در جهان فیزیکی پارامتر زمان اهمیت پیدا می‌کند

تا وادی چهارم نقشه‌ راه به ما داده می‌شود و در وادی پنجم وارد مرحله عمل می‌شویم. 
تفکر ابتدا در اندیشه شکل می‌گیرد، سپس به زبان می‌آید و در نهایت به عمل تبدیل می‌شود. 
یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می‌شود و تمامی مسافران و همسفران وقتی وارد کنگره می‌شوند، در حقیقت قدم اول را برداشته‌اند. با التماس دعا گفتن چیزی درست نمی‌شود؛ باید وارد عمل شد. آن‌وقت دعا قبول می‌شود؛ زیرا دعا همراه با حرکت و رسیدن، صددرصد برآورده می‌گردد.

ما انسان‌ها در سه بعد زندگی می‌کنیم.
جهان خواب: وقتی می‌خوابیم، وارد جهانی دیگر می‌شویم، بخشی از آن را به یاد داریم و بخشی را نه و این جهانی دوگانه است. 
جهان ذهنی: جهانی فوق‌العاده پیچیده، مهم و شگفت‌انگیز است، شاهکار عظیم خلقت که ما نمی‌توانیم آن را درک کنیم؛ چون عظمتش برایمان عادی شده همان‌طور که روی کره‌ زمین راه می‌رویم؛ اما درک نمی‌کنیم که با سرعت کهکشان راه‌شیری حرکت می‌کند. 
جهان فیزیکی: همین جهان خاکی که در آن زندگی می‌کنیم. در جهان ذهنی اگر بگوییم موجود شو، موجود می‌شود؛ اما آیا می‌توانیم آن را در جهان فیزیکی به عمل درآوریم؟
در جهان فیزیکی، پارامتر زمان اهمیت پیدا می‌کند.

ما سه مرحله پندار، گفتار و کردار داریم.
انسان فکر می‌کند؛ اما آیا می‌تواند تمام آن را به کلام تبدیل کند؟
بین پندار و گفتار فاصله بسیاری وجود دارد و همین فاصله بین گفتار و کردار نیز است، مثلاً می‌گوییم دروغ بد است، اما دروغ می‌گوییم برای رسیدن به آرامش باید شروع به پاکسازی و سازندگی کنیم و مقدمه این حرکت، دوری از ضد‌ارزش‌ها و رفتن به سمت ارزش‌ها است که در قالب پله‌هایی برای ما مطرح شده است.

برگشت از ضد‌ارزش‌ها: یعنی توبه و بازگشت. اگر خسارتی وارد کرده‌ایم باید جبران کنیم. در این پله، ضد‌ارزش‌ها را می‌شناسیم و کم‌کم آن‌ها را کم می‌کنیم و به مسیر ارزش‌ها برمی‌گردیم. 
خودداری: گاهی در انجام کاری نفع و ضرر مشخص نیست و با مشورت هم به نتیجه نمی‌رسیم؛ پس بهتر است آن کار را انجام ندهیم. 
قناعت: اگر قدر داشته‌هایم را بدانم، می‌توانم از کم‌ترین امکانات بیش‌ترین بهره‌وری را داشته باشم. 
صبر: از صبر تا تنبلی یک مو فاصله است. صبر یعنی تلاش و کوشش همراه با در نظر گرفتن زمان برای رسیدن به هدف. طول درمان ده تا یازده ماه است، همسفر در مسیر هدف حرکت می‌کند، سی‌دی می‌نویسد، از ضد‌ارزش‌ها دوری می‌کند و ایمان دارد که با تلاش و فرمانبرداری، رهایی نزدیک است.

تجسس، قضاوت، غیبت: این موارد جزو حرمت‌های کنگره۶۰ هستند و در کتاب آسمانی نیز درباره آن‌ها هشدار داده شده است. در کارگاه آموزشی دوبار به من همسفر تذکر داده می‌شود که از آن‌ها دوری کنم. فضولی و تجسس آرامش را می‌گیرد و انسان را در جایگاه قاضی بی‌اطلاع قرار می‌دهد. به علت جهل و نادانی، غیبت شکل می‌گیرد و در تمثیل آمده که در حال خوردن گوشت برادر مرده خود هستند.
پس‌انداز: در طبیعت دیده‌ایم که گیاهان و حیوانات پس‌انداز می‌کنند؛ آیا ما نیز این کار را بلدیم؟ 
مادیات مهم است و سوار شدن بر مادیات مهم‌تر زیرا با آن می‌توانیم نیروی اهریمنی را شکست دهیم. مادیات به اندازه معنویات ارزشمند است و هرچه بار معنوی داشته باشد، مادیات را با خود می‌آورد.
توکل، رضا، تسلیم: زمانی می‌توانی خداوند را وکیل خود کنی که تمام تلاش و کوشش خود را انجام داده باشی و سپس به نتیجه راضی شوی. ما انسان‌ها مأمور به تلاش هستیم و نتیجه را خداوند مشخص می‌کند. وقتی این را درک کنیم، می‌توانیم تسلیم محض خداوند شویم. در مرحله‌ توکل، خداوند مانند یک وکیل زبردست است و در مرحله رضا، ارتباط بین مادر و فرزند را ببینید که هرچه مادر می‌گوید، فرزند می‌پذیرد؛ زیرا به مادرش ایمان دارد.

 
منابع: کتاب عشق، سی‌دی‌های وادی پنجم و کارگاه‌های آموزشی جهان‌بینی چهارشنبه
نویسنده: راهنما همسفر طیبه (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت