جلسه نهم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارومیه به استادی راهنما همسفر معصومه، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر مهلقا با دستور جلسه «وادی پنجم(در جهان ما تفكر؛ قدرت مطلق حل نيست؛ بلکه توام با رفتن و رسيدن، آن را كامل مي نمايد.) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲۸ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در وادی اول یاد گرفتیم که تفکر درست و اصولی باید داشته باشیم، وادی دوم میگوید بیهوده به این دنیا پا نگذاشتهایم و همه موجودات جهت تکامل و رسیدن به خواستههایشان به این دنیا آمدهاند و نباید ناامید باشیم.
وادی سوم میگوید من همسفر خودم باید به خودم توجه کنم؛ چون به غیر از خودم کسی به من توجه نمیکند در وادی چهارم یاد گرفتیم مسئولیت کارهایمان را به عهده بگیریم و در زندگی هر مشکل یا چالشی به وجود بیاید خودمان مسئول هستیم، گاهی اوقات ما به دلیل تنبلی خودمان مسئولیتها را به خداوند واگذار میکنیم. در وادی پنچم وارد مرحله عملیات میشویم؛ یعنی از وادی اول تفکر کردیم و در وادی پنچم میخواهیم از قوه به فعل در بیاوریم.
به چیزهایی که در ذهنمان فکر میکنیم و تصور میکنیم آنها را عملی کنیم، این وادی بیشتر به حرکت کردن اشاره میکند. تا زمانی که ما حرکت نکنیم و فقط فکر کنیم هیچ وقت در ما تغییر ایجاد نمیشود. مثلا دوست دارم برای ناهار قورمه سبزی درست کنم همه موارد را در ذهنم بررسی میکنم و همه مواد اولیه در خانه موجود است؛ ولی تا زمانی که حرکت نکنم غذا پخته نمیشود. در ادامه وادی به سه جهان اشاره شده است جهان ذهنی، جهان خواب و جهان خاکی، جهان خاکی همان جهانی است که ما زندگی میکنیم و جهان خواب همان خوابمان است که هر شب میخوابیم و در جهان خواب سیر میکنیم.
جهان ذهنی همان جهانی است که هر لحظه در آن زندگی میکنیم و این جهان خیلی مهم است. زمانی که مسافرم وارد کنگره شد با خود فکر میکردم اگر مسافرم درمان بشود حال من هم خوب میشود، ولی اینگونه نبود. زمانی زیادی گذشت و با آموزش دیدن در کنگره متوجه شدم باید این مسیر را باید خودم به تنهایی طی کنم؛ یعنی باید تمامی آموزشهایی که دیدم آنها را کاربردی کنم. مسافرم اگر چه به درمان هم میرسید؛ ولی حال من خوب نمیشد چون تغییر نمیکردم و باید اول در خودم تغییر ایجاد کنم تا رفته رفته تبدیل شدن اتفاق میافتد.
باید تمامی آموزشهایی را که دیدهایم کاربردی کنیم تا با مسافرمان هم قدم باشیم تا به آرامش برسیم. به دیدگاه خودم افرادی فکر میکنند با نوشتن سیدی یا گوش دادن به فایلهای صوتی حالشان خوب میشود؛ ولی باید با نوشتن هر سیدی در صد کمی در ما تغییر ایجاد شود و تمامی آنها را در زندگی کاربردی کنیم. اگر کاربری نکنیم پس بیدلیل به کنگره میآییم و فقط صندلیها را اشغال میکنیم و حس بد خودمان را هم به بغل دستی خودمان انتقال میدهیم پس بایستی آموزشها را صد در صد کاربردی کنیم.
مسافرم با وجود چندین سال سفر کردن که با سیستم کنگره آشنایی داشت؛ ولی دانستههای خودش را به دانایی موثر تبدیل نمیکرد؛ یعنی آنها را عملی نمیکرد که خدا شکر با گذشت زمان توانست دانستههای خودش را عملی کند و به رهایی رسید. در ادامه وادی به چند پله اشاره شده است که تا ما از اضطراب و پریشانی دور بشویم و در مسیر صراط مستقیم باشیم. یکی از آنها دوری از ضد ارزشها است مثلا مسافری میخواهد درمان بشود؛ ولی خودش در مسیر ضد ارزشها حرکت میکند پس اصلا امکان پذیر نیست.
شخصی در مسیر ضد ارزشها باشد غیبت کند، دروغ بگوید، قضاوت کند و به رهایی برسد. شخصی که میخواهد در مسیر ارزشها باشد باید از ضد ارزشها دوری کند و باید ذره ذره روی خودمان کار کنیم تا در مسیر ارزشها باشیم. بقیه پلهها خودداری، قضاوت، تجسس، غیبت، پسانداز، توکل، رضا و تسلیم و صبر است در مورد صبر البته بگویم اصلیترین مولفه در زندگی است فقط به درمان اعتیاد ربطی ندارد و در داشتن صبر باید بیصبری نکنیم. پروسه زمان را در نظر داشته باشیم صبر باید همراه با آگاهی باشد باید بدانیم برای چه چیزی صبر میکنیم و در این مسیری که قرار گرفتهایم ایمان داشته باشیم و به خداوند توکل کنیم و خداوند را وکیل خودمان قرار بدهیم.

تایپ و ارسال:همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارومیه
- تعداد بازدید از این مطلب :
127