English Version
This Site Is Available In English

خبری مسرت‌بخش: بازنشرِ مقاله تیم تحقیقاتی کنگره ۶۰ درباره درمان بیماری "ام اس" با روش DST در سایت کتابخانه دانشگاه هاروارد

خبری مسرت‌بخش: بازنشرِ مقاله تیم تحقیقاتی کنگره ۶۰ درباره درمان بیماری

  "گزارش کوتاه مقاله  "درمان بیماری ام اس با داروی اوتی" بر روی سامانه جستجوی کتابخانه دانشگاه هاروارد منتشر و بازنشر گردید.


دانشگاه هاروارد که قدیمی‌ترین دانشگاه ایالات متحده است و در زمره بهترین دانشگاه‌های دنیا قرار دارد، گزارش کوتاه مقاله "بررسی اثرات بالقوهٔ میلین‌زاییِ با روش DST  —افزایش و کاهش تدریجی داروی اوتی—در موشهای صحرایی مبتلا به بیماری ام اس" را در سایت کتابخانه خود منتشر کرد. این گزارش قبلا در مجله "نورولوژی، علوم اعصاب و اختلالات عصبی " نمایه گردیده بود، این بار در سایت دانشگاه هاروارد منتشر و در اختیار محققان قرار گرفت.

 

 

 

عنوان مقاله: "بررسی اثرات بالقوهٔ میلین‌زاییِ با روش DST  —افزایش و کاهش تدریجی داروی اوتی—در موشهای صحرایی مبتلا به بیماری ام اس"

چکیده فارسی


بیماری ام اس (Multiple Sclerosis) یکی از شایع‌ترین بیماری‌های خودایمنیِ دمیلینه‌کننده است که دستگاه عصبی مرکزی را درگیر می‌کند وغشای عصبی یا میلین و آکسون در اثر نقص در سیستم ایمنی، آسیب می‌بیند که به ٔ فقدان غلاف‌های میلین، منجر می‌شود. در این مطالعه، یافته‌های اولیهٔ بررسی بیان ژن‌های مرتبط با میلین‌زایی در مدل‌های رت (موش‌های صحرایی) مبتلا به MS که با یک پروتکل درمانی DST  و با افزایش تدریجی و کاهش تدریجی مصرف شربت اوتی درمان شده‌اند، ارائه می‌شود.
دراین پژوهش از سه گروه موش صحرایی استفاده گردید: رت‌های سالم نژاد لوئیس، مدل‌های رت مبتلا به MS که از طریق القای انسفالومیلیت خودایمنی تجربی (EAE) به ام اس مبتلا شده و هیچ درمانی دریافت نکرده بودند، و مدل‌های رت مبتلا به MS که با یک پروتکل نوین افزایش تدریجی و کاهش تدریجی مصرف شربت تریاک موسوم به  روش دی اس تی  (DST)  در دوزهای مختلف تحت درمان قرار گرفتند. سپس RNA   از بافت نخاع استخراج و cDNA از آن سنتز شد و با استفاده از روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز در زمان واقعی (Real-time PCR)، بیان هشت ژن به‌عنوان نشانگرهای میلین‌زایی شامل OLIG1، OLIG2، MBP، MYRF، PLP1، PMP22، EGF و UGT8 مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج نشان داد که بیان هر هشت ژن در مدل‌های EAE نسبت به گروه سالم کاهش یافته بود و پس از درمان با پروتکل دی اس تی و داروی اوتی، بیان هر هشت ژن افزایش یافت. همچنین، بیشترین میزان افزایش بیان ژن‌های مرتبط با میلین‌زایی در دوزهای بالاتر شربت تریاک مشاهده شد.
این یافته‌ها، حاکی از آن است که در بیماری ام اس، بیان ژن از طریق درمان با روش دی اس تی و شربت اوتی تغیر می‌یابد. به نظر می‌رسد تلفیق روش درمانی دی اس تی و شربت اوتی بتواند موجب فعال شدن فرآیند میلین‌زایی در مدل‌های EAE شود؛ موضوعی که می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد درمانی بالقوه برای بهبود اختلالات عصبی در بیماران مبتلا به ام اس تلقی شود.

مترجم همسفر الهه

 

این دستاورد بزرگ را به کلیه اعضای کنگره 60، تیم تحقیقاتی این مجموعه و به ویژه محقق برجسته و صاحب نظر، مهندس حسین دژاکام، تبریک و تهنیت عرض می‌نماییم.
لطفا جهت مشاهده سایت دانشگاه هاروارد و مطالعه مقاله به لینک زیر مراجعه فرمایید:


https://hollis.harvard.edu/discovery/fulldisplay?vid=01HVD_INST:HVD2&tab=Everything&docid=crossref10.17352%2Fjnnsd.000060&context=PC&search_scope=MyInst_and_CI&lang=en

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .