اولین جلسه از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بیهقی سبزوار به استادی راهنما همسفر مریم، نگهبانی همسفر امالبنین و دبیری همسفر اکرم با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل میکند.) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
«آنانی که گندم صداقت را در آسیاب دروغ آرد میکنند، نان انسانیت را در هیچ تنوری نخواهند پخت.» در ابتدا از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه وادی پنجم «در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید.» است. وادی پنجم اول زمین وجودی ما را شخم میزند و ما را برای یک مرحله و آغاز جدید آماده میکند تا بذر وجودی خود را بکاریم و این بذر شروع به رشد کند. تیتر وادی پنجم به زیبایی میگوید در جهان فیزیکی که ما در حال زندگی هستیم، تفکر تنها قدرت و توانایی حل مسائل را برای ما ندارد و جهانی که ما در آن فکر میکنیم و ساختارها را به وجود میآوریم، فقط یک جهان ذهنی است.
وادی پنجم ما را با جهان دیگری آشنا میکند و میگوید اگر میخواهید به خواستهها و اهداف خود برسید؛ باید تلاش و کوشش کنید؛ زیرا با تفکر تنها چیزی عوض نمیشود و باید ساختارهای ذهنی را از قوه به فعل تبدیل کنیم. در ادامه این وادی به ما آموزش میدهد که باید سه مؤلفه پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم را در نظر داشته باشیم و پاکسازی و سازندگی را از خود شروع کنیم تا به آرامش برسیم و رسیدن به این سه مؤلفه نیازمند زمان است. برای خروج از تاریکیها این وادی هفت پله یا گذرگاه را به ما معرفی میکند و میگوید اگر از این گذرگاهها عبور کنید، میتوانید در انتها گوهر وجودی خود را پیدا کنید. اولین پله، برگشت از ضدارزشهاست؛ برای مثال اگر کار نادرستی مثل دزدی انجام میدهیم؛ باید برگشت و توبه کنیم و مسیر اشتباه را برگردیم و به راه درست را برویم تا به مقصد برسیم.
دومین پله، خودداری است؛ یعنی اگر برای انجام عملی دو دل هستیم و در درست یا غلطبودن آن در شک هستیم؛ باید از انجام آن کار خودداری کنیم. سومین پله، قناعت؛ یعنی قانع بودن است، همه ما باید قدر داشتههای خود را بدانیم و شکرگزار خداوند باشیم و مانند طبیعت از حداقل امکانات حداکثر استفاده را کنیم. چهارمین پله، صبرکردن به معنی تحملکردن است؛ یعنی همه ما باید سختیها، دردها و مشکلات را با تلاش، کوشش و امیدواری پشت سر بگذاریم. صبر یکی از پارامترهای ضروری زندگی انسان است که باعث صیقل قلب میشود پنجمین پله، تجسس، قضاوت و غیبت است، این سه عمل ضدارزشی به دلیل اینکه با هم ارتباط دارند، پشت سر هم آمدهاند.
اولین قدم این است که ما شروع به تجسس و فضولی میکنیم، یکسری اطلاعات ناقص را دریافت میکنیم، بر اساس این اطلاعات شروع به قضاوت و صدور حکم میکنیم و زمانی که این اطلاعات را به زبان بیاوریم، به جهان غیبت پا میگذاریم. پله ششم، پساندازکردن است، آقای مهندس همیشه تأکید میکنند که همه اعضای کنگره باید پساندازکردن را یاد بگیرند؛ چون مسیر زندگی همه ما پر از پیچوخم است و به این پسانداز احتیاج پیدا میکنیم و میگویند: «پساندازکردن برکت و قدرتی دارد که وقتی آن را عملیاتی میکنید به معجزه آن پی میبرید.»
آخرین یا هفتمین پله، توکل، رضا و تسلیم است، مهمترین مرحله این پله است. همه ما هر کاری که در زندگی انجام میدهیم؛ باید به خداوند توکل کنیم و او را وکیل خود قرار دهیم، آنچه را که در تقدیر و سرنوشت ماست، قبول کنیم و به رضای خداوند راضی باشیم. در این مرحله سرنوشت ما چه خوشایند و چه ناخوشایند باشد، ما هیچ مخالفتی نداریم و تسلیم کامل خداوند هستیم. امیدوارم همه ما بتوانیم با عبورکردن از این گذرگاهها به مقام انسانی خود دست پیدا کنیم. در انتها صحبتهای خود را با یک شعر به پایان میرسانم. «هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر/ آرامتر از آهو، بیباکتر از شیرم/ هر لحظه که میکوشم در کار کنم تدبیر/ رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر»
در ادامه جلسه اهدای نشان پیمان همسفر سمانه توسط راهنمای ایشان راهنما همسفر سمانه انجام شد.
.jpg)
در پایان جلسه از مسئول امتحانات راهنما همسفر سمانه به پاس چهارده ماه خدمت تجلیل و مسئول امتحانات جدید راهنما همسفر مریم معرفی شدند.
.jpg)

مرزبان کشیک: همسفر فهیمه
تایپیست: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
عکاس: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر فهیمه
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
164