بزرگترین دستاورد من در کنگره صبر است

سیزدهمین جلسه از دور دوم جلسات لژیون سردار همسفران نمایندگی سیرجان تیرماه ۱۴۰۵ با دستورجلسه «وادی پنجم و تأثیر آن روی من» با استادی همسفر ملیحه، نگهبانی دنور همسفر محبوبه و دبیری موقت راهنمای تازه‌واردین همسفر آرزو روز یکشنبه ۱۴۰۵/۰۴/۲۸ ساعت ۱۵:۴۰ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:
وادی پنجم، نقطه اتصال میان دانستن و شدن است. در چهار وادی گذشته، تفکر، شناخت و مسئولیت‌پذیری را آموختیم، آن وادی‌ها بیشتر جنبه آموزشی و نظری داشتند؛ اما وادی پنجم به من می‌آموزد که اگر شناخت و آگاهی به عمل تبدیل نشود، هیچ تغییری در زندگی انسان رخ نخواهد داد.

وادی پنجم می‌گوید: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» این جمله یکی از کاربردی‌ترین آموزش‌های کنگره۶۰ است. تفکر، آغاز حرکت است؛ اما پایان آن نیست، اگر انسان بهترین آموزش‌ها و برجسته‌ترین استادان را در اختیار داشته باشد، تا زمانی که دانسته‌های خود را به عمل تبدیل نکند، در حقیقت اقدامی مؤثر انجام نداده است و تنها بر دانسته‌های خود افزوده است. دانایی زمانی ارزشمند خواهد بود که به عمل تبدیل شود و همچون نوری، مسیر زندگی انسان را روشن سازد. به اعتقاد من، تفاوت انسان‌های موفق و ناموفق نیز در همین نکته نهفته است و نه در میزان دانسته‌هایشان؛ بلکه در میزان به‌کارگیری آن دانسته‌ها.

پیش از ورود به کنگره۶۰ مطالب زیادی می‌دانستم؛ اما همه آن‌ها در حد حرف و شعار باقی‌مانده بود و هیچ‌گاه به مرحله عمل نرسیده بودند. یکی از ارزشمندترین آموزش‌هایی که کنگره۶۰ به من آموخت، حرکت مستمر، تدریجی و پیوسته در مسیر رشد بود. ما هیچ‌یک از دستاوردهای خود را یک‌شبه به دست نیاورده‌ایم؛ بلکه با قدم‌های کوچک و مداوم به جایگاهی رسیده‌ایم که امروز در آن قرار داریم، برای مثال، هر سی‌دی که می‌نویسیم، هر خدمتی که انجام می‌دهیم و هر فرمانی که به اجرا درمی‌آوریم، شاید به‌تنهایی کوچک به نظر برسد؛ اما همین قدم‌های کوچک، در نهایت دریایی از تغییرات را رقم می‌زنند.

در وادی پنجم، هفت ابزار برای حرکت صحیح معرفی شده است، به نظر من، این هفت مرحله صرفاً توصیه‌های اخلاقی نیستند؛ بلکه ابزارهایی برای ساختن شخصیت و حرکت در مسیر تکامل‌اند.

یکی از این مراحل، بازگشت از ضدارزش‌ها است؛ یعنی ابتدا باید اشتباهات گذشته را بپذیریم و مسئولیت آن‌ها را بر عهده بگیریم تا بتوانیم در مسیر اصلاح و جبران گام برداریم.

مرحله بعد، خودداری است. خودداری؛ یعنی قدرت انتخاب آگاهانه. نفس انسان دارای خواسته‌هایی است که می‌توانند معقول یا نامعقول باشند، هرچه بیشتر بتوانیم خواسته‌های نامعقول خود را کنترل و از فرمان عقل پیروی کنیم، انتخاب‌های صحیح‌تری خواهیم داشت و به تعادل نزدیک‌تر خواهیم شد.

مرحله دیگر، صبر است. صبر را یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای خود در کنگره۶۰ می‌دانم. پیش از آشنایی با کنگره، دیگران را به صبر و توکل دعوت می‌کردم؛ اما خودم از این ویژگی‌ها بهره چندانی نداشتم و همه چیز در حد شعار باقی می‌ماند. بسیاری از اختلاف‌ها و تنش‌های من در خانواده، ریشه در بی‌صبری‌ام داشت. انتظار داشتم همه امور در کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام شوند و کمتر به زمان فرصت می‌دادم تا مسائل در مسیر طبیعی خود حل شوند.

آموزش‌های کنگره۶۰ به‌تدریج نگرش و رفتار من را تغییر داد. امروز آموخته‌ام که برای رسیدن به نتیجه، باید صبور بود، به زمان فرصت داد و با توکل و آرامش در مسیر حرکت کرد. اکنون احساس می‌کنم آرامش بیشتری در زندگی دارم و می‌توانم مسائل را با صبر، تعقل و مدیریت بهتری دنبال کنم.

وادی پنجم به من می‌آموزد که دانستن به‌تنهایی کافی نیست و تا زمانی که آگاهی به عمل تبدیل نشود، هیچ تغییری در زندگی انسان ایجاد نخواهد شد. یکی از ابزارهای مهمی که در این وادی به آن اشاره شده، قناعت است، قناعت به من می‌آموزد که نباید اسیر حرص، طمع و مقایسه با دیگران شوم؛ زیرا تا زمانی که زندگی خود را با دیگران مقایسه کنم؛ حتی اگر از نظر مادی در بهترین شرایط باشم، باز هم احساس رضایت نخواهم داشت.

در کنار قناعت، بخشش نیز جایگاه ویژه‌ای دارد، بخشش را می‌توان از دو جنبه بررسی کرد. نخست، بخشیدن انسان‌ها؛ زیرا تا زمانی که درگیر گذشته، کینه و رنجش باشیم، بخش زیادی از انرژی خود را صرف این احساسات منفی می‌کنیم؛ اما زمانی که می‌بخشیم، این انرژی در مسیر رشد و آرامش خودمان قرار می‌گیرد و بخشیدن هرگز نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه بلوغ، آگاهی و قدرت درونی انسان است.

جنبه دیگر، بخشش مالی است، حضور در لژیون سردار، این بخش از وادی را برای من ملموس‌تر کرده است. وادی پنجم به من می‌آموزد که خدمت و بخشش در مسیر حفظ و تداوم کنگره۶۰ ارزشمند است؛ اما این ارزش زمانی معنا پیدا می‌کند که از مرحله آگاهی و تفکر عبور کرده و به عمل برسد، لژیون سردار، نمونه‌ای روشن از تبدیل اندیشه به عمل است، حضور در این لژیون تنها یک کمک مالی نیست؛ بلکه پذیرفتن مسئولیتی است در قبال حفظ و استمرار این مجموعه الهی.

روزی انسان‌هایی با خدمت، ایثار و ازخودگذشتگی، زمینه درمان و رهایی من را فراهم کردند و امروز وظیفه خود می‌دانم که در روشن نگه داشتن این چراغ سهمی هرچند کوچک داشته باشم تا انسان‌های دیگری نیز بتوانند از این سفره الهی بهره‌مند بشوند و به همین دلیل، لژیون سردار را یکی از مصادیق بارز وادی پنجم می‌دانم؛ زیرا در آن آگاهی به عمل تبدیل می‌شود.

همان‌گونه که دیده‌بان مسافر علیرضا در کارگاه جهان‌بینی هفته گذشته اشاره کردند، هفته گل‌ریزان تنها یک مناسبت نیست؛ بلکه فرصتی برای آموزش عملی بخشش و خدمت است. حضور در لژیون سردار این آموزش را به ما می‌دهد که از داشته‌های خود، هرچند اندک، در مسیر حفظ کنگره سهیم باشیم و در حقیقت، کمک مالی بیش از آنکه به کنگره سود برساند، به جهان‌بینی، شخصیت و رشد خود ما کمک می‌کند.

در پایان، از این وادی آموختم که خداوند قوانین هستی را در اختیار انسان قرار داده، مهندس حسین دژاکام مسیر را روشن کرده‌اند و راهنمایان نیز آموزش‌های لازم را در اختیار ما می‌گذارند؛ اما هیچ‌کس نمی‌تواند به‌جای من حرکت کند و این من هستم که باید قدم بردارم و آگاهی‌هایم را به عمل تبدیل کنم.

امیدوارم بتوانیم با حضور در لژیون سردار و با هر میزان توانایی که داریم، سهم خود را در حفظ این جایگاه ارزشمند ایفا کنیم، شاید کمک‌های ما از نظر مالی اندک به نظر برسد؛ اما آثار آن تنها به مسائل مالی محدود نمی‌شود؛ بلکه در درجه نخست، موجب رشد جهان‌بینی، تقویت روحیه بخشش و جلوگیری از بسیاری از خسارت‌های بزرگ‌تر در زندگی خودمان خواهد شد.

تایپیست: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر آرزو نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان