وادی پنجم؛ تبدیل تفکر به عمل

جلسه هشتم از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی سیرجان به استادی مرزبان مسافر قاسم، نگهبانی مسافر رسول و دبیری مسافر اصغر با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست‌؛ بلکه تؤام با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز یک‌شنبه 28 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در بخشی از وادی پنجم اشاره به این دارد که در جهان ذهنی، هر کاری را که بخواهیم انجام دهیم، به‌راحتی می‌توانیم تصور کنیم؛ مثلاً سفر کردن یا انجام هر کار دیگری. در جهان ذهن، همه‌چیز به‌آسانی اتفاق می‌افتد، اما برای اینکه همان خواسته‌ها در جهان فیزیکی محقق شوند، باید حرکت کنیم و آن‌ها را به مرحله عمل برسانیم. یعنی تفکرات و تصورات ذهنی خود را به اجرا درآوریم.

در وادی پنجم گفته می‌شود برای رسیدن از تفکر به عمل، باید هفت پله را پشت سر بگذاریم. به نظر من، الگوی ما در این وادی مهندس حسین دژاکام هستند. ایشان توانسته‌اند تفکرات خود را به‌خوبی به مرحله عمل برسانند؛ کتاب‌های متعددی تألیف کنند، دانشگاه تأسیس کنند، شعب فراوان کنگره ۶۰ را مدیریت کنند و قوانین ارزشمندی را پایه‌گذاری نمایند. اگر امروز کنگره۶۰ با این نظم و شکوه در حال حرکت است، نتیجه همین تبدیل تفکر به عمل است. مهندس دژاکام ابتدا خود این مسیر را پیموده‌اند و سپس آن را به ما آموزش داده‌اند.

اولین پله، بازگشت از ضدارزش‌ها یا همان توبه است. توبه به معنای بازگشت است. اگر در گذشته به دیگران خسارت وارد کرده‌ایم، تنها گفتن اینکه دیگر آن کار را انجام نمی‌دهیم کافی نیست، بلکه باید تا جایی که امکان دارد خسارت‌های گذشته را جبران کنیم. همانند کسی که چک‌های بی‌محل کشیده است؛ اگر تصمیم بگیرد دیگر چک نکشد، کافی نیست، بلکه باید چک‌های قبلی را نیز پاس کند. در درمان اعتیاد نیز همین‌گونه است؛ انسان باید همان مسیری را که به‌تدریج به سمت تاریکی طی کرده، با صبر و به‌صورت تدریجی بازگردد و انتظار نداشته باشد که یک‌شبه همه مشکلات برطرف شود.

پله دوم، خودداری است. هرگاه درباره درستی یا نادرستی کاری اطمینان نداریم، بهترین کار این است که از انجام آن خودداری کنیم تا زمانی که به آگاهی لازم برسیم. پله بعدی، قناعت است. قناعت به معنای خساست نیست، بلکه به این معناست که از امکانات، فرصت‌ها و نعمت‌هایی که در اختیار ما قرار گرفته، بهترین استفاده را ببریم. اگر در شهری شعبه کنگره۶۰ وجود دارد و راهنمایی با عشق و از وقت و زندگی خود برای آموزش ما تلاش می‌کند، باید از این فرصت به بهترین شکل استفاده کنیم. پله بعدی، صبر است. بسیاری از مشکلات تنها با صبر حل می‌شوند. در درمان اعتیاد نیز برخی افراد نمی‌توانند مدت درمان را بپذیرند و می‌خواهند خیلی زود به نتیجه برسند؛ درحالی‌که درمان واقعی نیازمند صبر و طی کردن مسیر است.

سپس به پله تجسس، غیبت و قضاوت می‌رسیم. انسان نباید در زندگی دیگران تجسس کند، زیرا هرکس مسئول زندگی خود است. غیبت نیز از بزرگ‌ترین ضدارزش‌هاست؛ شاید در ابتدا لذت یا هیجان کوتاهی ایجاد کند، اما در نهایت آرامش انسان را از بین می‌برد. همچنین ما در جایگاهی نیستیم که دیگران را قضاوت کنیم؛ زیرا از شرایط واقعی زندگی آن‌ها آگاهی کامل نداریم.

پله بعدی، پس‌انداز است. مهندس حسین دژاکام سال‌ها پیش در فایل صوتی «طلا» به اهمیت پس‌انداز اشاره کردند. بسیاری از افراد با عمل به همین آموزش‌ها توانستند به‌تدریج سرمایه‌ای برای خود فراهم کنند و صاحب خانه یا خودرو شوند. مهم این است که انسان با برنامه‌ریزی و به‌اندازه توان خود، برای آینده پس‌انداز داشته باشد؛ حتی اگر این پس‌انداز اندک و تدریجی باشد.

آخرین مرحله، توکل، رضا و تسلیم است. توکل یعنی انسان تمام تلاش خود را انجام دهد و سپس نتیجه را به خداوند بسپارد. کسی که توکل واقعی دارد، حتی در سخت‌ترین شرایط نیز آرامش خود را حفظ می‌کند. رضا به این معناست که انسان به تقدیر الهی رضایت داشته باشد و بداند هر اتفاقی که رخ می‌دهد، حکمتی در آن نهفته است. تسلیم نیز یعنی در برابر قدرت مطلق الهی سر تعظیم فرود آورد و با ایمان و آرامش، مسیر درست زندگی را ادامه دهد.
ممنون که به صحبت‌های من توجه کردین.

عکاس: مسافر ناصر
ارسال: مسافر حمید