مالی رو که میبخشی تازه صاحب آن پول میشوی

سیزدهمین جلسه از دوره هفتم، جلسات ماهانه لژیون سردار نمایندگی ابوریحان، با استادی  مسافر احمدرضا، نگهبانی مسافر دنور مهدی، دبیری مسافر پهلوان رضا و خزانه داری مسافر پهلوان حمید با دستور جلسه "وادی پنجم و تأثیر آن روی من" در روز دوشنبه 29 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، احمدرضا هستم یک مسافر. اول صحبت‌هایم همیشه می‌گویم خدا را شکر می‌کنم که در کنگره هستم و آموزش می‌بینم و در کنار شما دوستان عزیز زندگی می‌کنم و نفس می‌کشم. هر چه در این مسیر جلوتر می‌روم، سبک زندگی من با زمانی که تازه وارد کنگره شده بودم، تفاوت بسیار زیادی دارد.  دستور جلسه این هفته وادی پنجم؛ در جهان ما تفکر؛  قدرت مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.

اگر بخواهم از تجربه شخصی خودم بگویم، من قبلاً یک بار سفر کرده بودم (سال ۹۴) و رها شده بودم، اما بعد از مدتی دوباره مصرف کردم. در آن مدتی که دوباره درگیر مصرف بودم، مدام با خودم کلنجار می‌رفتم و فکر می‌کردم: خب، الان دیگر باید برگردم کنگره، باید دوباره سفر را شروع کنم و مدام در فکرم بود که بالاخره یک روزی می‌روم و درمان می‌شوم، دوباره از نو شروع می‌کنم و همه چیز را درست می‌کنم. اما حقیقت این است که آن فکر کردن  ده سال طول کشید! از تصمیم تا سفر کردن. یاد گرفتم که اگر واقعاً می‌خواهم ،فقط فکر کردن کافی نیست، پس من باید استارت بزنم. مدام می‌گفتم باید سفر جونز را شروع کنم، حالا شروع می‌کنم!! اما بالاخره این هفته بود که لژیون جونز را واقعاً شروع کردم و قدم در مسیر سفر گذاشتم.

در درون خودم هم همیشه با خودم می‌گویم: هر آموزشی که می‌بینم را باید در زندگی‌ام به کار بگیرم. اگر از آموزش استفاده نکنم، هیچ ارزشی ندارد؛ مثل این است که قلکی داشته باشم و مدام در آن طلا میریزم و پرش می‌کنم، اما هرگز از آن استفاده نمیکنم! آن طلا برای چی است؟ اگر استفاده نکنم، فقط نگه داشته‌ام. این پول ((آموزش)) وقتی در زندگی من است؛ تا زمانی که وارد لژیون سردار  شدم و آن را به کار بگیرم، واقعاً مال من نیست. پولی که سیو می‌کنی مال وارث هست و مالی رو که میبخشی تازه صاحب آن پول میشوی، در نهایت خدا را شکر می‌کنم که از طریق این کنگره در حال آموزش دیدن هستم، و از حضور در کنار شما سپاسگزارم.

تهیه شده در گروه سایت ابوریحان