تفکر در ادامه باید به عمل برسد

جلسه نهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صالحی ۲، روز شنبه ۲۷ تیرماه ۱۴۰۵ با استادی مسافر حشمت، نگهبانی مسافر عبدالله و دبیری مسافر علی، با دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من» رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حشمت هستم مسافر.خداوند را شاکرم که بار دیگر این فرصت نصیب من شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از آموزش‌های کنگره ۶۰ بهره‌مند شوم. از تمامی عزیزانی که در این مسیر زحمت می‌کشند و شرایطی را فراهم می‌کنند تا انسان‌هایی مانند من که زمانی سردرگم بودند، بتوانند مسیر درست زندگی را پیدا کنند، سپاسگزارم.

دستور جلسه این هفته به ما می‌گوید:«در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.»
ما در وادی‌های ابتدایی با موضوع تفکر آشنا شدیم. تفکر، آغاز حرکت است؛ چیزی که در ذهن شکل می‌گیرد و باید در ادامه به مرحله عمل برسد. ذهن انسان همواره در حال برنامه‌ریزی برای امروز و فردای ماست، اما تنها فکر کردن کافی نیست؛ باید آنچه را در ذهن داریم، عملی کنیم.

برای مثال، اگر در زندگی دچار استرس و نگرانی می‌شویم، باید یاد بگیریم که به جای تجسس در زندگی دیگران، به خودمان و مسیر خودمان توجه کنیم. گاهی انسان به جای اینکه به اصلاح خودش بپردازد، مشغول قضاوت دیگران می‌شود؛ مثلاً وقتی فردی را می‌بیند که امکانات بیشتری دارد، با خود فکر می‌کند که شاید از راه درستی به دست نیاورده است. این همان قضاوت و تجسس است که باید از آن فاصله بگیریم.
در مورد قناعت هم باید بدانیم که قناعت به معنای کم داشتن نیست، بلکه به معنای درست استفاده کردن از داشته‌هاست. گاهی ممکن است انسان امکانات زیادی داشته باشد، اما با مدیریت صحیح می‌تواند بخشی از آن را برای روزهای سخت ذخیره کند. قناعت یعنی داشتن تفکر درست نسبت به نعمت‌هایی که در اختیار ماست.
برای اینکه بتوانیم تفکرات مثبت خود را به عمل تبدیل کنیم، ابتدا باید ضد ارزش‌هایی مانند ترس، ناامیدی، اضطراب و استرس را از وجود خود کم کنیم و به سمت امید و حرکت پیش برویم. همان‌طور که مهندس دژاکام در آموزش‌ها اشاره می‌کنند، با پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک می‌توانیم به رفتار درست برسیم.

در فرهنگ عامیانه می‌گوییم: «حرف را باید در گلو مزه‌مزه کرد و بعد بیرون داد.» این جمله به ما یادآوری می‌کند که قبل از هر کاری باید پالایش و تزکیه انجام شود. انسان باید ابتدا افکار و اندیشه‌های خود را اصلاح کند، سپس آن‌ها را به عمل تبدیل نماید.
وقتی پندار، گفتار و کردار انسان در مسیر درست قرار بگیرد، دیگر جایی برای کارهای ضد ارزشی باقی نمی‌ماند؛ انسان کمتر وارد زندگی دیگران می‌شود، کمتر قضاوت می‌کند، درست‌تر برنامه‌ریزی می‌کند و می‌تواند آینده‌ای بهتر برای خودش بسازد.
در پایان از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.به افتخار همه مسافران و تلاشگران این مسیر، دست بزنید.