پلی میان تفکر و عمل

جلسه دوازدهم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیرکبیر به استادی اسیستانت راهنمایان همسفر‌ شهره، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر راحله با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

قبل از این‌که راجع به دستور جلسه صحبت کنم می‌خواستم از ایجنت همسفر سمیه، مرزبانان، دبیر، نگهبان و راهنماها ممنون هستم که اجازه دادند من در این جایگاه خدمت کنم. ان‌شاءالله جلسه خیلی خوبی را کنار همدیگر داشته باشیم. وادی پنجم که قسمتی از آن، عنوان وادی پنجم هست و یک قسمت دیگر آن این‌که ببینیم چه تأثیری روی من گذاشته است؟‌ این خودش مهم است که من اگر وادی‌ها را مطالعه می‌کنم، ببینم چه قدر کاربردی و چه عملی روی خودم انجام دادم و همین‌طور در زندگی من چه تأثیری داشته؛ چون این‌طور نیست که ما فقط مطالعه کنیم و بگذریم؛ چون این موضوعات را باید کاربردی انجام دهیم.

در همین وادی می‌گوید که تا الان ما هر چه فکر کردیم یا تفکرهایمان هست و فکرهایی که منطقی یا درست هستند، دیگر به عمل دربیاوریم تا بتوانیم از آن استفاده کنیم؛ چرا که برای هر مشکلی که پیش می‌آید؛ باید راهی را ما انتخاب کنیم تا بتوانیم در آن مسیر حرکت کنیم؛ زیرا انسان همیشه بر سر یک دو راهی قرار می‌گیرد؛ آنجایی که اختیار دارد که با فکر خودش راه و مسیر خودش را انتخاب بکند. گاهی هم هست که ما با دست‌های خودمان مشکلات ایجاد می‌کنیم و در آن تاریکی فرو می‌رویم و دنبال یک راه‌ حل هستیم؛ در صورتی که بعضی وقت‌ها ممکن است قبل از این‌که تفکر کنیم، می‌آییم کاری را انجام می‌دهیم و وقتی در درونش می‌رویم، تفکر می‌کنیم و آن وقت هست که می‌خواهیم دنبال راه‌ حل بگردیم.

ولی الان ما زمانی که به کنگره آمدیم، کنگره راه و مسیر را به ما نشان داد و ما اختیار داریم که انتخاب کنیم در راه و مسیری که در کنار مصرف‌کننده هستیم، چگونه طی کنیم؟ این وادی‌ها دارند به من کمک می‌کنند که من باید چگونه فکر کنم؟ به چه فکر کنم؟ به چه چیزهایی نباید فکر کنم؟ آیا فکرهایی که داریم می‌کنم درست است؟ می‌توانم این فکرها را عملی انجام بدهم یا ندهم؟ همین‌طور به من می‌گوید که تو اصلاً بیهوده به این دنیا نیامده‌ای و حتماً برای کاری آمدی؛ پس اگر مشکلاتی ایجاد می‌کنی، دنبال راه‌ حلش هم باید باشی و این را هم بدانم که من باید دستم روی زانوهای خودم باشد، خودم روی پای خودم بایستم. هیچ‌کس نمی‌تواند به من آن کمک را کند و از دیگران هم توقعی نداشته باشیم؛ زیرا مشکلی هست که من ایجاد کرده‌ام و وقتی در مسیر قرار بگیرم، مشکلاتم را می‌توانم حل کنم.

در وادی پنجم هم همین را به من یاد می‌دهد که یک سری پله‌هایی است که من باید از آن‌ها عبور کنم که همان ضد ارزش‌ها هست، خودداری، قناعت، صبر، تجسس، غیبت، پس‌انداز، توکل و تسلیم می‌باشد. این‌ها مراحلی هستند که به من کمک می‌کنند تا من بتوانم وقتی در مسیر قرار گرفتم بتوانم از آن به‌خوبی عبور کنم تا بتوانم مشکلاتم را حل کنم. فقط کافی است که ما بتوانیم آموزشی که می‌گیریم؛ حتی شده یک جمله از آن آموزش را کاربردی انجام بدهیم. فقط این نیست که من بنشینم و صبح تا شب فکر کنم. اگر تلاش و حرکتی نکنم، به آن خواسته‌ام و به آن نتیجه‌ام نمی‌رسم.

ولی نیاز دارد که من اول یاد بگیرم و آموزش بگیرم. درست است که ما داریم فکر می‌کنیم؛ ولی یک وقت‌هایی در درون خودمان تشخیص نمی‌دهیم که کدام راه الان درست است و فقط دارم فکر می‌کنم. بعضی وقت‌ها زیادی فکر کردن، خودش مانع از حرکت من می‌شود و گاهی هست فقط نشسته‌ایم و فکر می‌کنیم و حتی برای یک خرید، برای یک لباس که می‌خواهیم بخریم؛ برای یک وسیله‌ای که می‌خواهیم بخریم، چه قدر باید ما فکر کنیم؟ آیا این به درد من می‌خورد؟ آیا الان من لازم دارم؟ پس همه این‌ها افکاری هستند و فکری هست که در سر من می‌گذرد.

ولی قبل از این‌که هر کاری که بخواهیم انجام بدهیم که در کنگره هم به ما آموزش داده شده این هست که اول تفکر کن؛ ولی گاهی هست که تفکر می‌کنیم، ولی شاید الان موقع آن نیست یا به آن درجه نرسیده که به آن دست پیدا کنیم. اگر که بخواهیم به مقصدی برسیم که الان ما همسفران هستیم و می‌خواهیم مسافر رها بشود یا این‌که اگر بخواهم من خودم از ضد ارزش‌ها رها شوم، باید تلاش کنم، حرکت کنم و بخواهم و خواسته من هم باشد.

حالا در کنگره این آموزش به من همسفر داده می‌شود و این وادی‌ها مثل یک چراغی هستند که راه و مسیر را برای من روشن می‌کند که تو در آن 4 وادی، تفکر کردن را یاد گرفتی و الان لازم هست که تفکر کنی. ان‌شاءالله الان که در کنگره حضور داریم بتوانیم از علم کنگره و دانشی که دارد به من همسفر آموزش می‌دهد که من چه کار باید کنم در زندگی‌ام و چگونه فکر کنم، استفاده کنم تا بتوانم به آن خواسته و هدفی که دارم برسم. فقط کافی است که از یک سری پله‌ها عبور کنم.

مرزبانان کشیک: همسفر‌ مهناز و مسافر‌‌ محمدحسین
عکاس: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
تایپیست: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی امیرکبیر تهران