بایستی حتماً حرکت کرد

در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید. برای پروسه عظیم درمان اعتیاد و در راستای به تعادل رساندن اضلاع مثلث درمان اعتیاد؛ یعنی جسم، روان و جهان‌بینی در وادی اول با تفکر و نقش حیاتی و کلیدی آن در چگونگی زندگی و تکامل آن آشنا شدیم. در وادی دوم آموختیم که هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. آموختیم که احساس پوچی و بیهودگی ناشی از اعتیاد و مصرف مواد مخدر با حرکت درست و اصولی ما کاملاً از بین می‌رود.
در وادی سوم یاد گرفتیم که در مسیر حرکت برای درمان اعتیاد فقط و فقط روی توانایی‌های خودمان حساب باز کنیم و به هیچ وجه حرکتمان را با انتظار کمک و یاری دیگران متوقف نکنیم. در وادی چهارم نیز آموختیم مسئولیت زندگی ما به عهده خودمان است نه خداوند؛ نبایستی مسئولیت‌های حیاتی خود را به خداوند واگذار نماییم و از خویش سلب مسئولیت نماییم، زیرا با این تصور و تفکر خداوند به ما کمک نخواهد کرد؛ اما اگر مسئولیت را بپذیریم و حرکت کنیم حتماً به خواسته‌های معقول خودمان خواهیم رسید.
زندگی هر انسانی با توجه به تفکری که دارد شکل می‌گیرد. من از وادی‌های قبلی یاد گرفتم که چگونه باید فکر کنم که من بیهوده نیستم و هیچ‌کس به اندازه خودم برای خودم فکر نمی‌کند و باید خودم مسئول کارهای خودم باشم، این دانسته‌ها به تفکر هر انسانی جهت به سمت مستقیم می‌دهد و باور و ایمان انسان را استوارتر می‌کند؛ اما وادی پنجم به ما می‌گوید که این دانسته‌ها به تنهایی کامل نیست؛ بلکه نیروی مکملی به نام عمل و حرکت کردن را طلب می‌نماید که با ممزوج کردن تفکر و حرکت کردن تا رسیدن می‌توان آن عمل را به پایان رسانید. ممکن است در راه رسیدن به هدف انسان به موانع و مسئله‌هایی برخورد کند؛ ولی باید تلاش و کوشش کند تا از این مشکلات و موانع عبور کند.
وادی پنجم با صراحت تمام می‌گوید که بایستی حرکت کنی و تا حرکت نکنی اتفاقی نخواهد افتاد. فکر و تفکر به تنهایی حلال مشکلات نیست و برای رسیدن به محصول و نتیجه و حل مشکلات و یا درمان اعتیاد باید حرکت نماییم. حرکت است که تفکرات ما را از تصاویر ذهنی به تصاویر واقعی در دنیای بیرون تبدیل می‌کند و ما را به مقصود می‌رساند در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ شاید در جهان‌های دیگر و بعد از مرگ تفکر قدرت مطلق حل باشد. در متن وادی پنجم به هفت آیتم بسیار مهم؛ در واقع خطوط و چگونگی حرکت ما را در درمان اعتیاد ترسیم می‌نماید آشنا می‌شویم در این وادی ما حرکتمان را آغاز می‌نماییم اما باید بدانیم که برای یک حرکت درست و اصولی که ما را به سر منزل مقصود برساند بایستی همواره این موارد را در نظر بگیریم و بر مبنای آن حرکت خود را آغاز و ادامه دهیم که این هفت آیتم عبارتند از: دوری از ضد ارزش‌ها، خودداری، صبر، قناعت، توکل، رضا و تسلیم، دوری از ضد ارزش‌ها، خروج از اسارت شیطان و باز نمودن بند اعتیاد به عبارت دیگر درمان اعتیاد.
خودداری یعنی: در اختیار داشتن خود. انسان خوددار کسی است که صاحب و فرمانده خویش است و اختیار خودش در دست خودش است. صبر‌ یکی از زیباترین موضوعات و مفاهیمی است که در کنگره‌۶۰ و در طول درمان اعتیاد با آن آشنا می‌شویم.
صبر یعنی: درنظر گرفتن پارامتر زمان برای انجام هر کاری همراه با سعی و تلاش حساب شده. قناعت، با قناعت و استفاده درست و شکرگزاری نعمت‌ها و تلاش و کوشش فراوان می‌توانیم پایه‌های مالی زندگی خود را مستحکم بنماییم.
توکل، توکل کردن به این معنا نیست که بار مشکلات خودمان را به گردن دیگران و خداوند بیندازیم، نخیر؛ بلکه باید بر خداوند توکل کنیم و سعی و تلاش بکنیم برای رفع مشکلاتمان.
رضا، شکرگزاری و شکرگزار بودن یکی از موضوعات مهمی است که ما در کنگره‌۶۰ یاد می‌گیریم و به آن عمل می‌کنیم. تسلیم، تسلیم در کنگره‌۶۰ و درمان اعتیاد یعنی؛ بایستی در طول سفر تسلیم فرامین الهی و در ادامه تسلیم آموزش‌های کنگره‌۶۰ و بازسازی سیستم ایکس و به تعادل رساندن جسم، روان و جهان‌بینی باشیم تا بتوانیم در مقابل این حریف بسیار قدرتمند یعنی اعتیاد پیروز شویم.