعادل و عادل خواهد بود.

حال این سؤال مطرح می‌شود که آیا تمام افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ در پاسخ باید گفت: خیر، تمام افراد با هم برابر نیستند؛ بلکه هر شخص جایگاه خود را دارد و برخورد با این جایگاه‌ها نیز متفاوت است. هر انسانی با توجه به دانش و آگاهی خود، جایگاهی را برای خویش ترسیم می‌کند؛ یعنی هر موجود دارای جایگاهی است که نتیجه عملکرد و خواستِ خودش است. هر جایگاه، شرایط خاص خود را دارد. در صراط مستقیم، تمامی جایگاه‌ها (پزشک، استاد دانشگاه، معلم، مسافر سفر اول، سفر دوم، کمک‌راهنما و…) مطلوب و ارزشمند هستند و هر چه هست، نیکی است. بنابراین هر انسانی نقش و جایگاهی دارد و رفتار بقیه با او براساس این جایگاه‌ها تعیین می‌شود. به طور مثال، برخورد افراد با یک مصرف‌کننده که چندین نفر دیگر را نیز درگیر اعتیاد می‌کند، با برخورد با استاد راهنمایی که به چندین نفر زندگی می‌بخشد، یکسان نیست و نباید این تفاوت را به بی‌عدالتی تعبیر کرد.

در بدو ورود به کنگره۶۰، تمامی افراد از برخوردی یکسان بهره‌مند می‌شوند. قوانین و آموزش‌ها برای همه برابر است‌؛ اما در ادامه، خودِ شخص است که با فرمان‌برداری و رعایت اصولِ سفر، نوع برخورد دیگران را با خودش تعیین می‌کند. آیا سفر اولی که منظم است و به حرف راهنما گوش می‌دهد، با سفر اولی که بی‌نظم است و توجهی به آموزش‌ها ندارد، برابرند؟ آیا راهنما با هر دو یکسان رفتار می‌کند؟ قطعاً خیر. کسانی که در کنگره خدمت می‌کنند با کسانی که خدمت نمی‌کنند، یا کسی که راهنما شده و دارای لژیون است با کسی که سال‌ها به کنگره می‌آید اما هنوز به رهایی نرسیده است، برابر نیستند. هر کدام جایگاه خود را دارند و برخورد شایسته با آن جایگاه متفاوت است. این تفاوت رفتار، نه‌ تنها بی‌عدالتی نیست؛ بلکه اگر برخوردها یکسان باشد، مصداق بی‌عدالتی است. در نتیجه، این نکته حائز اهمیت است که هر انسانی می‌تواند با تفکر و حرکتِ صحیح، جایگاه خود را تغییر دهد، نوع برخورد دیگران با خویش را عوض کند و احترام و محبت دیگران را برای خود به ارمغان آورد.

نویسنده: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر حکیمه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان