عشق ، محبت و خدمت در مسیر تکامل

هشتمین جلسه از دوره چهل و چهارم کارگاه های آموزش خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی صالحی تهرانپارس به استادی مسافر سعید و نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر مهیار  با دستور جلسه
" وادی پنجم و تاثیر آن روی من"  در روز چهارشنبه 31 تیر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز بکار کرد .
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، سعید هستم، یک مسافر.
ابتدا سلام و عرض ادب دارم خدمت تمامی اعضای محترم کنگره ۶۰ و خوشحالم که امروز در جمع شما حضور دارم و از همه عزیزان آموزش می‌گیرم و قدردانی می‌کنم.
قبل از هر چیز تبریک میگم به کنگره 60 ، نتایج آزمایش درمان بیماری  MS به روش DST با استفاده از شربت OT در آرشیو کتابخانه دانشگاه هاروارد ثبت شد : افتخار بزرگی برای کنگره ۶۰ و همه اعضای آن است و امیدوارم این دستاورد، زمینه آشنایی هرچه بیشتر جهانیان با این روش درمانی را فراهم کند.
دستور جلسه امروز «وادی پنجم» است.
اگر بخواهم درباره این دستور جلسه صحبت کنم، باید بگویم که جهان‌بینی تنها با تفکر، توکل یا قدرت ذهن کامل نمی‌شود؛ بلکه زمانی معنا پیدا می‌کند که آموخته‌های خود را به مرحله عمل برسانیم. تفکر زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود و نتیجه آن در زندگی انسان نمایان گردد؛ همان مفهومی که در کنگره ۶۰ از آن با عنوان «رفتن و رسیدن» یاد می‌شود.
در این مسیر، با سه جهان آشنا می‌شویم: جهان خاکی، جهان ذهنی و جهان‌ خواب
یکی از مهم‌ترین آموزش‌های کنگره ۶۰، شناخت جهان ذهنی است؛ زیرا خداوند این توانایی را در وجود انسان قرار داده است که بتواند ابتدا در ذهن خود ساختار صحیح را ایجاد کند و سپس آن را در جهان واقعی به اجرا درآورد.
یکی از راه‌های رسیدن به این مرحله، تزکیه و پالایش است ، تزکیه و پالایش از خود انسان آغاز می‌شود؛ یعنی اگر مسئولیتی بر عهده من است، باید آن را درست، کامل و به‌موقع انجام دهم و زمانی که مسئولیت‌های روزمره خود را به بهترین شکل انجام می‌دهیم، در حقیقت مسیر تزکیه و پالایش را آغاز کرده‌ایم.
آقای استاد امین نیز به زبان ساده بیان می‌کنند که اگر انسان مسئولیت‌های روزانه خود را به‌درستی انجام دهد، یعنی تزکیه و پالایش در وجود او آغاز شده است. بنابراین، تزکیه و پالایش تنها یک مفهوم ذهنی نیست، بلکه باید در رفتار و عملکرد انسان دیده شود.
در ادامه این مسیر، موضوعاتی مانند خود داری کردن، قناعت، صبر، پس‌انداز، تصمیم‌گیری صحیح و استمرار مطرح می‌شوند؛ موضوعاتی که هر کدام، انسان را یک گام به تکامل نزدیک‌تر می‌کنند.
وقتی از صبر سخن می‌گوییم، منظور فقط تحمل گذر زمان نیست؛ بلکه صبر یعنی حرکت، تلاش، استقامت و ادامه دادن مسیر تا رسیدن به هدف و صبر بدون حرکت، نتیجه‌ای به همراه ندارد.
همچنین در این مسیر به توکل و رضا می‌رسیم. توکل یعنی با تمام توان تلاش کنیم و درعین حال به خداوند اعتماد داشته باشیم.
رضا نیز یعنی پس از انجام وظیفه، نتیجه را با آرامش بپذیریم و به حکمت الهی ایمان داشته باشیم.
ممکن است در این مسیر با سختی‌ها و موانع زیادی روبه‌رو شویم، اما اگر آموزش، عمل، صبر، توکل و رضا را در کنار هم قرار دهیم، قطعاً به مقصد خواهیم رسید.

اگر بخواهم صحبت‌هایم را جمع‌بندی کنم، باید بگویم که انسان با آموزش، عمل و عبور از وادی‌ها، به جایگاهی می‌رسد که عشق، محبت و خدمت در زندگی او جاری می‌شود.
محبت، تاج باور است؛ و محبت واقعی یعنی بخشیدن، شنیدن، درک کردن و شریک شدن در احیای دیگران.
تجربه شخصی من نشان داده است که این مسیر، مسیر رشد و آرامش است و هرچه بیشتر در آن خدمت کنیم، بیشتر آموزش می‌گیریم.
به‌ویژه برای عزیزانی که تازه وارد کنگره ۶۰ می‌شوند، همراهی، محبت و انتقال تجربه، می‌تواند چراغ راه باشد.
در پایان، با توجه به آغاز تعطیلات تابستانی، امیدوارم همه ما بتوانیم از این فرصت برای آموزش بیشتر، خدمت بهتر و حرکت در مسیر ارزش‌ها استفاده کنیم.
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: مسافرشهروز لژیون چهارم ،مسافر مهیار لژیون دوم  
عکس : مسافرشهروز لژیون چهارم
بارگزاری خبر: مسافر مهیار لژیون دوم
مرزبان خبری: مسافر کیانوش
مرزبان کشیک: مسافر کیانوش
تیر ماه ۱۴۰۵
شعبه صالحی (تهرانپارس)