قبل از آمدن به کنگره، درگیر تاریکی، خشم، قضاوت و ناآگاهی بودم و تمام افکار و اندیشهام صرف نجات دادن مسافرم از اعتیاد میشد. مقصر همه مشکلات را او میدانستم و تصور میکردم که باعث رنج و ناراحتی من و خانوادهام شده است. در آن زمان حال درونم آشفته بود، ذهنم پر از افکار منفی، قضاوت و سرزنش بود و هر اتفاقی میافتاد، تقصیرها را به گردن مسافرم میانداختم. درک درستی از بیماری اعتیاد نداشتم و بدون اینکه فکر کنم، دیگران را قضاوت میکردم. از خانواده مسافرم دلخوری و نفرت داشتم، در واقع خودم در تاریکی و ناآگاهی زندگی میکردم و نمیدانستم این حال بد، هم به خودم و هم به خانوادهام آسیب میزند.
وقتی به کنگره آمدم و آموزش گرفتم، کمکم نگاهم تغییر کرد، فهمیدم فقط مسافرم مقصر نیست، من نیز به خاطر ناآگاهی، ترس، خشم و حال بد، اشتباهات بسیاری داشتم. دریافتم که با سرزنش و قضاوت نه تنها کمکی به مسافرم نمیکردم؛ بلکه خودم و خانوادهام را بیشتر در تاریکی فرو میبردم.
با آشنایی با آموزشهای کنگره، تفکر من تغییر کرد، یاد گرفتم به جای قضاوت درک کنم، به جای سرزنش، آگاه شوم و به جای نفرت، راه درست را پیدا کنم. همچنین آموختم روی رشد و جهانبینی خودم تمرکز کنم و برای آن زمان بگذارم. امروز احساس میکنم از آن تاریکی فاصله گرفتهام و آرام آرام به سمت روشنایی، آرامش و آگاهی در حرکت هستم.
از آقای مهندس و راهنمایم همسفر شیرین برای این بیداری و آرامش سپاسگزارم.
نویسنده: همسفر اعظم رهجوی همسفر شیرین (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی همسفر شیرین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی همسفر سمیه(لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
115