کارهای بزرگ با استمرار کارهای کوچک ساخته می‌شوند

همسفر زهرا:
وادی اول تا چهارم در مورد تفکر صحبت می‌شود اینکه تمام ساختارها با فکر کردن به‌ وجود می‌آید، هیچ مخلوقی بیهوده خلق نمی‌شود، برای حل مشکلاتمان بالاترین نقش بر عهده‌ خودمان است و در مسائل حیاتی جایگاه و مسئولیت خودمان را باید بشناسیم. وادی پنجم می‌گوید: در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نمایی‌. وقتی ساختاری در ذهن خود به وجود می‌آوریم؛ باید آن را عملی کنیم یعنی ساختارهای فکری خود را از قوه به فعل در آوریم؛ زیرا کلید هر عملی عمل کردن به آن است پس؛ باید قدری در عمل کردن تلاش کنیم تا به کلید آن دست یابیم. این ‌وادی همانند چراغی پر نور راه اجرایی کردن افکار منطقی را برای ما روشن می‌کند و حرکت برای عملیاتی شدن آغاز می‌شود. در اولین قدم؛ باید از ترس و ناامیدی دوری کنیم تا به آرامش برسیم؛ زیرا نداشتن آرامش مانع رسیدن به خواسته‌هایمان می‌شود.

همسفر سمیرا:
سعدیا گرچه سخن دان و مصالح گویی
به عمل کار برآید به سخن دانی نیست
برای رسیدن به چیزی که تا امروز نداشته‌اید؛ باید کاری را انجام دهید که تا امروز از انجام آن ترسیده‌اید. در وادی پنجم بیان می‌شود، در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نمایی، برای حل مسائل زندگی تفکر کردن به تنهایی کارساز نیست. من زمانی می‌توانم از این تفکرات و اندیشه‌ها به خوبی یاد کنم که آن‌ها را به مرحله اجرا برسانم. اندیشه و تفکر تا زمانی‌که وارد مرحله عمل نشود هیچ ارزشی ندارد؛ اگر من تمام متون اخلاقی را یاد بگیرم و انواع صحبت‌های انگیزشی و انجام کارهایی که من را به صراط‌مستقیم می‌رساند را آموزش دیده باشم؛ اما در مواقعی که باید به کار گرفته شود، نتوانم به این پندها، افکار و اندیشه‌ها را کاربردی کنم کاملاً بی‌ارزش است مانند: طبل غازی که بلند آواز و میان تهی است.

همسفر مریم:
‌این وادی به ما می‌گوید: ساختارهای فکری خود را به ساختارهای عملی تبدیل کنیم. فکر کردن به طور مطلق مسائل زندگی را حل نمی‌کند؛ باید با رفتن و رسیدن مسئله را حل کنيم. وادی اول تا چهارم چهارچوب تفکر کردن را برای ما روشن می‌سازد که ساختارها با فکر کردن به وجود می‌آید، هیچ موجودی بیهوده نیست، فقط خود انسان است که به خویشتن خویش فکر می‌کند. راه و رسم درست زندگی کردن را باید خودمان‌ یاد بگیرم و دیگران را مقصر ندانیم. بار مسئولیت بر عهده ما است. ممکن است ما خیلی چیزها را بلد باشیم؛ ولی نتوانیم آن‌ها را کاربردی کنیم و این بی‌فایده است و بایستی یاد بگیریم که چگونه آن‌ها را عملی کنیم. خداوند به ما جهان ذهنی شگفت انگیزی داده است و ما برای به اجرا در آوردن ساختارها؛ باید از اضطراب، ترس و ناامیدی پرهیز کنیم تا به آرامش برسیم و با تفکر و کوشش، ساختارهای فکری خود را اجرایی کنیم.

همسفر فاطمه:
وادی پنجم یادآوری می‌کند که فکر کردن، برنامه ریختن و حرف زدن کافی نیست، نتیجه وقتی حاصل می‌شود که وارد عمل شویم. ایده‌ها تا وقتی اجرا نشوند، بیشتر شبیه آرزو می‌مانند. اگر کاری برایمان مهم باشد؛ باید حتی با قدم‌های کوچک شروعش کنیم. پس به جای دنبال بهترین زمان بودن؛ باید دنبال اولین قدم درست باشیم. کارهای بزرگ با استمرار کارهای کوچک ساخته می‌شوند نه با هیجان‌های مقطعی. هر روز یک کار مشخص انجام دهید که شما را یک قدم جلو ببرد، مطالعه کوتاه، ورزش کم، مرتب‌سازی یا پیگیری یک هدف، اگر انگیزه ندارید باز هم می‌توانید شروع کنید؛ گاهی انگیزه بعد از حرکت کردن به وجود می‌آید. به خودتان قول‌های بزرگ ندهید، یک برنامه ساده و قابل انجام بچینید. وقتی شروع کردید، خود مسیر جزئیات بعدی را نشان می‌دهد. اهمیت نظم اینجا است که عمل پیوسته از عمل شدید؛ ولی کوتاه‌مدت موثرتر است در نتیجه تفکر لازم است؛ اما کامل شدن آن در رفتن و انجام دادن اتفاق می‌افتد.

همسفر بتول:
وادی اول تا چهارم به من آموخت؛ باید تفکر کنم. وادی پنجم به من می‌آموزد که به پندارم جامه عمل بپوشانم یعنی ساختارهای فکری خود را عملی کنم. از تمام ضدارزش‌ها دوری کنیم هر چند که کوچک باشد. در این وادی یاد گرفتم که صبر داشته باشیم همان‌طور که برای درمان مسافر ۱۱ ماه وقت لازم است، برای انجام هر کار دیگری نیاز به زمان است و باید صبور باشم و من در این وادی متوجه شدم؛ باید پس انداز داشته باشم که یکی از نکته‌های کلیدی زندگی است و می‌تواند مشکلات مالی من را حل کند. یکی دیگر از نکات مهمی که در این وادی مطرح می‌شود توکل، رضا و تسلیم است که می‌گوید: پس از تلاش و کوشش نتیجه را به خداوند واگذار کنم در آخر از خداوند می‌خواهم که به من توفیق دهد تا بتوانم آموزش‌های کنگره را کاربردی کنم.

همسفر الهام:
وادی پنجم برای من بسیار آموزنده است. اگر آموزش‌های این وادی را به طور کامل در زندگی کاربردی کنیم قطعاً در آرامش قرار خواهیم گرفت. من؛ باید ساختار‌هایی را که با تفکر کردن در ذهنم برنامه‌ریزی کرده‌ام را به واقعیت تبدیل کنم. زمانی می‌توانم این کار را انجام دهم که حس‌های منفی را از خود دور کنم و یکسری اصول و قوانین اخلاقی را انجام دهم. دوری از کارهای ضد‌ارزشی، خودداری، پس‌انداز، قناعت، صبر، تجسس، غیبت و قضاوت نکردن، توکل کردن، رضایت داشتن و تسلیم شدن. قناعت فقط صرفه‌جویی نیست؛ بلکه با الگو گرفتن از طبیعت می‌توانم در بدترین شرایط بهترین بهره‌برداری را داشته باشم. صبور بودن، باز هم می‌‌توانیم به طبیعت نگاهی بیندازیم و درس بگیریم که برای انجام هر کاری زمان کافی لازم است و نتیجه صبر همراه با تلاش قطعا باعث پیروزی خواهد شد. زمانی‌که تمام این قوانین را اجرایی کنیم در آرامش و آسایش قرار می‌گیریم و می‌توانیم ساختارهایی که با تفکر سالم در جهان ذهنم به وجود آورده‌ام در جهان خاکی به اجرا در‌آورم.

رابط خبری: همسفر نجمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم)
ویراستاری: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشمر