شجره به بار نشسته

یازدهمین جلسه از دوره‌ پنجاه و هشتم کارگاه‌‌های آموزشـی عمومی کنگـره‌ ۶۰، نمایندگی حکیـم هیـدجی، با استادی دیده‌بان محترم آقای حکیمی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری موقت مسـافر امیر با دستور جلسه‌‌ «وادی پنجم و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲8 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: سلام دوستان احمد هستم یک مسافر
خداوند را شاکرم که بار دیگر توفیق نصیبم شد در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم. امیدوارم حال دل همه شما خوب باشد.
از همه خدمتگزاران این نمایندگی صمیمانه تشکر می‌کنم و امیدوارم از خدمت خود بهره لازم را ببرند. همچنین به همه عزیزانی که در سفر اول هستند خدا قوت می‌گویم؛ زیرا بزرگ‌ترین خدمت را به خودشان انجام می‌دهند. آن‌ها با آموزش دیدن و حرکت در مسیر درمان، آینده‌ای روشن برای خود می‌سازند و ان‌شاءالله با موفقیت به رهایی خواهند رسید.
از بنیان‌گذار کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان نیز صمیمانه سپاسگزارم که این بستر را فراهم کردند تا ما بتوانیم دوباره زندگی را تجربه کنیم و بیاموزیم که زندگی بر پایه قوانین الهی بنا شده است. هرگاه انسانی با دستان خودش برای خود مشکل ایجاد می‌کند، نشان می‌دهد که از این قوانین آگاهی کافی ندارد و تنها راه رسیدن به آرامش، آموزش دیدن و تغییر کردن است.
من همیشه به منطقه ابهر و خرم‌دره علاقه خاصی داشته‌ام. سال‌ها پیش همراه با سرکار خانم آنی و دیگر خدمتگزاران بارها به این منطقه می‌آمدیم. آن زمان شاید نمی‌دانستیم چرا این همه رفت‌وآمد داریم، اما امروز می‌بینیم که این منطقه ظرفیت بسیار بالایی برای خدمت داشته است. امروز بسیاری از اعضای این منطقه در حال تبدیل شدن به راهنما و خدمتگزار هستند و این یعنی این شجره به بار نشسته است.
در سی‌دی «روح»، آقای مهندس نکته بسیار ارزشمندی را بیان می‌کنند. ایشان می‌فرمایند انسانی که از استعداد و علمی که خداوند در وجودش قرار داده استفاده نکند و به انسانی مفید و مؤثر تبدیل نشود، فقط ظاهر انسانی دارد؛ اما از سرمایه وجودی خود بهره‌ای نبرده است.
انسان مفید و مؤثر کسی است که دانسته‌های خود را در اختیار دیگران قرار دهد، دست همنوعش را بگیرد و هیچ‌گاه احساس طلبکاری نکند. اگر امروز ما چیزی یاد گرفته‌ایم، به لطف کسانی است که با عشق به ما آموزش دادند؛ اما هیچ‌گاه نگفتند به شما لطف کرده‌ایم، بلکه وظیفه خود را انجام دادند.
همین نگاه را در رفتار آقای مهندس می‌بینیم. ایشان هیچ‌گاه نمی‌گویند من به شما زندگی دادم یا به شما لطف کردم، بلکه همیشه می‌گویند وظیفه‌ام را انجام داده‌ام. این یعنی خدمت واقعی.
کتاب مقدس هم به ما می‌آموزد که انسان باید مفید و اثرگذار باشد؛ برای خودش، خانواده‌اش، جامعه و همه انسان‌ها.
یکی از مشکلات انسان این است که معمولاً اشتباهات خودش را نمی‌پذیرد. وقتی نتیجه نمی‌گیرد، دنبال مقصر بیرونی می‌گردد؛ در حالی که ریشه بسیاری از مشکلات، ناآگاهی خود ماست. انسان ذاتاً بد نیست، بلکه ممکن است عمل او نادرست باشد و با آموزش می‌تواند تغییر کند.
همه ما روزی به عنوان تازه‌وارد وارد کنگره شدیم. شنیدن قوانین و آموزش‌ها کافی نبود؛ باید حرکت می‌کردیم، نظم را می‌آموختیم و به آموزش‌ها عمل می‌کردیم. همان‌طور که در وادی پنجم آمده است، تفکر به تنهایی کافی نیست؛ باید به عمل سالم برسد.
یک سفر اولی از روز ورود تا روز رهایی باید تغییر کند؛ در گفتار، رفتار، پوشش، روابط خانوادگی و نگاهش به زندگی. اگر این تغییر اتفاق نیفتد، یعنی هنوز آموزش را به عمل تبدیل نکرده است.
در سال‌های اخیر موضوع مصرف قهوه و برخی جایگزین‌های ناسالم نیز مطرح شده است. بسیاری تصور می‌کنند بی‌ضرر هستند، در حالی که می‌توانند تعادل سیستم طبیعی بدن را بر هم بزنند. کنگره همیشه بر این تأکید دارد که اگر راه سالمی مانند OT وجود دارد، نباید به سمت موادی برویم که آسیب بیشتری دارند.
همچنین در شرایطی که تهیه شربت OT دشوار شده است، نباید اجازه دهیم نیروهای بازدارنده ما را از مسیر درمان خارج کنند. کسی که ماه‌ها برای درمان زحمت کشیده، نباید به خاطر یک مانع، همه تلاش‌هایش را از بین ببرد. امروز راهکار اوپیوم تینکچر خانگی نیز آموزش داده شده و باید با راهنمایی راهنما از این مسیر استفاده کرد و درمان را ادامه داد.
موضوع مهم دیگر ورزش است. ورزش در کنگره یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت است. همان‌گونه که غذا و اکسیژن برای بدن لازم است، ورزش نیز برای حفظ سلامت جسم و روان ضروری است. هدف کنگره فقط درمان اعتیاد نیست؛ هدف، ساختن انسانی سالم است که در سال‌های آینده نیز با نشاط، توانمند و مستقل زندگی کند.
حضور در پارک نیز به همین دلیل اهمیت دارد. خدمتگزاران و راهنماها الگوی سفر اولی‌ها هستند و وقتی آن‌ها ورزش می‌کنند، دیگران نیز تشویق می‌شوند این مسیر را ادامه دهند.
نکته بسیار مهم دیگر، همدلی است. در کنگره مرزهای جغرافیایی معنا ندارد. همه ما عضو یک خانواده هستیم. هر جا که بتوانیم بهتر خدمت کنیم، همان‌جا خانه ماست. اگر دست در دست هم بدهیم، این شجره هر روز پربارتر خواهد شد و شعبه‌های بیشتری از دل آن متولد می‌شوند.
در پایان یاد همه عزیزانی را گرامی می‌دارم که در راه‌اندازی و رشد این نمایندگی زحمت کشیدند. شاید امروز در جمع ما نباشند، اما نتیجه تلاش آن‌ها را امروز به‌خوبی می‌بینیم.
از همه شما عزیزان می‌خواهم قدر این جایگاه را بدانید، آموزش‌ها را جدی بگیرید، در مسیر خدمت ثابت‌قدم باشید و همواره با رفتار و کردار خود نماینده شایسته‌ای برای کنگره ۶۰ باشید؛ زیرا مردم، ما را با عملکردمان می‌شناسند.
از توجه و محبت همه شما سپاسگزارم. امیدوارم همگی در مسیر درمان، خدمت و زندگی سالم موفق، سربلند و پیروز باشید.

مرزبان محترم کشیک: مسافر رضا

صدابردار: مسافر علی
تایپ و عکس: مسافر رسول
ثبت: مسافر مهدی

مسافران و همسفران نمایندگی‌ حکیم هیدجی