English Version
This Site Is Available In English

حرفم این است که هر کس به اندازه توان خودش قدم بردارد

حرفم این است که هر کس به اندازه توان خودش قدم بردارد

جلسه دهم از دوره دوم لژیون سردار ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر دنور جواد و دبیری مسافر دنور محمد، استادی مسافر دنور سعید با دستور جلسه   « تخریب شیشه ومخدرهای جدید و درمان آن به روش DST» پنج شنبه 25تیر 1405 ساعت 15:30شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر

در مورد دستور جلسه و مخدرهای جدید و درمان آن‌ها با متد DST، باید بگویم که درباره شیشه شنیده بودم که مصرف آن می‌تواند باعث توهم شود، اما خودم با اینکه دو بار مصرف کرده بودم، آن توهمات یا حالاتی را که تعریف می‌کردند، تجربه نکردم. با این حال، همیشه می‌شنیدیم که شیشه با بالا بردن شدید دوپامین در مغز، انسان را از حالت تعادل خارج می‌کند و ممکن است فرد به مرحله‌ای برسد که دیگر کنترل رفتار و افکار خود را نداشته باشد.درباره مخدرهای جدید یا همان مخدرهای صنعتی و مهندسی‌شده نیز زیاد شنیده‌ایم؛ اینکه گاهی باعث توهم، بدبینی یا رفتارهای غیرعادی می‌شوند. در اخبار، روزنامه‌ها و تلویزیون هم بارها درباره آثار تخریبی این مواد صحبت شده است. همه ما کم‌وبیش از ویرانی‌هایی که این مواد به وجود می‌آورند آگاه هستیم.اما نکته مهم این است که در کنگره ۶۰ برای همین مخدرهای جدید نیز، با متد DST، مسیر درمان تعریف شده است. ما می‌دانیم که اعتیاد چه تخریب‌هایی ایجاد می‌کند، اما برای درمان آن هم راه و روش مشخصی وجود دارد. خوشبختانه نیروهای خدمتگزار و ساختار درمانی کنگره ۶۰ این بستر را فراهم کرده‌اند تا افراد با تخریب‌های مختلف بتوانند وارد مسیر درمان شوند.به نظر من، در این مسیر سه ضلع بسیار مهم وجود دارد: ضلع خدمت، ضلع متد و ضلع مالی. این سه ضلع در کنار هم معنا پیدا می‌کنند. یعنی این‌طور نیست که فقط بگوییم راهنما داریم، مرزبان داریم، خدمتگزار داریم و افراد هم برای درمان می‌آیند، پس همه‌چیز کامل است. اگر بخش مالی نباشد، این ساختار ناقص می‌ماند. یکی از مهم‌ترین ارکان مالی در کنگره ۶۰، لژیون سردار است.همین مبالغی که اعضا با عشق و از روی مسئولیت پرداخت می‌کنند، بسیاری از مشکلات و نیازهای کنگره را برطرف می‌سازد. هزینه تهیه مقالات علمی، تحقیقات مربوط به درمان اعتیاد، فعالیت‌های علمی آقای مهندس، و حتی پروژه‌های بزرگ‌تری مانند دانشگاهی که در قشم در حال شکل‌گیری است، همه به پشتوانه همین مشارکت‌های مالی انجام می‌شود. گلریزان هم دقیقاً از همین منظر اهمیت زیادی دارد. اگر سال گذشته مبلغی جمع‌آوری شده، امسال باید بهتر و قوی‌تر ظاهر شویم. با توجه به شرایط اقتصادی و تورم، مبالغی که در سال‌های گذشته ارزش زیادی داشته‌اند، امروز دیگر همان کارایی سابق را ندارند. البته منظور من این نیست که همه باید حتماً سردار شوند؛ بلکه حرفم این است که هر کس به اندازه توان خودش قدم بردارد. ارزش واقعی مشارکت، به مبلغ آن نیست؛ به اندازه‌ای است که فرد از توان و دل خود مایه می‌گذارد. ممکن است کسی مبلغ کمی پرداخت کند، اما همان برای او نهایت توانش باشد؛ و ممکن است فرد دیگری مبلغ بیشتری بدهد، اما فشار و سختی چندانی برایش نداشته باشد. از نظر من، آنچه اهمیت دارد، میزان گذشت و حس مسئولیتی است که پشت آن عمل وجود دارد. من این را از تجربه شخصی خودم می‌گویم؛ هنوز آن‌گونه که باید، در لژیون سردار از خودم مایه نگذاشته‌ام که دردِ دل‌کندن را کاملاً حس کنم. به نظرم اگر بخواهیم آن حس خوب واقعی را تجربه کنیم، باید کمی از مرز امن خود عبور کنیم. این موضوع برای من شبیه سفر و کم کردن مواد است؛ وقتی مواد کم می‌شود، در ابتدا بدن واکنش نشان می‌دهد و سختی ایجاد می‌شود، اما بعد از چند روز، حالِ بهتر و انرژی بیشتری به‌وجود می‌آید. در بخشش مالی هم همین‌طور است؛ در ابتدا ممکن است ترس وجود داشته باشد، اما وقتی انسان از دل و توان خود می‌بخشد، به‌تدریج حس خوبی را تجربه می‌کند که قابل مقایسه با چیز دیگری نیست .گاهی پیش آمده که خواسته‌ام مبلغی ببخشم، اما آن را کمتر کرده‌ام. در ظاهر بخشش انجام شده، اما آن حس خوب عمیق را نداشته است. اما هر زمان که با دلِ بیشتری قدم برداشته‌ام، اثرش را هم بیشتر احساس کرده‌ام. به همین دلیل امیدوارم امسال گلریزان پربارتری داشته باشیم. واقعیت این است که درمان، چه در مورد شیشه و چه در مورد مواد سنتی، نیازمند بستر و امکانات است. این‌گونه نیست که فقط با خدمت کردن، بدون پشتوانه مالی، بتوان همه امور را پیش برد. همان‌طور که اگر فقط پول باشد و خدمت نباشد، باز هم ساختار ناقص خواهد بود. درمان زمانی کامل می‌شود که خدمت، متد و حمایت مالی در کنار هم قرار بگیرند. امیدوارم همه ما بتوانیم این حس خوب را در کارگاه ایجاد و به یکدیگر منتقل کنیم؛ به‌گونه‌ای که وقتی من سهم خودم را ادا می‌کنم، نفر کنار دستی‌ام هم آن حس را دریافت کند و او هم برای مشارکت بیشتر انگیزه بگیرد. ممنون از توجه و محبت شما.

تایپ و ویرایش: مسافر سجاد لژیون چهارم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر رسول لژیون سوم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .