تفکرات را از قوه به فعل تبدیل کنیم

جلسه چهاردهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ایران به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر آیدا با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.) و تأثیر آن روی من» روز ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از خدای خودم سپاسگزارم که توفیق حضور در کنگره را به من عطا کرد. از نگهبان، مرزبانان و ایجنت تشکر می‌کنم که اجازه خدمت کردن را به من دادند و از راهنمایم همسفر زهره که زحمات زیادی کشیدند تا من بتوانم مسیر درست را پیدا کنم، در جهت آن حرکت کنم و به حال خوش برسم تشکر می‌کنم. دستور جلسه وادی پنجم و تأثیر آن بر روی من است. عنوان وادی هست «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.»

در ۴ وادی گذشته به ما چگونگی تفکر کردن و اهمیت آن در زندگی را آموختند. در وادی اول به ما گفته شد با تفکر ساختارها آغاز می‌شوند؛ بدون تفکر آنچه هست رو به زوال می‌رود. وادی دوم نیز می‌گوید که ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خودمان به این فکر کنیم و در ادامه وادی سوم می‌گوید: باید بدانیم هیچ موجودی به اندازه خودمان نمی‌تواند به فکر ما باشد. وادی چهارم هم به ما می‌آموزد که مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.

وادی پنجم به ما می‌آموزد که تفکر به‌ تنهایی کافی نیست؛ بلکه برای رسیدن به نتیجه باید با حرکت و عمل همراه باشد. ۲ نوع تفکر داریم مثبت و منفی که هر ۲ در جهان ذهنی ما شکل می‌گیرند و برای رسیدن به ساختاری که در ذهن ما شکل گرفته نیازمند حرکت هستیم. آقای مهندس می‌فرمایند: انسان‌های نادان بدون تفکر دست به هر کاری می‌زنند و در نهایت نتیجه‌ای نمی‌گیرند؛ اما در مقابل داناترین انسان‌ها کسانی هستند که قبل از شروع هر کاری در راستای اهداف و خواسته‌های خود ابتدا خوب تفکر می‌کنند، بهترین راه را انتخاب و سپس شروع به حرکت می‌کنند و به نتایج خوبی می‌رسند.

قبل از ورود به کنگره به خیال خودم زیاد تفکر می‌کردم و هر مسئله‌ای را مورد بررسی قرار می‌دادم؛ اما با وجود تفکر هم به جایی نمی‌رسیدم؛ چون فقط فکر می‌کردم و هیچ حرکتی در برابر خواسته‌هایم نداشتم و مسئولیت کار خودم را نمی‌پذیرفتم. در این وادی آموختم که باید افکار خود را از قوه به فعل دربیاوریم و برای رسیدن به خواسته‌های خود از ضد ارزش‌ها دوری کنیم؛ چون تنها حرکت کردن، ما را به مقصد نمی‌رساند و باید عملکرد درستی هم داشته باشیم.

زمانی که وارد کنگره می‌شویم، قبل از آن تفکر درست و خواسته درمان در ما شکل گرفته است و در جهت آن حرکت و عمل کرده‌ایم؛ اما اگر منِ مسافر یا همسفر آنچه را که آموزش می‌گیرم به‌درستی اجرا نکنم، نتیجه خوبی هم نخواهم گرفت. در کنگره‌۶۰ خواسته ما رسیدن به آرامش، حال خوش و تعادل است. برای رسیدن به تعادل باید آموزش بگیریم و در نهایت به تزکیه و پالایش برسیم.

توصیه آقای مهندس که در ۷ پله آن را عنوان می‌کنند برای رسیدن به تزکیه و پالایش این است، ابتدا برگشت از ضد ارزش‌ها؛ دوم خودداری از کارهایی که از انجام آن‌ها اطمینان نداریم؛ سوم صبر که در کنار حرکت باید صبر هم داشته باشیم؛ چهارم قناعت که به معنای واقعی قدر داشته‌هایمان را دانستن است؛ پنجم پرهیز از تجسس و قضاوت؛ ششم پس‌انداز کردن تا پایه‌های مالی خودمان را محکم کنیم و هفتم توکل کردن؛ یعنی بعد از تلاش و کوشش نتیجه را به خداوند بسپاریم.

یک نکته‌‌ای که در این وادی آموختم این است که اگر انسان می‌خواهد کسی به او محبت کند یا ببخشد باید در ابتدا خودش سرشار از عشق، مهربانی و بخشش باشد و ظرف وجودی آن شخص نیز خواهان این عشق باشد.

از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که علم درست زندگی کردن را به ما می‌آموزند تا بتوانیم به حال خوش برسیم. تعطیلات خوبی را برای شما دوستان آرزو دارم. امیدوارم از آن نهایت استفاده را ببرید و برای همگی مفید باشد.  

نفرات برتر آزمون فاینال

مرزبانان کشیک: همسفر بهار و مسافر شمس‌الدین
تایپیست: همسفر مروارید رهجوی راهنما  همسفر پریسا (لژیون ششم)
عکاس: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری  همسفر پروانه
همسفران نمایندگی ایران