English Version
This Site Is Available In English

وادی پنجم می‌گوید: «تفکر، قدرت عمل نیست؛ تفکر زمانی ارزش دارد که با رفتن و رسیدن همراه شود.»

 وادی پنجم می‌گوید: «تفکر، قدرت عمل نیست؛ تفکر زمانی ارزش دارد که با رفتن و رسیدن همراه شود.»

جلسه اول از دور اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ با استادی راهنما مسافر ابوذر، نگهبانی مسافر محسن و دبیری مسافر شهاب با دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من» در روز یکشنبه مورخ ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.


سلام دوستان، ابوذر هستم؛ یک مسافر.

 


در ابتدا تبریک می‌گویم به نگهبان و دبیر جلسه بابت اولین جلسه خدمت و از نگهبان و مسئولین سپاسگزارم که اجازه دادند من هم در این جایگاه خدمت کنم. در مورد دستور جلسه گفته می‌شود «در جهان ما…» اگر بخواهیم این عبارت را بشکافیم، باید بدانیم منظور از جهان ما همان جهان خاکی است؛ چون در آموزش‌ها می‌خوانیم که انسان در سه جهان زندگی می‌کند: جهان ذهن، جهان خواب و جهان خاکی. در این وادی، صحبت بر سر جهان خاکی است. در چهار وادی اول، ما به‌طور کلی روی تفکر کار می‌کنیم؛ اینکه مهارت تفکرمان را بررسی کنیم. در وادی اول می‌گوید: «با تفکر، ساختارها آغاز می‌شوند.» در وادی دوم: «هیچ موجودی بیهوده قدم به حیات نگذاشته است.» در وادی سوم: «هیچ موجودی به اندازه‌ی خود انسان، درباره‌ی خودش فکر نمی‌کند.» و در وادی چهارم، مسئله‌ی خداوند مطرح می‌شود؛ اینکه هیچ‌کس بار نقص دیگری را به دوش نمی‌کشد و ما باید مسئولیت زندگی‌مان را خودمان به‌دست بگیریم و حرکت کنیم. اما وادی پنجم می‌گوید: «تفکر، قدرت عمل نیست؛ تفکر زمانی ارزش دارد که با رفتن و رسیدن همراه شود.» یعنی باید از جهان ذهنی قدم بگذاریم به جهان عملیاتی. تا وقتی من نخواهم چیزی را عملی کنم، هیچ فایده‌ای برایم ندارد؛ چه طلا باشد، چه سنگ. مثل آن شعر که می‌گوید: «از داد و فریاد، همه گفتند و نکردم… یارب، چقدر فاصله‌ی دست و زبان است.» در این وادی، هفت کلید به ما داده می‌شود تا بتوانیم به حال خوش برسیم. یکی از این کلیدها بازگشت از ضد ارزش‌هاست. در سفر اول، ما همین کار را انجام می‌دهیم؛ مصرف مواد را کنار می‌گذاریم و به جای آن، یک ارزش قرار می‌دهیم. مثلاً خوردن OT در زمان و میزان مناسب، خودش یک ارزش است. کلید دیگر خودداری است. الان دو هفته تعطیلات تابستانی کنگره است. یک سفر اولی در این تعطیلات باید چه کند؟ به نظر من، بهترین کار خودداری کردن است. چون در این دو هفته، معلمان ضد ارزش‌ها همه‌جا هستند. کافی است کنار یک رودخانه بروید؛ محال است چند خانواده نشسته باشند و کنارشان کسی سیگار نکشد. این‌ها همه معلمان اعتیادند. پس سفر اولی باید مراقب باشد. من خودم یادم هست وقتی تازه وارد شعبه شدم، یکی از دوستان کنگره را به من معرفی کرد. آن زمان فکر می‌کردم قرار است اطلاعاتم را ببرد خانه و با خانواده‌ام مطرح کند، در حالی که خودم روی متادون خوراکی و شیشه بودم و حال خوبی نداشتم ولی اطلاعات غلط داده بودم. تا اینکه یک روز در لژیون، استاد خوبم درباره‌ی وادی پنجم صحبت می‌کرد.

 

 

همان‌جا به او گفتم حقیقت این است که من هنوز گریز می‌زنم. همه چیز شروع به درست شدن کرد. یک هفته سقوط آزاد رفتم و بعد سفرم را منظم شروع کردم. برای همین می‌گویم سفر اولی، مخصوصاً در تعطیلات، باید خودداری را جدی بگیرد. ممکن است فکر کنیم برویم به دوستان پیام کنگره بدهیم؛ کار انسان‌دوستانه‌ای است. اما کنگره می‌گوید: «تو هنوز ایزوله نشده‌ای و زمان پیام دادن نیست.» در این مرحله، بهترین کار خودداری است؛ نه پیام دادن، نه رفتن به پاتوق‌ها، نه دیدن دوستان مصرف‌کننده. فعلاً باید فقط حفظ خود باشد؛ بقیه‌اش در زمان مناسب اتفاق می‌افتد. از اینکه به من توجه کردید ممنون.

جلسه راهنمایان:

 

 

 

خدمتگزاران نمایندگی:

 

 

 

 

 

تهیه، تنظیم و ارسال: گروه سایت 

کنگره ۶۰ نمایندگی شاهین‌شهر 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .