هیچ عمل درستی بدون اندیشه‌ی صحیح شکل نمی‌گیرد

ششمین جلسه از دوره دهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر علی، نگهبانی مسافر یاسر و دبیری مسافر هادی با دستور جلسه: «وادی پنجم (در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید) و تاثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۳۰تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر که بار دیگر این توفیق نصیبم شد تا در این جایگاه حضور داشته باشم. از آقای مهندس و مجموعه‌ی کنگره‌۶۰ صمیمانه سپاسگزارم. اگر امروز آرامش را در زندگی‌ام تجربه می‌کنم و احساس واقعی انسان بودن را درک کرده‌ام، همه را مدیون کنگره‌۶۰، آقای مهندس دژاکام، راهنمای درمانم مسافر رضا میرزایی و تمام عزیزانی هستم که در مسیر درمان یاری‌ام کردند.

دستور جلسه‌ی امروز، وادی پنجم است. به اعتقاد من، وادی پنجم آغاز مرحله‌ای تازه در مسیر حرکت انسان است. در چهار وادی نخست، بیشتر درباره‌ی تفکر، اندیشه و جهان ذهن صحبت می‌شود؛ اما از وادی پنجم به بعد، انسان باید آموخته‌های خود را به مرحله‌ی عمل برساند؛ البته همان‌گونه که آقای مهندس نیز بارها تأکید کرده‌اند، این وادی همچنان ریشه در تفکر دارد؛ زیرا هیچ عمل درستی بدون اندیشه‌ی صحیح شکل نمی‌گیرد.

در کتاب «عشق؛ چهارده وادی برای رسین به خود» آمده است که انسان به‌طور هم‌زمان در سه جهان زندگی می‌کند: جهان ذهن، جهان خواب و جهان مادی. در میان این سه، جهان ذهن پایه و اساس همه‌ی حرکت‌های انسان است. جهان ذهن محدود به زمان و مکان جهان مادی نیست. در دنیای ماده، حرکت ما در بستر زمان انجام می‌شود و محدودیت‌هایی دارد؛ اما در جهان ذهن می‌توانیم هم‌زمان ابتدا، میانه و پایان یک موضوع را ببینیم، آن را تحلیل کنیم و برای آن ساختار بسازیم.

در حقیقت، هیچ اتفاقی در جهان مادی رخ نمی‌دهد، مگر آنکه ابتدا در جهان ذهن شکل گرفته باشد. هر تصمیم، هر انتخاب و هر عملی، ابتدا در ذهن انسان متولد می‌شود و سپس در دنیای بیرون ظهور پیدا می‌کند. به همین دلیل، پیام اصلی وادی پنجم این است که این ساختار ذهنی را از مرحله‌ی اندیشه عبور دهیم و به فعل و عمل تبدیل کنیم.

اما یک پرسش مهم مطرح می‌شود؛ مصرف‌کننده‌ای که سال‌ها به دلیل مصرف مواد‌مخدر، جهان ذهن او دچار آشفتگی و ناهماهنگی شده است، چگونه می‌تواند ساختاری درست ایجاد کند؟ پاسخ این است که ابتدا باید جهان ذهن به تعادل برسد. ذهنی که درگیر اضطراب، ترس، نگرانی، ناامیدی و آشفتگی است، توانایی تصمیم‌گیری صحیح و ساختن مسیر درست را ندارد. زمانی که با آموزش، درمان و جهان‌بینی، ذهن آرام و شفاف می‌شود، قدرت تفکر نیز به جایگاه واقعی خود بازمی‌گردد و انسان می‌تواند تصمیم‌های درست بگیرد و آن‌ها را به عمل تبدیل کند.

برای پاکسازی این آبِ گل‌آلودِ ذهن، در کنگره‌۶۰ از مفهومی به نام تصفیه و پالایش استفاده می‌کنیم. رسیدن به آرامش، تنها با دانستن امکان‌پذیر نیست؛ بلکه نیازمند عمل به آموزش‌ها و استفاده از راهکارهایی است که کنگره‌۶۰ در اختیار ما قرار می‌دهد. همان‌طور که برای ساختن جسمی سالم به مربی نیاز داریم، برای رسیدن به آرامش و رهایی از آشفتگی‌های ذهن نیز به آموزش‌های کنگره‌۶۰ و راهنمای خود نیازمندیم. یکی از مهم‌ترین ابزارهای این مسیر، برگشت از ضد‌ارزش‌ها است.

ضد‌ارزش، چیزی است که ما را از مسیر درست و هدفی که با یک ذهن سالم و پالایش‌شده ترسیم کرده‌ایم، دور کند. برای مقابله با ضد‌ارزش‌ها، وادی پنجم اصول ارزشمندی را به ما آموزش می‌دهد.

نخست دوری کردن؛ یعنی آگاهانه از رفتارها، افکار و عادت‌هایی که ما را به گذشته و تاریکی بازمی‌گردانند فاصله بگیریم.
دوم خودداری؛ گاهی در موقعیتی قرار می‌گیریم که نمی‌دانیم انجام کاری ارزش است یا ضد‌ارزش. در چنین شرایطی بهترین تصمیم، انجام ندادن آن کار است تا زمانی که از راهنمای خود سؤال کنیم و با آگاهی تصمیم بگیریم.
سوم قناعت؛ قناعت به معنای محروم کردن خود نیست، بلکه یعنی با کمترین امکانات، بهترین نتیجه را به دست آوریم. قناعت به ما کمک می‌کند تا از نظر مالی و روانی ثبات بیشتری داشته باشیم و بدون فشار، مسیر درمان را ادامه دهیم.
در ادامه، وادی پنجم به اصول مهم دیگری نیز اشاره می‌کند؛ صبر، پرهیز از تجسس و قضاوت، پس‌انداز، توکل، رضا و تسلیم.
صبر یکی از مهم‌ترین ارکان درمان است. بسیاری از تازه‌واردین به دلیل عجله، قبل از رسیدن به نتیجه، مسیر را رها می‌کنند؛ در حالی که تغییر واقعی نیازمند زمان است. باید به جای فرار از سختی‌ها، آن‌ها را تجربه کنیم و اجازه دهیم فرآیند درمان، مسیر طبیعی خود را طی کند.

همچنین باید از تجسس و قضاوت دیگران پرهیز کنیم. وظیفه‌ی ما اصلاح خودمان است، نه بررسی و قضاوت زندگی دیگران. هرچه بیشتر به خودمان بپردازیم، فرصت کمتری برای پرداختن به عیب‌های دیگران خواهیم داشت.

اصل دیگر پس‌انداز است؛ هم پس‌انداز مادی و هم پس‌انداز معنوی. دانش، آموزش، تجربه، محبت و خدمت، سرمایه‌هایی هستند که در روزهای سخت به کمک انسان می‌آیند. کسی که از نظر مادی و معنوی سرمایه داشته باشد، در برابر مشکلات زندگی کمتر دچار اضطراب و نگرانی خواهد شد.

در نهایت، توکل، رضا و تسلیم؛ سه اصلی که انسان را در مسیر صراط مستقیم نگه می‌دارند. توکل یعنی اعتماد به قدرت خداوند، رضا یعنی پذیرفتن شرایط زندگی و استفاده از آن برای رشد و تسلیم یعنی هماهنگ شدن با قوانین هستی و فرآیند صحیح تغییر.

در جهان هستی هر لحظه انسان در معرض امتحان الهی قرار دارد. این دو هفته تعطیلی پیش‌رو را می‌توانیم یک آزمون بدانیم؛ آزمونی که نشان می‌دهد آیا می‌توانیم بدون حضور فیزیکی در کنگره‌۶۰ نیز ارتباط خود را با آموزش‌ها حفظ کنیم یا خیر. امروز ابزارهای ارزشمندی مانند: کتاب‌ها و فایل‌های آموزشی در اختیار ما قرار دارد. اگر آموزش‌ها را در وجود خود نهادینه کنیم، دیگر کنگره‌۶۰ فقط یک مکان نخواهد بود؛ بلکه به بخشی از تفکر، نگرش و سبک زندگی ما تبدیل می‌شود. آن زمان است که حتی در نبود جلسات نیز می‌توانیم مسیر خود را حفظ کنیم و با آرامش، آگاهی و قدرت بیشتری به حرکت ادامه دهیم.

امیدوارم همه‌ی ما بتوانیم پیام واقعی وادی پنجم را در زندگی خود اجرا کنیم؛ زیرا ارزش واقعی تفکر، زمانی آشکار می‌شود که به عمل سالم و سازنده تبدیل شود.

تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)