دهمین جلسه از دوره بیست و هفتم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی اسیستانت دیدهبان محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر همایون و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه«تخریبهای شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» پنجشنبه ۲۵ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، رضا هستم یک مسافر.
خدا را شاکرم که بار دیگر این توفیق نصیبم شد تا در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم. امیدوارم در کنار یکدیگر جلسهای سرشار از آموزش، تجربه و حال خوش را سپری کنیم.
دستور جلسه امروز شامل دو بخش است؛ بخش نخست «شیشه» و بخش دوم «مراسم پیمان مرزبانان» است.
ابتدا لازم میدانم از مرزبانان عزیزی که طی چهارده ماه گذشته با عشق، تعهد و مسئولیت خدمت کردند، قدردانی کنم. همچنین به پنج مرزبان جدید که با رأی اعضای کنگره انتخاب شدهاند تبریک عرض میکنم. امروز این عزیزان با مراسم پیمان، مسئولیت خدمت خود را آغاز میکنند. انتخاب روز پنجشنبه نیز به این دلیل بوده است که همسفران عزیز نیز بتوانند در این مراسم ارزشمند حضور داشته باشند و در این لحظه زیبا سهیم باشند.
اما در مورد دستور جلسه، اگر بخواهم بهصورت مختصر صحبت کنم، باید عرض کنم که در درمان اعتیاد، نوع ماده مصرفی اهمیت چندانی ندارد. فرقی نمیکند مصرفکننده شیشه باشد یا تریاک، شیره، هروئین یا گل؛ آنچه اهمیت دارد، شناخت صحیح اعتیاد و طی کردن مسیر درست درمان است.
اعتیاد در واقع جایگزین شدن مواد مخدر بیرونی به جای مواد شبهافیونی طبیعی بدن است. بنابراین تا زمانی که سیستم تولید مواد شبهافیونی طبیعی بدن ترمیم و بازسازی نشود، درمان واقعی اتفاق نخواهد افتاد. ممکن است فرد برای مدتی مصرف نکند، اما این به معنای درمان نیست.
کنگره ۶۰ بر این باور است که درمان اعتیاد تنها زمانی محقق میشود که جسم، روان و جهانبینی انسان به تعادل برسد و سیستم شبهافیونی بدن دوباره بهدرستی فعالیت کند. به همین دلیل، نوع ماده مصرفی تفاوتی در اصل درمان ایجاد نمیکند.
گاهی افراد تصور میکنند که با اراده، غیرت یا مردانگی میتوان اعتیاد را کنار گذاشت. بدون تردید این صفات ارزشمند هستند، اما برای درمان اعتیاد کافی نیستند. آنچه در این مسیر اهمیت دارد، آموزش گرفتن، عمل به آموزشها، نظم و فرمانبرداری از برنامه درمان است. اگر فرد بتواند خواب خود را تنظیم کند، به موقع در جلسات حاضر شود و دستورات راهنما را بهدرستی اجرا کند، این نشانه مسئولیتپذیری و حرکت صحیح او در مسیر درمان است.
مصرف شیشه معمولاً با توهم، سوءظن و احساس تعقیب همراه است. بسیاری از مصرفکنندگان، مسائلی را درک میکنند که ریشه در واقعیت ندارد و نتیجه آسیبهای واردشده به جسم و روان آنهاست. تجربه کنگره ۶۰ نشان داده است که این مشکلات تنها از طریق درمان اصولی و بازسازی سیستم طبیعی بدن، با روش DST و شربت OT، بهتدریج برطرف میشود.
در پایان، مایلم به نکتهای در خصوص خانواده اشاره کنم. گاهی برخی از همسفران به بهانه تربیت فرزند، از حضور در جلسات خودداری میکنند؛ در حالی که هیچکس نمیتواند چیزی را که خود ندارد، به دیگری منتقل کند. اگر میخواهیم فرزندانمان ادب، محبت، ایمان، بخشش و مسئولیتپذیری را بیاموزند، ابتدا باید این صفات در وجود خود ما شکل گرفته باشد.
فرزند بیش از آنکه از سخنان والدین تأثیر بگیرد، از رفتار و منش آنها الگو میگیرد. بنابراین حضور در جلسات، آموزش گرفتن و رشد فردی، بهترین سرمایهگذاری برای آینده خانواده و فرزندان است.
همین موضوع درباره راهنما نیز صادق است. رهجو تنها با شنیدن سخن تغییر نمیکند، بلکه آنچه او را در مسیر درمان حفظ میکند، ظرفیت، عشق، عمل سالم و حال خوش راهنماست. زمانی که انسان خود تغییر کند، نور این تغییر بر دیگران نیز اثر خواهد گذاشت.
در نهایت، وظیفه ما هدایت دیگران نیست؛ وظیفه ما حرکت در مسیر آموزش، خدمت و کسب دانایی است. اگر خود را اصلاح کنیم و ظرفیت وجودیمان را افزایش دهیم، لطف خداوند و قوانین هستی مسیر هدایت دیگران را نیز هموار خواهد کرد.
از توجه و محبت همه شما عزیزان سپاسگزارم.
مراسم اهدای شال مرزبانان




تایپ: مسافر علیرضا لژیون ششم
عکس: مسافر اشکان لژیون نهم
ویرایش و ارسال: مسافر امیر لژیون ششم
- تعداد بازدید از این مطلب :
265