تفکر، آغاز راه است و حرکت، رمز رسیدن

.جلسه دهم از دوره پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی چرمهین با استادی مسافر  جمال، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر ان روی من» یکشنبه ۲۸تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، جمال هستم یک مسافر. دستور جلسه این هفته «وادی پنجم» است با این مضمون که:«در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.»جناب مهندس با برنامه‌ریزی دقیق و حساب‌شده، ۱۴ وادی را به‌گونه‌ای تنظیم نموده‌اند که اگر فردی وادی اول را به‌درستی درک و طی نکند، قادر نخواهد بود وارد درک وادی دوم شود. برای یک تازه‌وارد در ابتدای سفر، شاید مفاهیم وادی‌ها به‌خوبی قابل درک نباشد، اما با ادامه یک سفر درست و اصولی، این مفاهیم به‌تدریج برای او روشن و آشکار می‌گردد.در وادی پنجم به ما آموزش داده می‌شود که تفکر، آغاز راه است اما پایان راه نیست. ما باید ابتدا درست فکر کنیم، صورت مسئله را بشناسیم و برای مسائل خود راه‌حل پیدا کنیم؛ اما این راه‌حل زمانی ارزشمند می‌شود که به عمل تبدیل گردد. اگر بهترین افکار را داشته باشیم ولی حرکتی نکنیم، هیچ تغییری در زندگی ما ایجاد نخواهد شد.تفکر، مانند نقشه‌ای است که مسیر را نشان می‌دهد، اما این قدم‌های ماست که ما را به مقصد می‌رساند. اگر فقط بنشینیم و فکر کنیم، هرگز از نقطه‌ای که هستیم فاصله نخواهیم گرفت. زمانی که تفکر با حرکت همراه می‌شود، دانایی به دانایی مؤثر تبدیل می‌گردد و این همان چیزی است که در کنگره ۶۰ به‌دنبال آن هستیم. حضرت علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «کسی که دو روزش یکسان باشد، زیان کرده است.» بنابراین، اگر امروز که یکشنبه است در کنگره حضور داریم، باید تا جلسه بعدی، نسبت به امروز در خودمان رشد و تغییر ایجاد کرده باشیم. جناب مهندس نیز می‌فرمایند: تأثیر وادی‌ها در زندگی رهجو زمانی نمایان می‌شود که او در مسیر حرکت قرار بگیرد؛ چراکه بدون حرکت، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. همان‌طور که یک جوی آب اگر در جریان نباشد، به آب راکد و فاسد تبدیل می‌شود، انسان نیز بدون حرکت دچار رکود خواهد شد و تغییری در او به وجود نخواهد آمد. در طول سفر، ضد ارزش‌ها همواره به سراغ ما می‌آیند و تنها راه مقابله با آن‌ها، حرکت در صراط مستقیم و پایبندی به اصول است. در هر کاری باید بر اساس برنامه و نظم حرکت کنیم. این‌گونه نباشد که تنها به گفتن «توکل بر خدا» بسنده کنیم و بدون تلاش، انتظار نتیجه داشته باشیم. توکل واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که ابتدا تفکر کنیم، راه درست را انتخاب کنیم و سپس با تلاش و حرکت در آن مسیر قدم برداریم. در این صورت است که خداوند نیز مسیر را برای ما هموار می‌نماید.

مرزبان خبری: مسافر عبدالرضا 

تایپ: مسافر حسین لژیون دوم

ویرایش و ارسال : مسافر پوریا