بهشت موعود

دوازدهمین جلسه از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی وکیلی یزد، به استادی همسفر مریم، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تأثیر آن روی من» در روز دوشنبه ٢٩ تيرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

درابتدای کلام شاکر خداوندی هستم که مسیر رشد و آموزش را برای من فراهم کرد. یکی از بهترین مسیرهایی که در آن آموزش دیدم، کنگره است؛ آموزش‌های خوبی که در هیچ نقطه دیگری دریافت نکرده بودم و در این‌جا هستم تا از شما بیاموزم. خود را واقعاً در جایگاه استادی نمی‌بینم؛ ان‌شاءالله بتوانم تجربه‌های خودم را در اختیار شما بگذارم و از تجارب شما استفاده نمایم.

وادی پنجم می‌گوید: فقط تفکر داشتن، قدرت حل مسئله نیست؛ باید توأم با رفتن و رسیدن باشد. ما با انبوهی از مشکلات به کنگره وارد شدیم، بعد به این نتیجه رسیدیم که شاید ما فکر نکردیم کسی‌که مشکل دارد، به‌دلیل عدم تفکر است. من خودم فکر کردم بسیاری از وقت‌ها تفکر و آگاهی‌های ما در مسیر درست نیست، بیشتر به مشکل دقت می‌کنیم و برای راه حل مشکل و حل کردن آن تفکر نمی‌کنیم؛ به‌خاطر همین است که هرچه بیشتر به مشکلات فکر می‌کنیم، برای ما بزرگ و بزرگتر می‌شود، به جایی می‌رسد که احساس می‌کنیم آن مشکل دیگر قابل حل نیست و برایمان لاینحل جلوه می‌کند.

وقتی در مسیر اصولی خودش قرار بگیریم و روی مشکلاتی که در زندگی داریم تمرکز نکنیم؛ بلکه روی راه حل مشکل تمرکز نماییم و ببینیم که چگونه می‌توانیم آن مشکل را برطرف کنیم؛ یعنی اول مشکل را شناسایی نموده بعد ببینیم که کدام راه حل درست و منطقی است. فقط فکر کردن روی مشکل کافی نیست، باید حرکت، تلاش و کوشش کنیم و در آن مسیر قدم برداریم تا مشکلات را حل نماییم.

آموزش وادی پنجم این است که چگونه می‌توانیم راه حل مشکل را پیدا کنیم؟ وقتی که ذهن ما آرام باشد، از افکار منفی به دور باشیم، خود به‌خود مسیر برای ما باز شده و راه حل منطقی پیدا می‌شود؛ پس اگر نتوانستیم مشکلات را حل کنیم، به علت آرام و خلاق نبودن ذهن ما بوده است. باید ذهن خود را آرام کنیم؛ چگونه می‌توانیم ذهن خود را آرام کنیم؟ آقای مهندس برای ما هفت راه را معرفی کردند. یکی پرداختن به ارزش‌ها است. ارزش‌ها چیزهایی هستند که عقل و خرد انسانی در هر دین و ایمانی آن را قبول دارد؛ مثلاً دروغ گفتن در هر دین و آیینی زشت است و کسی آن را نمی‌پذیرد. ما باید به ارزش‌ها بپردازیم و از ضدارزش‌ها دوری کنیم.

دومین نکته این است که قناعت کنیم؛ یعنی چیزهایی که خداوند در اختیار ما قرار داده را به‌درستی استفاده نماییم و در مسیر رشد و تعالی خود از آن‌ها بهره ببریم تا بتوانیم به خواسته‌های خود برسیم. مورد بعدی صبر است. صبر؛ یعنی اگر خواسته‌ای داریم، نخواهیم که زود به آن دست پیدا کنیم؛ بلکه با تحمل زمان و تلاش و کوشش به خواسته‌های خود برسیم.

مورد دیگر، تجسس است؛ ما در زندگی دیگران نباید تجسس کنیم. به‌طور معمول وقتی می‌خواهیم این کار را انجام دهیم، در کنار تجسس، قضاوت، تهمت و بسیاری از اشتباهات دیگر پیش می‌آید. خواهرم به من می‌گوید که هر وقت حواست پرت شد به زندگی دیگران، این شعار را داشته باش و بگو: به من چه؟ به خودت بپرداز. چرا به من چه؟ چون چیزی که به من ربطی ندارد، برای چه در زندگی دیگران دخالت کنم؟ زیرا آگاهی ندارم و باعث می‌شوم که زندگی آن‌ها خراب‌تر شود؛ پس باید سرمان به کار خودمان باشد، به‌جای این‌که در زندگی دیگران دخالت کنیم و آن‌ وقت را صرف آبادانی، ساختن و پیشرفت خودمان نماییم تا زمان ارزشمند خود را از دست ندهیم.

مورد بعدی، پس‌انداز است که مادی و معنوی می‌باشد. ما باید حتماً در زندگی پس‌انداز داشته باشیم که اگر مشکلی پیش آمد، دستمان پیش دیگران دراز نباشد و تحقیر نشویم. مورد دیگر، پس‌انداز معنوی است که در دنیای دیگر به کارمان می‌آید.

مورد آخر، توکل، رضا و تسلیم است؛ ما هر کاری را که می‌خواهیم شروع کنیم، باید به خداوند توکل داشته باشیم و با توکل به خداوند اقدام‌کننده و شروع‌کننده‌ کار باشیم. وقتی‌که ما تمام تلاش خود را برای آن کار گذاشتیم، هرچه هم که پیش می‌آید باید آن را بپذیریم و راضی به رضای خدا باشیم؛ وقتی این کار را انجام دهیم به آرامش می‌رسیم.

زمانی‌که ما این هفت نکته را انجام دهیم، ذهن و دل ما آرام می‌شود؛ ذهن ما که آرام شد، اقداماتی انجام می‌دهیم که تماماً درست است و به آرامش کامل می‌رسیم. یافتن آرامش همان بهشت موعودی می‌باشد که خداوند به ما وعده داده است؛ منتظر بهشت در جهان‌های دیگر نباشیم، در همین دنیا ما بهشت و جهنم را برای خودمان می‌سازیم. هر وقت افکارمان آرام شد، رفتارمان درست و وقتی رفتارمان بهبود بخشد، اعمالمان صحیح می‌شود و آن موقع در بهشت موعود قرار می‌گیریم. ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.

اهدای لوح تقدیر به تعدادی از اعضای لژیون سردار

تقدیر از مسئول امتحانات راهنما همسفر فرزانه و معرفی مسئول امتحانات دوره بعد راهنما همسفر ریحانه

مرزبانان کشیک: همسفر مهدیه و مسافر مجتبی
تایپیست: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر ناعمه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی وکیلی یزد