English Version
This Site Is Available In English

هر زمان به خودمان ببالیم آغاز سقوط کردن است

هر زمان به خودمان ببالیم آغاز سقوط کردن است

دهمین جلسه از دوره ششم سری جلسات سردار کنگره ۶۰ نمایندگی بنیان مشهد به نگهبانی مسافر رامین، استادی دستیار دیده‌بان محترم پهلوان مرتضی، دبیری مسافر جواد و خزانه‌داری موقت مسافر حسین، با دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من» یکشنبه مورخ ۲۸ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

 خلاصه سخنان استاد:
 سلام دوستان مرتضی هستم یک مسافر؛ خداوند را شاکرم که فرصت حضور در جمع دوستان نمایندگی بنیان را به من عطا کرد. از نگهبان، دبیر، ایجنت محترم، گروه مرزبانی و همه عزیزانی که زمینه خدمت را فراهم کردند سپاسگزارم. دیدن دوستان قدیمی خاطرات ۷ یا ۸ سال گذشته را برایم زنده کرد. همچنین از آقا رامین تشکر می‌کنم که با تماس و دعوتشان باعث شدند امروز در این جمع حضور داشته باشم.
 در نمایندگی فردوسی لژیون سردار به شکلی برنامه‌ریزی شده که حضور در جلسات آن فقط برای اعضای لژیون امکان‌پذیر باشد. این تصمیم با هماهنگی دیده‌بان لژیون سردار گرفته شده؛ زیرا مطالبی که در این جلسات مطرح می‌شود کاملاً هدفمند است و باید در اختیار کسانی قرار بگیرد که تصمیم گرفته‌اند در مسیر سفر مالی حرکت کنند. لژیون سردار لژیون افراد ثروتمند نیست؛ بلکه لژیون کسانی است که می‌خواهند نگرش و وضعیت مالی خود را اصلاح کنند. البته افراد متمکن هم در این مسیر حضور دارند؛ اما دلیل حضورشان صرفاً داشتن پول نیست؛ بلکه انتقال تجربه و ادامه رشد است. استاد امین نیز تأکید کردند که این جلسات باید مختص اعضای لژیون باشد تا از حالت پر کردن صندلی‌ها خارج شده و به سمت آموزش تخصصی‌تر حرکت کند.



 خیلی مهم است که بدانیم چرا روی این صندلی نشسته‌ایم. گاهی نفس به انسان القا می‌کند که چه خدمت بزرگی انجام می‌دهد یا چه مبلغی پرداخت کرده است؛ اما حقیقت این است که هدف اصلی، نه کنگره، نه نمایندگی، نه راهنما و نه حتی آقای مهندس است. هدف رشد شخص خودِ ماست. هر زمان احساس کنیم کارمان خیلی درست است و به خودمان ببالیم همان‌جا آغاز سقوط خواهد بود. لژیون سردار آمده است تا این موضوع را دائماً به ما یادآوری کند و راهکارهای صحیح مالی و جهان‌بینی را آموزش دهد.
 دستور جلسه امروز وادی پنجم است که می‌گوید «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌کند.» چهار وادی اول انسان را به تفکر دعوت می‌کنند. اینکه بداند کجاست و چه می‌خواهد. تمام پیامبران نیز انسان را به اندیشیدن دعوت کرده‌اند؛ به آسمان، به خلقت و به نظام هستی. گاهی تصور می‌کنیم علم بشر پیشرفت بسیار بزرگی داشته است. از ماهواره‌ها گرفته تا فناوری‌های پیچیده و هوش مصنوعی؛ اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم در برابر عظمت آفرینش، هنوز چیز زیادی نمی‌دانیم. کافی است به موجود کوچکی مثل یک مگس نگاه کنیم که چگونه زندگی، تغذیه، تولیدمثل و بقای خود را مدیریت می‌کند. این یعنی انسان نباید گرفتار غرور شود و تصور کند همه چیز را می‌داند.
 وادی پنجم به ما یادآوری می‌کند که انسان در برابر عظمت هستی هیچ‌کاره است و نباید دچار منیت شود. صبح که قرآن می‌خواندم، به آیه‌ای رسیدم که خداوند به پیامبر می‌فرماید: «تو وکیل بندگان من نیستی، من خود وکیل آنان هستم.» این آیه برای من بسیار ارزشمند بود؛ زیرا نشان می‌دهد که ما فقط وظیفه حرکت در مسیر درست را داریم نه کنترل همه چیز. بعد از عبور از جهان اعتیاد، ترس، قضاوت و تاریکی، تازه باید حرکت به سمت نور را آغاز کنیم. در وادی پنجم از ترس‌ها، قضاوت‌ها و آشفتگی‌ها سخن گفته می‌شود و انسان باید از این موانع عبور کند. همه ما ممکن است سقوط کنیم؛ مهم این است که دوباره برخیزیم و مسیر را ادامه دهیم. این فرایند پایان ندارد و رشد انسان همواره ادامه خواهد داشت.



 سال‌های اولی که در گلریزان و سپس در دنوری شرکت کردم تصور می‌کردم کار بسیار بزرگی انجام داده‌ام. حتی وقتی جزو اولین دنورها بودم و همراه آقای مهندس در هتل استقلال حضور داشتیم. در دل احساس غرور می‌کردم. اما به‌مرور فهمیدم که این پرداخت‌ها بیش از آنکه برای کنگره باشد برای رشد خود من است. من به این مسیر نیاز دارم، چون بدون حرکت رشدی اتفاق نمی‌افتد.
 همان‌طور که وادی پنجم می‌گوید صرف فکرکردن کافی نیست. اگر بخواهم به شمال سفر کنم فقط فکرکردن مرا به مقصد نمی‌رساند؛ باید وسیله‌ای فراهم کنم و حرکت کنم. لژیون سردار نیز یکی از همین وسیله‌هاست؛ وسیله‌ای برای رسیدن به رشد مالی، جهان‌بینی و تعادل؛ اما اگر کسی بخواهد فقط برای رسیدن به پول وارد این مسیر شود موفق نخواهد شد. بسیاری از سقوط‌ها از همین‌جا آغاز می‌شود؛ زمانی که انسان همه چیز را صرفاً در دنیای بیرون جست‌وجو می‌کند. آنچه اهمیت دارد، تغییر درون است. اگر ترس از پرداخت، بخشش یا مشارکت در وجود ما باشد، این همان مانعی است که وادی پنجم از آن سخن می‌گوید. برای عبور از ترس‌ها، قضاوت‌ها، تاریکی‌ها و تجسس، باید حرکت کرد و هفت مرحله وادی پنجم را در عمل طی نمود.
 نکته دیگری که برای من بسیار مهم است قدرت کلام است. هستی میان شوخی و جدی تفاوتی قائل نیست. وقتی انسان سخنی بر زبان می‌آورد و تعهدی می‌دهد، باید پای آن بایستد. اگر اعلام کنیم که می‌خواهیم کاری انجام دهیم؛ اما به آن عمل نکنیم، کم‌کم خودمان نیز به سخنانمان بی‌اعتماد می‌شویم و این بی‌تعهدی در تمام ابعاد زندگی ما اثر خواهد گذاشت. همان‌طور که در کنگره نیز اگر اعلام سفری خلاف واقع انجام شود، فرد باید پاسخگوی عمل خود باشد. امیدوارم بتوانیم با عمل به آموزش‌های کنگره، حرکت در مسیر وادی پنجم و استفاده از فرصت ارزشمند لژیون سردار، در مسیر رشد، تعادل و آرامش گام برداریم. از اینکه با سکوت خود به سخنان من گوش دادید، سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر وحید
تایپ: مسافر محسن
ویرایش و ارسال: مسافر نوید نگهبان سایت

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .