باید دانسته‌ها را به حالت اجرا درآورد تا قابل ارزش باشد

همسفر فرحناز رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
گوش کردن به درس‌های وادی پنجم به من آموخت که افکار خود را چگونه مدیریت و بعد آ‌ن‌ها را تبدیل به واقعیت کنم. وادی پنجم به ما می‌گوید که بسیاری از محدودیت‌های زندگی ما ریشه در تصورات ذهنی نادرست است و تا زمانی‌که انسان در زندان افکار منفی، ترس‌ها و الگوهای ذهنی محدود خود گرفتار است، نمی‌تواند به توانمندی‌هایش دست یابد. من از این وادی آموختم که تمام قضاوت‌های منفی را کنار بگذارم و در مواجه با مشکلات به جای غرق شدن در افکار منفی و ناامیدی به دنبال حقیقت و راه حل باشم تا بتوانم مسیر زندگی‌ام را تغییر دهم؛ این درس‌ها باعث شد تا من به یک موضوع بسیار مهم فکر کنم؛ چگونه تفکرات مثبت را از مرحله ذهن به مرحله عمل بیاورم؟ وادی پنجم به من فهماند که تنها دانستن  و مثبت بودن کافی نیست؛ باید اول از تفکرات منفی خود فاصله بگیریم تا زمانی‌که ما درگیر افکار منفی هستیم، نمی‌توانیم حقیقت زندگی یا توانایی‌های واقعی خودمان را ببینیم؛ این درس‌ها ما را به یک بیداری دعوت می‌کند. ما باید با آگاهی و حضور در جهان خاکی حقیقت را ببینیم؛ این مسیر یعنی گذر کردن از جهان ذهنی به جهان واقعی، همان راهی که می‌تواند باعث شود افکار مثبت ما از مرحله خیال به مرحله عمل تبدیل شود؛ اما در مرحله دوم استاد دژاکام به ما راهکاری برای مدیریت این وضعیت می‌دهند؛ من فهمیدم که اگر بخواهیم از آن خواب ذهنی بیدار شویم و بتوانیم تصورات مثبت خودمان را از مرحله ذهن به مرحله عمل بیاوریم، نباید فقط به آرزوهای ذهنی تکیه کنیم؛ بلکه باید از طریق رعایت چند اصل کلیدی، آن ها را در جهان خاکی عملی کنیم؛ استاد اشاره کردند برای تبدیل تفکرات مثبت به واقعیت باید از اصول قناعت، صبر، و پس‌انداز استفاده کرد؛ قناعت: یعنی به جای این‌که در جهان ذهنی خود در پی خواسته‌های بی‌پایان و خیال بافی‌های بزرگ باشیم، با آن‌چه که در دست داریم در جهان خاکی آرامش پیدا کنیم؛ قناعت به ما کمک می‌کند از هیجان‌های دروغی فاصله بگیریم و از داشته‌هایمان لذت ببریم. صبر: یعنی ما باید، بفهمیم که عملی کردن تفکرات مثبت زندگی، یک فرآیند زمان‌بر است و ما نمی‌توانیم بلافاصله آن تفکرات را عملی کنیم؛ بلکه باید با صبر در مسیر هدفمان قدم برداریم. پس‌انداز: یعنی مدیریت تدریجی و ذخیره کردن؛ پس‌انداز کردن از نظر استاد دژاکام شامل ثروتمندان نمی‌باشد؛ چون آن‌ها از نظر مالی غنی هستند و این انسان‌های فقیرند که از داشته‌هایشان باید برای روز مبادا پس‌انداز داشته باشند.

همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
"در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید." از وادی اول تا چهارم روی تفکر کار شده است و تفکر حالات گوناگونی دارد؛ تمام ساختارها با تفکر به وجود می‌آید و هیچ موجودی جهت بیهودگی پا به حیات نگذاشته است. باید، بدانیم که هیچ موجودی به اندازه خودمان به خود فکر نمی‌کند؛ در وادی چهارم مسئله خداوند و مسئولیت را مطرح می‌کند که خط و خطوط را مشخص نموده تا گریز‌گاهی نیز پیدا نکنیم، مسئولیت را به خداوند ندهیم و آن را سد کرده که فقط یک راه را داشته باشیم؛ آن هم این‌که فقط روی خودمان حساب کنیم؛ البته روی کمک‌های دیگران حساب کردن را منکر نمی‌شویم. اگر وادی‌ها وارد عمل نشوند هیچ ارزشی ندارند. در واقع وادی پنجم می‌گوید که به این همه گفتارها می‌توان عمل کرد یا خیر؟ اگر نتوان عمل کرد هیچ ارزشی ندارند؛ بنابراین باید دانسته‌ها را به حالت اجرا درآورد تا قابل ارزش باشد. چند نوع جهان حیاتی داریم: یکی جهانی که در آن زندگی می‌کنیم (جهان فیزیکی)؛ جهان خواب که وقتی می‌خوابیم در بعد دیگر و جهان دیگر هستیم که مقداری از آن را به یاد می‌آوریم و مقداری را فراموش می‌کنیم و جهان ذهنی که فوق‌العاده حائز اهمیت، پیچیده و شگفت‌انگیز است که قابل درک نیست و از شاهکارهای عظیم خلقت است، زیرا خیلی عظیم و بزرگ می‌باشد. در واقع چهار وادی اول فقط روی جهان ذهنی کار کرده‌اند و وادی پنجم به ما می‌گوید که از جهان ذهنی به جهان عملیاتی قدم بگذار و آن‌ ساختاری که در ذهنت ساخته‌ای را در جهان عملیاتی به حالت اجرا درآور که همان شو، شود است. البته حیات‌های دیگری نیز وجود دارد (هفت آسمان). جهان ذهنی، مقدمه برای برنامه‌ریزی و تمرین برای زندگی کردن در جهان خاکی و سایر جهان‌ها می‌باشد، برنامه‌ریزی به‌وسیله ساختار و تفکر به وجود می‌آید. برای این‌که ساختار ذهنی را به حالت عملیاتی تبدیل کرد نیاز به بستری دارد که باید از اضطراب، ترس، عدم اعتماد به نفس، ناامیدی و سایر نکات منفی و ضد ارزش‌ها خارج شویم تا به مرحله آرامش قدم بگذاریم که این کار نیاز به پاکسازی و سازندگی دارد و آن را باید از خودمان شروع کنیم؛ پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم را در نظر بگیریم. حال برای خروج از ضد ارزش‌ها و رسیدن به تعادل بایستی پله‌هایی را طی کنیم که شامل: ا) برگشت از ضد ارزش‌ها: که باید پرهیز و بازگشت از آن‌ها را آموزش بگیریم. ۲) خودداری: برای انجام هر کاری فکر کنیم، گاهی اوقات کاری را می‌خواهیم انجام دهیم ولی نمی‌دانیم که درست است یا غلط؟ در این شرایط باید از انجام دادن آن خودداری کرد. ۳) قناعت : باید، بدانیم که چگونه از ساده‌ترین و کم‌ترین چیزها بهترین‌ها را به وجود آورد که در این شرایط باید از گل‌ها، میوه‌ها و کشاورزی در طبیعت الگو بگیریم. قناعت باید در تمام سطوح در نظر گرفته شود، حتی در تربیت فرزندان که خیلی حائز اهمیت است؛ به طوری که اگر می‌خواهید به بچه‌های خود خدمت کنید، باید آن‌ها را خوب تربیت کنید؛ یعنی اول باید رفتار، کردار و منش خود را درست کرده و بعد بتوانیم کودکان خوب تربیت کنیم. ۴) صبر: به معنی پشت سر گذاشتن و طی کردن زمان همراه با تلاش و کوشش لازم برای هدف تعیین شده می‌باشد که در واقع صبر جز ابزار زندگی است و باید در مورد این مقوله نیز از طبیعت الگو‌برداری کنیم و همه چیز با صبر انجام می‌شود، که گاهی تلخ و طاقت فرسا و گاهی شیرین است که نتیجه آن پیروزی می‌باشد. ۵) تجسس، قضاوت و غیبت: در واقع تجسس به معنای دخالت کردن در امور دیگران است و علت انجام این کار این است که فرد، فکر و برنامه‌ریزی در زندگی ندارد و اسم این کار را ثواب، خیر و کنجکاوی می‌گذارد؛ در صورتی‌که این کارها اصلاً ربطی به فرد ندارد و با این کار فقط یکسری اطلاعات غلط و ناقص به دست می‌آورد که بعد شروع به قضاوت و حکم صادر می‌کند که به آن غیبت گفته می‌شود؛ در نهایت در زیر دیواری پوسیده که غیبت کرده روی سرش خراب می‌شود؛ اکنون می‌آید و دنبال مقصر می‌گردد در حالی‌که نمی‌داند مقصر اصلی جهل و نادانی خودش است. موضوع دیگر این‌ است که یاد بگیریم هر حرفی را سر جای خودش مطرح کنیم و به خود آن فرد، البته زمانی‌که حالش خوب است، بگوییم تا در نهایت سوءتفاهم‌ها بر طرف شود. ۶) پس‌انداز : هم به صورت مادی و هم معنوی است (کار خیر و اطلاعات و آگاهی). البته اکثر افراد فکر می‌کنند که پس‌انداز کردن برای افراد پولدار و ثروتمند است در حالی‌که پس‌انداز کردن برای افرادی است که چیزی ندارند، فقیر، بی‌چیز و حداقل بگیر هستند؛ باید آن را اجرا کنیم و به فرزندان خود نیز بیاموزیم تا اسراف نکنند؛ قناعت با خودش پس‌انداز کردن را همراه دارد. ۷) وکیل، رضا و تسلیم: همیشه باید تلاش کنیم و خدا را وکیل خود قرار دهیم؛ توکل به صورت زبانی، دلی و عمل است و از او رضایت داشته باشیم.وقتی از وکیل و رضا عبور کنیم وارد مرحله تسلیم می‌شویم و خواسته‌های ما با خواسته‌های خداوند یکی می‌شوند.

رابط خبری: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
ویرایش و ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد