همسفر سعیده:
وادی پنجم میگوید که در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید یعنی فکرکردن به طور مطلق مسائل زندگی را حل نمیکند، توام با رفتن و رسیدن آن را کامل میکند. به طور کلی از وادی یک تا چهار، ما روی تفکر کار کردیم. تمام ساختارها با فکر بهوجود میآید و هیچ موجودی جهت بیهودگی به حیات قدم نگذاشته است باید ببینیم که هیچ موجودی به اندازه خودمان به ما فکر نمیکند.
در این وادی میگوید تا وقتی که ما روی خودمان حساب نکنیم به هیچچیز نمیتوانیم برسیم. بلد بودن زمانی ارزشمند است که ما آن را به کار بگیریم و از آن استفاده کنیم؛ اگر نتوانیم از آن استفاده کنیم ارزشی ندارد، دانستن خالی ارزش خاصی ندارد؛ دانستههای چهار وادی برای جهان ذهنی ما بود.
حال از جهان ذهنی باید قدم به جهان عملیاتی و عملی بگذاریم، یعنی آنچه در ساختار ذهن بهوجود آمده و نقشه آن را کشیدهای و در ذهن اجرایی کردهای را باید در بیرون از ذهن اجرایی کنی. باید از جهان ذهنی پا را فراتر بگذاریم و به جهان عینی یا عملیاتی برسیم؛ پس جهان ذهنی مقدمهای برای برنامهریزی، عمل و تمرین برای چگونه زیستن در جهان خاکی یا سایر جهانها است.
در اینجا میخواهم خود را مثال بزنم. مثلاً من در ذهن خود تصمیم میگیرم که رانندگی کنم و از در منزل تا مقصد خود را تجسم میکنم که ماشین را سوار شده، استارت میزنم، ماشین روشن میشود و من با خیال راحت رانندگی را شروع میکنم، بدون اینکه ترسی داشته باشم خود را به مقصد میرسانم و مجدد موقع برگشت این راه را طی میکنم تا به منزل برسم. همیشه این در ذهن من است و باید جدا از جهان ذهنی که در ذهن خودم آن را تجسم میکنم، باید این کار را از جهان ذهنی خودم به جهان فیزیکی منتقل کنم. فکرکردن تنها به آن، من را به جایی نمیرساند.
پس ما در این وادی تمرین میکنیم تا ساختار تفکرات خود را از قوه به فعل درآوریم، پس ما باید شرایطی را فراهم کنیم که حالت اضطراب و ترس در ما از بین رفته باشد یا کم شده باشد و با اعتمادبهنفس از ناامیدی خارج شویم تا به مرحله آرامش قدم بگذاریم و برای رسیدن به آرامش بایستی سازندگی را از خود آغاز کنیم.
همسفر فهیمه:
بعد از طی کردن چهار وادی که برای تفکر و اندیشیدن بود، حالا به سرزمین پنجم که اجرایی کردن همان تفکرات است رسیدهایم. «در جهان ما تفکر، قدرتمطلق حل نیست؛ توام با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید.» در این وادی، آن تفکراتی را که داشتهایم برای ایجاد یک ساختار تازه، به اجرا در میآوریم و در راستای آن حرکت میکنیم و لازمه حرکت، داشتن یک تفکر سالم است که در این چهار وادی به خوبی فرا گرفتهایم.
همانطور که میدانیم انسان در سه جهان زندگی میکند. جهان خاکی که برای همه ما قابل حس و درک است، سپس جهان خواب که در ناخودآگاه ماست و دیگری جهان ذهنی که مقدمهای برای برنامهریزی و تمرین چگونه زیستن و زندگی کردن در جهان خاکی است.
حال اگر بخواهیم ساختار ذهنی را به ساختاری در جهان خاکی تبدیل کنیم نیاز داریم که درست فکر کنیم و از ضدارزشها دوری نمائیم و با آرامش این مسیر را طی کنیم. برای رسیدن به آرامش و حال خوب باید یکسری پارامترها که دوری از ضدارزشهاست را طی کنیم.
خودداری، یعنی هر زمان برای انجام یک کاری تردید داریم که درست است یا نه، بهتر است از انجام آن خودداری کنیم.
قناعت، باید بیاموزیم که با حداقل امکانات و شرایط، بهترین نتیجه را خلق کنیم.
صبر، برای رسیدن به مقصد و هدف نیاز به زمان داریم که با صبر، دانایی و آگاهی میتوانیم به نتیجه دلخواه و مطلوب برسیم.
تجسس، قضاوت و غیبت، من قبل از جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ آن را انجام میدادم و همیشه در حال گشتن در وسایل مسافرم بودم. خیلی راحت درباره دیگران غیبت میکردم و بهراحتی حکم صادر مینمودم.
پس انداز، پس انداز کردن خودش یک هنر است.
توکل، رضا و تسلیم، ما باید در همه کارها، خداوند را وکیل خود قرار دهیم و به او توکل کنیم و راضی به رضای او باشیم. در مرحله تسلیم، دیگر خواسته ما مطرح نیست، اینجا است که معلوم میشود چه کسی عاشق خداوند است که رسیدن به این مرحله کار بسیار سختی است.
همسفر سمیه:
برای رسیدن به وادی پنجم باید از چهار وادی بگذریم. وادی پنجم همان وادی عمل است؛ این وادی به من میآموزد که برای رسیدن به هدف، تنها تفکر که در وادی اول به آن اشاره شده است، کافی نیست برای اینکه تفکرات خود را به عمل برسانیم باید حرکت کنیم، همچنین در این وادی به تجسس در کار دیگران که همان ضدارزشها است، اشاره شده است.
وقتی که در کار دیگران تجسس کنیم، روزبهروز حال ما بدتر خواهد شد و از زندگی و اهدافی که در آن داریم، دور خواهیم شد. در واقع هر انسانی با پیش رفتن به سوی ضدارزشها از زندگی لذت نخواهد برد و در ضدارزشها غرق خواهد شد.
ما با توکل کردن به خداوند باید شکرگزار او باشیم، مدام گله و شکایت نکنیم.
ما باید به سمت ارزشها قدم برداریم و تسلیم رضای خداوند باشیم در زندگی صبر داشته باشیم، هدفهای خود را مشخص کنیم و برای رسیدن به آن تفکر و تلاش داشته باشیم و با صبر کافی به آن هدفها برسیم.
من از این وادی آموختم که باید در زندگی قناعت داشت و با کمترین امکانات کارها را به بهترین شکل ممکن انجام داد، نکته دیگری که من از این وادی دریافت کردم این بود؛ برای اینکه انسان بهطرف ارزشها حرکت کند باید تزکیه و پالایش انجام دهد تا بتواند از ضدارزشها دور شود و به طرف ارزشها قدم بردارد.
در آخر اینکه برای درمان اعتیاد فکر کردن تنها کافی نیست؛ برای اینکه به رهایی برسی باید همراه تفکر، حرکت کنی تا وقتی که حرکت نکنی هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.
رابط خبری: همسفر حاجیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون نهم)
عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: راهنمایی تازهوارداین همسفر زهره (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی کاسپین قزوین
- تعداد بازدید از این مطلب :
171