English Version
This Site Is Available In English

در جهان خاکی با حرکت و رسیدن شو شود

در جهان خاکی با حرکت و رسیدن شو شود

یازدهمین جلسه از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ‌۶۰ نمایندگی صبا به استادی راهنما مسافر کامران، نگهبانی مسافر حیدررضا و دبیری مسافر حسین با دستورجلسه «وادی پنجم(در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست بلکه توام با رفتن و رسیدن، کامل می‌گردد) و تاثیر آن روی من» شنبه ۲۷تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار کرد

سخنان استاد:

سلام دوستان کامران هستم یک مسافر؛ امیدوارم جلسه خوبی را بتوانیم با هم برگزار کنیم. در خصوص دستورجلسه می‌دانیم این وادی‌ها همیشه در دستور‌‌جلسات به‌عنوان بخش ثابت بوده‌اند که این نشان‌دهنده اهمیت  وادی‌ها در مسیر آموزش برای مسافران و همسفران است. در چهار وادی اول که وادی‌های تفکر هستند، می‌گوید ما باید درست تفکر کنیم و یک نقشه حساب‌شده برای مسیر خود ترسیم کنیم و برای حل یک مشکل با اراده و تعصب و این‌ها نمی‌توان موفق بود بلکه باید مسئولیت کار خود را بپذیری و حتی به خدا هم واگذار نکنی و در وادی پنجم می‌گوید این تفکر توام با رفتن و رسیدن کامل می‌شود.

آقای لئوناردو داوینچی در نقاشی تکنیکی به اسم" استاماتو" دارد که مرز بین لبخند و غم را آن‌قدر با ظرافت کار می‌کند که مرز آن‌ها قابل تشخیص نیست یعنی شادی و غم این‌قدر در هم‌تنیده شده است. به‌ نظر من وادی پنجم هم همین‌طور است و به ظاهر همه آن چهار وادی قبل را نقض می‌کند و می‌گوید صرف تفکر کردن تو فایده ندارد و باید آن را به نقطه عمل برسانی. در وادی چهارم تو مسئولیت خود را که مثل بار می‌ماند را  بایستی برداری و در وادی پنجم، این بار را قدم‌ به قدم حمل کنی تا یک اتفاقی بیفتد و تزکیه و تصفیه رقم بخورد. اگر به عنوان وادی نگاه کنیم متوجه می‌شویم که صرف حرکت کردن قضیه را کامل نمی‌کند و حتما باید به یک نقطه‌ای برسم مثل اینکه یک سفر اولی بیاید و  مدام سفر کند و خراب کند و دوباره سفر کند، این که فایده‌ای ندارد!  اتفاقا اثر مخرب دارد برای کسانی که می‌خواهند بار خود را بردارند‌ و این ذهنیت ایجاد می‌شود که فلانی که این همه سال در کنگره هست و وضعش این‌طور است پس من هم شبیه او خواهم شد! در صورتی که ایراد از روش درمان و کنگره نیست بلکه ایراد از خود آن فرد است که بار را برداشته و چند قدمی هم حرکت کرده است و حالا می‌گوید بار را زمین بگذارم و در واقع " رسیدن" در این موضوع نبوده است.

نکته دیگر در عنوان وادی پنجم این است که در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست ولی در جهان بعدی، تفکر و تعقل ایجاد تصاویر مجازی می‌کند. پس تا در این جهان خاکی زندگی می‌کنیم بایستی دانسته‌های ما عملی بشود و همان‌طور که مهندس بارها گفته اند دانسته‌های ما به دو دسته نظری و عملی تقسیم می‌شوند. دانسته‌های نظری هیچ‌وقت به نتیجه نمی‌رسند چون در مرحله کاوش و کنکاش باقی می‌مانند مثل اینکه این همه اطلاعات در مورد اعتیاد وجود دارد ولی باز عده‌ای معتقدند که اعتیاد درمان ندارد و بیماری پیش‌رونده است و از این حرفها؛ ولی دانش کنگره می‌گوید ما به دنبال دانسته‌های عملی هستیم و از عمل به نظر رسیده‌ایم.

وادی پنجم دانسته‌های نظری است یعنی چیزی که به کار ما بیاید و عمل کنیم و گرنه صرفا صحبت کردن و مشارکت‌کردن کار مهمی نیست. ما اگر توان حرف زدن نداشته باشیم ولی آنچه که آموزش دیده‌ایم را عملی کنیم خیلی بهتر از آن است که قشنگ حرف بزنیم و عمل نکنیم. اجرا کردن و عمل به دانسته‌ها است که انسان را در هستی جلو می‌اندازد. ما قدرتی به نام" شو، شود" داریم و همان‌طور که در وادی آمده است ما در سه جهان خاکی، ذهنی و خواب در حال زندگی هستیم. در جهان ذهنی خود قدرت " شو، شود" با تفکر صرف انجام شده و این مقدمه‌ای است برای " شو، شود" در جهان خاکی با این تفاوت که در جهان خاکی، " شو، شود" همراه با حرکت و رسیدن صورت می‌گیرد و آدمی که مدام در ذهن خود درگیر قضاوت و کینه و رنجش و این مسائل هست اساسا حرکتی نمی‌تواند بکند تا به  فرمان عقل نزدیک بشود چون هر آنچه در ذهن خود بسازیم نتیجه آن را در بیرون می‌بینیم. بنابراین کلیدی ترین نکته وادی پنجم این است که "شو" ما با حرکت کردن تبدیل به " شود" می شود.

در این وادی برای رسیدن به تزکیه و پالایش ۷ آیتم ذکر شده است که مهمترین آن‌ها آیتم اول و دوم یعنی برگشت از ضد‌ارزش‌ها و خودداری است چون وقتی من بخواهم کاری را انجام بدهم و به نتیجه برسم اول از همه باید بدانم که کار مثبت را انجام بدهم، کار منفی انجام ندهم و کاری که نمی‌دانم مثبت است یا منفی، خودداری کرده و آن را انجام ندهم. امیدوارم این هفته، بتوانیم از این وادی بهره ببریم و در قسمت‌هایی که مشکل داریم، کار کنیم چون ممکن است یک کسی در" خودداری" مشکل داشته باشد و دیگری در " تجسس، قضاوت و غیبت کردن" و یک نفر دیگر در " پس‌انداز کردن" یا " صبر" یا " توکل ورضا و تسلیم"، مثلا اگر من تسلیم راهنما و ایجنت و مرزبان هستم باید در تمام مراحل درمان این‌طور باشم نه آن‌جایی که خودم دوست دارم تسلیم باشم و آنجا که دوست ندارم نباشم. از اینکه به حرف‌های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

عکس: مسافر ابوالفضل
تایپ و ارسال: مسافر حیدررضا
خدمتگزاران سایت نمایندگی صبا

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .