پیام سیدی آموزگار
تاریخ مطلب: ۱۳۷۵/۱۱/۹
استاد: ما همه دوستان حاضر در جلسه خوب هستیم و امیدواریم پس از این گفتگوها، مطالب جای اصلی خودش را که دنبالهدار خواهد بود، بیابد تا در نوشتارهایتان به جهت آگاهی همگان، راه خود را در کانال خویش بیابید و بحث جنبه جستجوگری را بیان کند و در یافتههای شما با گفتهها و دانش دیرین و آنچه در آرشیو موجود است دوباره به چرخش درآید، البته همه اینها طبق اجازه صورت میپذیرد، آنچه برای بازگفتن، اجازه صدور آن برای ما داده شود، در اختیار خواهیم گذاشت تا در تکوین و کامل نمودن آن همگام باشیم تا به جهت یادآوری، ابتدا به درون خود اشخاص بروید و خواست و تمایلات آنها را بیرون آورید و طبق آنچه درون آنها یا بیرون آنهاست به رفتارها برسید.
از خویش شروع نمایید که خویشیابی مسئله بسیار عمیقی است در جهت خویشتن و تکتک آنها کمک خواهد نمود، حتماً هدف را متوجه میشوید، میخواهیم خویش و خویشتن به تطبیق واقعی برسد، اولِ هر کار، ایراد و اشکالهای درونی و بیرونی را بیابید و حل شود، وقتی از درجه صیقل گذشت، میشود در آن بذری با خواستههای بسیار درست و بنیادی کاشت و در پی بهوجود آمدن محصول، امید بسیار وسیعی خواهیم داشت، به عنوان مثال: شخصی اگر نداند که خودش در چه درجهای از تصفیه قرار دارد نمیتواند به دیگران کمک کند، گفتهها باید عین عمل یکسان باشد، از کوچکترین ذره تا بزرگترین، اگر یک آموزگار خود نداند که چه موضوعی را تدریس میکند و آگاه به آن نباشد، هرگز نخواهد توانست شاگرد خوبی داشته باشد.
شاگرد: به عبارتی وقتی گوینده نمیداند چه میگوید، شنونده چه میفهمد.
تهیه و تنظیم: گروه سایت نمایندگی حسنانی
- تعداد بازدید از این مطلب :
148