حرکت کردن و رسیدن

جلسه دوم از دوره ششم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی بوئین‌زهرا، با استادی راهنمای محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه "در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید" یکشنبه 28 تیر ۱۴۰۵  رأس ساعت ۱۷ آغاز به‌ کارکرد.

به نام قدرت مطلق الله
دستور جلسه: وادی پنجم، در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.

سخنان استاد: سلام دوستان، رضا هستم یک مسافر، ابتدا از نگهبان و دبیر محترم تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم.

اما وادی پنجم؛ در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید. این وادی، وادی حرکت است؛ وادی عملکرد است. اگر می‌خواهیم این وادی را به‌خوبی درک کنیم، باید به وادی‌های قبل اشاره کنیم. وادی اول می‌گوید: «با تفکر؛ ساختارها آغاز می‌گردد. بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود.» این وادی، تفکر را به ما یاد می‌دهد. هر آنچه می‌خواهی انجام شود، ابتدا در ذهنت ساخته می‌شود.

برای مثال، من می‌خواهم در کنگره شروع به سفر کنم؛ راهنما می‌گوید که رهایی‌ات را در ذهن خود به تصویر بکش. بسیاری از مسافران بعد از اینکه به رهایی رسیدند، گفته‌اند که من این رهایی را در ذهن خود به تصویر کشیده بودم. آخر جلسات هم گفته می‌شود خواسته خود را در ذهن خود به تصویر بکشید.

اما وادی دوم؛ «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی، قدم به حیات نمی‌نهد. هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.» این وادی، وادی امید است. این وادی به من می‌گوید که در هر جایی و در هر جایگاهی هستی، بیهوده به این دنیا نیامده‌ای. پس تا اینجا ما هیچ عملکردی نداشتیم و صرفاً روی ذهن و روان خود کار کرده‌ایم.

اما وادی سوم؛ «باید دانست هیچ موجودی به میزان خودِ انسان به خویشتنِ خویش فکر نمی‌کند.» این وادی، وادی مسئولیت است. اگر امروز درگیر اعتیاد هستی، تقصیر خودت است. هر آنچه هستی در این جهان، به عهده خودت است. هرآنچه خوب و بد در زندگی وجود دارد، مسئولیتش به عهده خودت می‌باشد.

اما وادی چهارم؛ «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» این وادی می‌گوید که خداوند اختیاری داده است که می‌توانید این کار را انجام دهید یا ندهید.

اما تا اینجا فقط روی ذهن خودمان کار کردیم؛ ولی این آموزش‌ها کجا به درد ما می‌خورند؟ آقای مهندس در این وادی می‌فرمایند که بعضی از افراد هستند که واقعاً مطالب زیادی می‌دانند و از دانش بسیاری برخوردارند، اما در کجای زندگی آن را کاربردی کرده‌اند؟ آیا این‌همه مطلب در جایی به دردشان خورده است؟ این مطالب زمانی به درد می‌خورد که به مرحله عمل برسد.

آقای مهندس در وادی پنجم، به چند نکته کلیدی اشاره می‌کنند: اولین مورد، کارهای ضدارزشی است؛ کسانی که کارهای ضدارزشی انجام می‌دهند، اصلاً در زندگی از آرامش برخوردار نیستند. دوری از ضدارزش‌ها باعث می‌شود آرامش دوباره به ما برگردد.

دومین مورد، خودداری است؛ هرآنچه که فکر می‌کنیم برایمان بد است، از آن دوری کنیم و آن کار را انجام ندهیم. برای مثال: «نمی‌دانم این کار، کار درستی است یا نه، پس آن را انجام نمی‌دهم.»

سومین مورد، قناعت است که در این مورد، آقای مهندس تمثیلی از طبیعت به ما می‌گویند؛ که همان آب تلخ، یک میوه شیرین به ما می‌دهد. چهارمین مورد، صبر کردن است. این واژه در سفر بسیار مهم است؛ صبر کردن همان فرایند پشت سر گذاشتن سفرمان است، اما توأم با تلاش برای رسیدن به رهایی. ۱۱ ماه صبر می‌کنیم تا به رهایی برسیم. این صبر کردن، همراه با تلاش و کوشش است که ما را به هدفمان می‌رساند.

پنجمین مورد، پس‌انداز کردن است. ما فکر می‌کردیم که پس‌انداز کردن فقط برای افراد فقیر است، اما آقای مهندس می‌فرمایند که این‌طور نیست؛ پس‌انداز کردن هم برای افراد فقیر و هم برای افراد ثروتمند ضروری است. آقای مهندس می‌فرمایند: «وقتی یک نان دارید، همان روز همه آن را نخورید.» در نهایت، موارد دیگری نیز وجود دارد که آقای مهندس در این وادی می‌فرمایند؛ انجام دادن این دستورالعمل‌ها باعث می‌شود زندگی خوبی داشته باشیم و در آرامش به مسیر خود ادامه دهیم.

تایپ، تنظیم و عکاس: همسفر امیرحسین لژیون دوم
با تشکر سایت نمایندگی بوئین زهرا