ارزش دانستن همراه عمل

رهجو‌های لژیون سوم در ارتباط با دستور جلسه نوشتند:
همسفر مرضیه
وادی پنجم به من آموخت، برای این‌که ساختارهای فکری و ذهنی خود را عملی کنیم، باید حرکت کرد؛ چرا‌که با فکر کردن تنها هیچ کاری به سرانجام نمی‌رسد‌‌؛ وقتی چیزی را درون ذهن خود بلد باشیم، ولی قدرت انجام آن را نداشته باشیم، ارزشی ندارد؛ مثل این که بدانم غیبت، قضاوت و تجسس کردن کار ضدارزشی است و باعث تخریب و نیز از دست دادن انرژی می‌شود، ولی باز هم این کارها را انجام دهم. این دانستن‌ها زمانی ارزش دارد که آن‌ها را عملی کنم؛ یعنی از ضدارزش‌ها دوری کنم و به طرف ارزش‌ها، قدم بردارم، همچنین با تلاش به تزکیه و پالایش خود بپردازم.
در این وادی یاد گرفتم، اگر از نتیجه کاری  مطمئن نیستم، از انجام آن خودداری کنم. هچنین برای به انجام رساندن هر کاری صبر داشته باشم؛ زیرا هیچ کاشتی را بدون صبر نمی‌شود برداشت کرد. باید به خدا توکل کنم و به رضای او راضی باشم. نکته دیگر از تاثیرات این وادی این بود که فهمیدم: (دانه‌دانه است غله در انبار) همیشه فکر می‌کردم با درآمد کم مگر می‌شود پس انداز کرد! اما آموختم از همین دانه‌ کوچک است که انبار پر می‌شود. پس با درآمد کم هم می‌شود پس‌انداز کرد.

همسفر زهرا
اگر چیزی را یاد داشته باشیم و از آن استفاده نکنیم، هیچ ارزشی ندارد، در این وادی فهمیدیم، هر چه در ذهن داریم باید عملی شود، چراکه اگر عملی نکنیم در همان مرحله تفکر باقی خواهد ماند. دیگر این‌که باید کار را در ذهن خود بسنجیم که آیا این کار خوب است یا خیر؛ اگر خوب بود، به مرحله‌ی عمل برسانیم.
وادی‌های قبل فقط نحوه تفکر را آموختیم، اما در این وادی باید به درون آن‌ها نفوذ کنیم، مثلا از بیرون دریا را به صورت آب و موج می‌بینیم، ولی وقتی در داخل آن می‌رویم با خیلی از موجودات و چیزهای دیگر طرف هستیم. پس باید تفکرات خود را از قوه به فعل دربیاوریم. برای مثال در ذهن خود خواسته لاغری دارم، پس باید آن را عملی کنم. باید بتوانم برنامه‌هایی که راهنمای جونز آموزش می‌دهد را عملی کنم، اگر نه هیچ نتیجه‌ای ندارد.
برای این‌که از آدمی بی‌تعادل به انسانی متعادل برسیم، باید درون خود را درست کنیم؛ باید به فرزندان خود قناعت کردن را آموزش بدهیم تا فرزندانی با‌مسئولیت و باتربیتی را به خود و نیز جامعه هدیه بدهیم. در این دنیا هر کاری که انجام می‌دهیم، باید از طبیعت الگوبرداری کنیم. برای مثال: هواپیما را بشر از روی پرواز پرندگان الگوبرداری کرده است.
در آخر این‌که، بهتر است در کارها‌ی خود صبر داشته باشیم؛ همان‌طور که وقتی محصولی می‌کاریم، می‌بایست صبر کنیم تا به ثمر برسد و محصول مرغوب برداشت کنیم. حالا هم که من و مسافرم به کنگره۶۰، آمدیم، باید صبر کنیم و نقطه تحمل خود را بالا ببریم تا به طعم خوش رهایی و نیز پیروزی از بند اعتیاد برسیم. اگر انسان‌ها در یک‌سری مسائل که به صلاح نیست، پافشاری کنند، قطعا باعث رنج و عذاب می‌شود. پس خداوند خود می‌داند که چه چیزی به صلاح انسان‌ است و چه چیزی به ضرر او می‌باشد.

همسفر حجت
در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید. در وادی پنجم باید تفکرات خود را از قوه به فعل در بیاوریم، یعنی تفکرات را از جهان ذهنی، با حرکت، تلاش و آگاهی، از تصاویر ذهنی به تصاویر واقعی تبدیل کنیم.
زمانی این امر ممکن می‌شود که در دنیای بیرون قابل اجرا باشد و عملی شود؛ آن‌وقت، تفکر ارزشمند می‌شود. یعنی با یک‌جا نشستن و تنها فکر کردن، هیچ مسیری طی نمی‌شود، هیچ کاری به سرانجام نمی‌رسد. پس باید حرکت کنیم و آنچه در مورد آن تفکر کرده‌ایم را به حرکت در آوریم؛ برای این امر، می‌بایست از ضدارزش‌ها دوری کنیم تا به تعادل برسیم؛ برای به تعادل رسیدن، هم باید تزکیه، پالایش کنیم و هم به طرف ارزش‌ها حرکت کنیم. سه اصل در این موضوع به ما کمک می‌کند: پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک؛ چراکه وقتی افکار و اندیشه انسان سالم باشد، گفتار او هم سالم می‌شود و به طرف کردار و عمل صالح هدایت می‌شود. مورد دیگر پس‌انداز کردن بود که انشالله بتوانیم درست پس‌انداز کردن را حتی در زمانی‌که درآمد کمی داریم، در زندگی خود اجرائی کنیم.

رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد