ما باید ساختار فکری خودمان را به ساختار عملیاتی تبدیل کنیم

همسفر مهلا:

برداشت من از وادی پنجم با عنوان «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» این است که ما باید ساختار فکری خودمان را به ساختار عملیاتی تبدیل کنیم. در غیر این صورت، هرگز به نتیجه نخواهیم رسید. به قول قدیمی‌ها، با حلوا حلوا گفتن دهان‌مان شیرین نمی‌شود. ما تمرین می‌کنیم تا ساختارهای تفکرات خود را از قوه به فعل درآوریم و به آن دسته از افکارمان که منطقی هستند اجازه دهیم تا وارد مرحله‌ اجرایی و عملیاتی شوند و ساختارهای عملی جدید را به وجود آورند.

باید اضطراب، ترس، عدم اعتماد به نفس، ناامیدی و نکات منفی را کنار بگذاریم تا به مرحله‌ آرامش برسیم. باید کردار نیک، گفتار نیک و پندار نیک داشته باشیم. در ضمن، باید از دانسته‌های خود به‌خوبی استفاده کنیم. اگر چیزهای زیادی بدانیم ولی از آن‌ها استفاده نکنیم، هیچ ارزشی ندارد.

برای به تعادل رسیدن باید تزکیه و پالایش را از خودمان شروع کنیم؛ یعنی دوری از ضد ارزش‌ها و رفتن به سمت ارزش‌ها. برای دوری از نگرانی، ناامیدی، ترس و غیره، باید این پله‌ها طی شود. ۱- برگشت از ضد ارزش‌ها: وقتی روان آدمی به ضد ارزش‌ها آلوده می‌گردد، بی‌قرار می‌شود؛ بنابراین باید از ضد ارزش‌ها پرهیز نمود و از انجام آن‌ها، اگر در حال انجامشان هستیم، بازگشت کنیم.

۲- خودداری: گاهی اوقات نمی‌دانیم انجام کاری درست است یا نه؛ بنابراین عقل حکم می‌کند که از انجام آن خودداری کنیم. ۳- قناعت: ما از دامان طبیعت به وجود آمده‌ایم و باید یاد بگیریم که چگونه از ساده‌ترین چیزها و از کمترین امکانات، بهترین‌ها را به وجود آوریم. ۴- صبر: ما باید از طبیعت یاد بگیریم. طبیعت برای مهیا کردن تولیدات خودش نیاز به زمان دارد؛ مانند تغییر فصل‌ها.

۵- تجسس، قضاوت و غیبت: بعضی‌ها مانند یک فضولِ بدون حقوق و دستمزد، در امور شخصی دیگران تجسس و جاسوسی می‌کنند و اسم این کار را خیر و ثواب می‌گذارند و برای دیگران مجازات صادر می‌کنند و خودشان هم آن را اجرا می‌کنند. ۶- پس‌انداز: عقل حکم می‌کند که اگر نان نداشتیم و بعد از یک هفته گرسنگی و بی‌نانی، نانی مهیا شد، نباید همه‌ی آن را بخوریم؛ بلکه باید نصف آن را بخوریم و نصف دیگر را پس‌انداز کنیم.

۷- توکل، رضا و تسلیم: در همه‌ی مراحل باید به قدرت مطلق توکل کنیم و در هر شرایطی نظر به هدایت و حمایت او داشته باشیم و با قلب، زبان و عمل نسبت به آنچه او تقدیر کرده است رضایت داشته باشیم و در نهایت، تسلیم خواسته‌ی قدرت مطلق باشیم؛ نه موافقتی داریم و نه مخالفتی. 

نویسنده: همسفر مهلا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر آذر رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی رضوی